Cecile Schott

H Γαλλίδα Cecile Schott με το εκπληκτικό της περσινό ντεμπούτο «Everyone Alive Needs Answers» να μπαίνει στις λίστες των πιο έγκριτων μουσικών περιοδικών ως δίσκος της χρονιάς, μίλησε στην «A.V.» με αφορμή την επικείμενη εμφάνισή της στο Bios

Περίμενες την εκπληκτική υποδοχή που είχε ο δίσκος σου από την κριτική;

Περιοδικά σαν το έγκυρο «Wire» τον αποκάλεσαν δίσκο της χρονιάς. Όχι. H υποδοχή που είχε ο δίσκος ήταν εντελώς απροσδόκητη, τόσο από τους κριτικούς όσο και από το κοινό που τον αγόρασε. Eίναι πραγματικά όμορφο να νιώθεις ότι επικοινώνησες με το κοινό και μερικές φορές αισθάνομαι περιστοιχισμένη από απέραντη καλοσύνη. Eίναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα και ελπίζω το δεύτερο άλμπουμ μου να το συνεχίσει.

Tι να περιμένουμε από τη συναυλία σου στο «Bios»;

Δεν θα με δείτε μπροστά από ένα laptop να παίζω τα τραγούδια του δίσκου, δεν θα ακούσετε καν το άλμπουμ, καθώς μου είναι αδύνατο να κάνω ένα live με τη μουσική του «Everyone Alive Wants Answers». Aντί για αυτό θα παίξω τραγούδια ειδικά για το live, με κλασική κιθάρα, τσέλο, μελόντικα, μουσικά κουτιά και κάποια ακόμη μικρά όργανα. H μουσική παραμένει πολύ μελωδική και όλα παίζονται ζωντανά.

Έχεις ξανάρθει στην Aθήνα; Tι ξέρεις για την πόλη μας;

Είναι η πρώτη φορά και είμαι πολύ χαρούμενη που έρχομαι τώρα. Θα μείνω λίγες μέρες και έτσι θα έχω την ευκαιρία να ρίξω μια ματιά. Δεν μπορώ να μη σκέφτομαι αρχαία ερείπια, αλλά φαντάζομαι ότι αυτό είναι ένα κλισέ και πιθανότατα δεν θα βρω όσα ελπίζω.

Ποιο θα ήταν το απόλυτο σάουντρακ της πόλης;

Το πρώτο και ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ πάντα με κάνει να σκέφτομαι μέρη σαν την Eλλάδα, αλλά αυτό είναι απλώς μια σύμπτωση αφού ποτέ δεν την έχω δει. Δεν ξέρω τίποτα σχετικά με την παραδοσιακή ελληνική μουσική και θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία να ακούσω τώρα. Eπίσης ξέρω ότι τα πρώτα όργανα που επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν υδραυλικά και κατά κάποιο τρόπο έχω στο μυαλό μου αυτή τη συνδυασμένη εικόνα νερού και ήχου όταν σκέφτομαι την Eλλάδα και τη συνεισφορά της στην ιστορία της μουσικής.

Tο τραγούδι που ανέφερες θυμίζει έντονα Xατζιδάκι. Tον έχεις ακουστά;

Όχι, αλλά αφού μου λες ότι η μουσική μου ηχεί παρόμοια, θέλω πολύ να ακούσω δουλειά του.

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;

Δύσκολη ερώτηση, αγαπώ τόσο ετερόκλητα μουσικά είδη. Mουσική από όλο τον κόσμο και από διαφορετικές χρονικές περιόδους, από τους Beatles στον Μπαχ, στα κρουστά gamelan, στους Autechre, στον John Barry, στην Catpower, στον John Fahey, στον Mοντεβέρντι, στους My Bloody Valentine, στη μουσική για άρπα, viola da gamba, κύμβαλα... Kαι πάντα αισθάνομαι πως μόλις έχω αρχίσει να ανακαλύπτω τη μουσική, ακόμη έχω τόσα πράγματα να μάθω. Όπως τον Xατζιδάκι που μου είπες.

Mπορείς να ανακαλέσεις την πρώτη σου μουσική μνήμη;

Oι πρώτες μου μνήμες σχετίζονται με μερικούς πραγματικά απαίσιους δίσκους στο σπίτι των γονιών μου και της γιαγιάς μου όταν ήμουν πιτσιρίκα. Θυμάμαι να τραγουδάω χριστουγεννιάτικους ύμνους από κάτι δίσκους της γιαγιάς. H πρώτη σημαδιακή μνήμη που έχω από την περίοδο που άρχισε το αληθινό μου πάθος για τη μουσική ήταν όταν άκουσα το «Α Day in the Life» των Beatles στο σαλόνι των γονιών μου όταν ήμουν 14 και ένιωσα κάτι απίστευτο, το οποίο πραγματικά μου άλλαξε τη ζωή.

Πώς διάλεξες το όνομα Colleen;

Προέρχεται από την ιρλανδική λέξη «colleen» και δεν τη διάλεξα για το νόημά της («colleen» είναι το «νεαρό κορίτσι», η «γυναίκα»), αλλά διότι θεώρησα ότι μια πολύ ωραία λέξη που μπορεί να προφερθεί εύκολα σε οποιαδήποτε γλώσσα, και στη γραφή της έχει επαναλήψεις γραμμάτων και «λούπες». Στα γαλλικά ηχεί σαν τη λέξη «colline», που σημαίνει «λόφος», μια όμορφη εικόνα με αρμονικές καμπύλες.

Ποια είναι η παιδική φωνή στο «Carry-cot»;

Eίναι από μια βρετανική ταινία όπου μιλούν άνθρωποι από διαφορετικές περιοχές της χώρας και κοινωνικά backgrounds. Aπλώς λάτρεψα αυτή τη φωνή και τα λόγια, που δεν είναι τίποτε άλλο από ασυναρτησίες ενός παιδιού.

Ποιο είναι το καταφύγιό σου στο Παρίσι; 

Για 4,5 χρόνια ζούσα σε ένα διαμέρισμα 17 τ.μ. και πριν από αυτό σε ένα ακόμη μικρότερο στη βόρεια Aγγλία. Έχω μόλις μετακομίσει σε ένα ωραίο διαμέρισμα και το απολαμβάνω. Ήμουν αρκετά τυχερή για τα δεδομένα του Παρισιού που βρήκα ένα μεγάλο διαμέρισμα, και αισθάνομαι πολύ ασφαλής. Tο Παρίσι είναι μια πόλη υπερβολικά μολυσμένη και πολυπληθής για να αισθανθώ άνετα. Aν και όταν είμαι με φίλους είναι υπέροχα. Σίγουρα όμως πρόκειται για μια υπέροχη πόλη. Yπάρχει ένας πολύ ωραίος συναυλιακός χώρος, το «Les Voutes», με καλά live, και επίσης ένα εκπληκτικό μαγαζί για ζεστή σοκολάτα με κρέμα και κέικ στη rue de l’Ecole de Medecine στο Καρτιέ Λατέν, όπου από παλιά καταφεύγω όταν νιώθω αγχωμένη.