Θεραπευτικές Μουσικές Ακροάσεις: Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ

Καρδιολόγος, αναπληρωτής διευθυντής του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, συνθέτης και συγγραφέας, ο Θανάσης Δρίτσας είναι αναγνωρισμένος διεθνώς και βραβευμένος για την επιστημονική του δραστηριότητα στη χρήση της μουσικής ως (συμπληρωματικού) θεραπευτικού μέσου στη σύγχρονη ιατρική. Εδώ μας προτείνει μια σειρά μουσικών έργων τα οποία θεωρεί ότι μπορούν να αποβούν πολύ χρήσιμα στην αντιμετώπιση ψυχοσωματικών ζητημάτων που σχετίζονται με αυτή την περίοδο μεγάλης ψυχολογικής πίεσης λόγω του (ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ).

Σε δύσκολους καιρούς περιορισμών κυκλοφορίας, κοινωνικής απόστασης και αυστηρής παραμονής στο σπίτι ή μουσική ακρόαση επιλεγμένης μουσικής μπορεί να γίνει ένα χρήσιμο θεραπευτικό εργαλείο για την αντιμετώπιση του άγχους, των αρνητικών συναισθημάτων, της ψυχολογικής πίεσης και της καταθλιπτικής διάθεσης. Η μουσική μπορεί να βοηθήσει προσφέροντας χαλάρωση, ηρεμία, ονειρική διάθεση και ένα θεραπευτικό φανταστικό νοερό ταξίδι. Η μουσική ακρόαση μέσω της προσφερόμενης χαλάρωσης προσφέρει επιπλέον ευεργετικές επιδράσεις σε βιολογικές παραμέτρους όπως στην ελάττωση των καρδιακών παλμών και της αρτηριακής πίεσης που συχνά αυξάνονται σε καταστάσεις άγχους και ψυχολογικής πίεσης.

Σήμερα προτείνεται η ακρόαση δύο κλασικών έργων του μεγάλου αυστριακού συνθέτη W. A. Mozart.

Υπάρχουν αρκετά δημοσιευμένα επιστημονικά στοιχεία που συνηγορούν ότι η μουσική του Mozart έχει θεραπευτική αξία και μια ευεργετική επίδραση στις ανώτερες γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου. Ένα συγκεκριμένο μουσικό έργο του Mozart που είναι η σονάτα για δύο πιάνα (K.448) έχει αποτελέσει υλικό επιστημονικού πειραματισμού με θετικά αποτελέσματα, βρέθηκε ότι κατά τη διάρκεια ακρόασης αυτής της σονάτας ο εγκέφαλος λειτουργεί αποδοτικότερα όσον αφορά ανώτερες γνωστικές λειτουργίες (πχ προσωρινή ικανότητα χωρικής αντίληψης) και επίσης βρέθηκε ότι η ακρόαση της σονάτας αυτής μειώνει την συχνότητα και την βαρύτητα επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς που έπασχαν από επιληψία. Είναι πιθανό ότι η θεραπευτική αυτή δυνατότητα που βρέθηκε με την μουσική του Mozart να αφορά και άλλους συνθέτες παρόμοιου μουσικού ύφους αυτής της κλασσικής περιόδου, χρειάζεται ακόμη περισσότερη έρευνα στο αντικείμενο αυτό στο μέλλον πριν ίσως εξαχθούν κάποια οριστικά συμπεράσματα. Πάντως η μουσική του Mozart διαθέτει μελωδική απλότητα που την καθιστά προσεγγίσιμη και ευχάριστη μέσα από μια τέλεια αρχιτεκτονική κατασκευή.

Προτείνεται το έργο K. 448 του W. A. Mozart  σε μια πολύ ιδιαίτερη διασκευή για δύο φλάουτα και πιάνο:

Προτείνεται το δεύτερο μέρος (Andante) από το κονσέρτο για πιάνο n. 21 του W. A. Mozart: