Το καινούργιο της άλμπουμ ολοκληρώνεται, η πανελλαδική της τουρνέ με τον Χρήστο Δάντη ξεκινά προσεχώς, το καλοκαίρι τη βρίσκει δραστήρια και δημιουργική. Η Ραλλία Χρηστίδου σκέφτεται θετικά.
Η ιστοσελίδα σου υποδέχεται το κοινό με ένα μήνυμα σχετικά με τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα. Τι σε εξώθησε να πάρεις θέση; Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα σχετικά με τα όσα συμβαίνουν. Με το μικρό, φτωχό μυαλό μου δεν περίμενα ποτέ ότι θα βιώσω μια κατάσταση σαν τη σημερινή. Σαφώς με απασχολούσαν τα κοινωνικά ζητήματα και ουδέποτε θέλησα να ζήσω σε μικρόκοσμο, αλλά ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να νοιάζομαι για πολύ περισσότερα πράγματα.
Διάβασα πως από μικρή δεν δεχόσουν να κάνεις κάτι, αν δεν σου εξηγούσαν για ποιο λόγο να το κάνεις. Ποια άλλα χαρακτηριστικά σε διακρίνουν; Γεγονός είναι πως ήμουν αντιδραστική από μικρή. Επίσης δεν ενθουσιάζομαι εύκολα και είμαι μονομανής, όταν καταπιάνομαι με κάτι, προχωρώ σε βάθος. Με ευχαριστεί ταυτόχρονα πολύ να προσφέρω στο σύνολο, και ένας λόγος που με οδήγησε στην πολυτέλεια του να ασκώ επαγγελματικά αυτό που αγαπάω δεν ήταν το να κερδίζω ένα μεροκάματο πολύ υψηλότερο από αυτό του ιδιωτικού υπαλλήλου –μιας και έχω περάσει από πάσης φύσης επαγγέλματα, από λογίστρια ως υπάλληλος σούπερ μάρκετ–, αλλά γιατί το να τραγουδάω μπροστά σε ανθρώπους και να τους κάνω να περνάνε έστω και για λίγες ώρες όμορφα μου δίνει υπέρμετρη χαρά.
Έχεις δηλώσει πως στη ζωή όλα έχουν να κάνουν με τη θετική ενέργεια. Διέπεσαι από το ίδιο σκεπτικό; Αν δεν είχα αυτή τη στάση στη ζωή μου, τώρα θα ήμουν ναρκομανής ή τριακόσια κιλά. Με αυτή τη σειρά. Έχω μάθει να αντιμετωπίζω τη ζωή σαν παιχνίδι, στο οποίο ξέρεις εκ των προτέρων ότι υπάρχει περίπτωση και να χάσεις. Είναι αυτός λόγος για να πάψεις να παίζεις; Όχι, νομίζω πως τίποτα δεν πρέπει να μας απογοητεύει. Έχω δει τα αποτελέσματα της θετικής ενέργειας. Μπορεί να πηγάζει από μια ανώτερη δύναμη που λέγεται Θεός ή από πίστη στον άνθρωπο.
Παρότι ξεκίνησες από την τηλεόραση, έχεις καταφέρει να καθιερώσεις ένα πολύ κόσμιο και αμιγώς καλλιτεχνικό προφίλ. Οι περισσότεροι δεν κατορθώνουν να διατηρήσουν τα στάνταρ τους περνώντας από ένα τόσο διαβρωτικό μέσο. Γεγονός είναι πως δεν προσπάθησα και πολύ. Διέκρινα από την αρχή, και πάντοτε με τη βοήθεια της ανώτερης δύναμης, γιατί πιστεύω πάρα πολύ στον Θεό, ότι μπορείς να κάνεις τις σωστές επιλογές. Κανείς δεν σε υποχρεώνει να αλλάξεις τον εαυτό σου. Θα μπορούσα να εκμεταλλευτώ καταστάσεις και να βγάλω, αν μη τι άλλο, περισσότερα χρήματα. Δεν μετανιώνω στο παραμικρό.
Έχοντας κάνει διάφορες δουλειές, και μπαίνοντας στο Fame Story στα 25 σου, σκεφτόσουν ως ενδεχόμενο την καλλιτεχνική καριέρα; Όχι, το θεωρούσα απίθανο. Βέβαια, ήμουν ήδη πολύ βουτηγμένη στη μουσική, εκμεταλλευόμουν όλη την καλοκαιρινή άδειά μου για συναυλίες με ένα γκρουπάκι του πολιτιστικού οργανισμού του δήμου, χωρίς απολαβές. Κάποια στιγμή η μητέρα μου, βλέποντας ότι ο μόνος τρόπος να με αφυπνίσει ήταν να κεντρίσει την αντιδραστικότητά μου, με προέτρεψε να τα παρατήσω, μιας και δεν με έβγαζε πουθενά. Λίγο αργότερα δήλωσα συμμετοχή στο διαγωνισμό!
Σε ποιο σημείο βρίσκεσαι δισκογραφικά; Κοντεύουν δύο χρόνια από την κυκλοφορία του «Έτοιμη». Έχω έτοιμο ένα καινούργιο άλμπουμ, με μουσική δική μου και στίχους της Λίνας Δημοπούλου. Επρόκειτο να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο, αλλά μου ανακοινώθηκε ότι πρέπει να περικοπεί το μπάτζετ κατά 35%, κάτι που αρνήθηκα. Οπότε όλο το πρότζεκτ είναι σε αναμονή τώρα. Ευελπιστώ, όμως, ότι θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.
Σπανίως αποχωρίζεσαι την κιθάρα σου, είτε επί σκηνής είτε σε φωτογραφίσεις. Την αγαπάς τόσο πολύ; Να σκεφτείς ότι ποτέ δεν είχα τη φιλοδοξία να γίνω τραγουδίστρια.
Αλλά; Ήταν ένας τρόπος να συνοδεύεις τα ακόρντα σου; Ακριβώς. Ξεκίνησα μαθήματα εφτά ετών, γιατί έβλεπα τον παππού μου να παίζει και με γοήτευε πολύ σαν εικόνα. Σαν τα παιδάκια, που στο ψώνιο τους να γίνουν τραγουδιστές κάνουν μικρόφωνο ό,τι βρεθεί μπροστά τους, εγώ ό,τι έβρισκα το μετέτρεπα σε κιθάρα.
Θυμάσαι την πρώτη σου κιθάρα; Μια κλασική Alhambra. Την κρατώ ακόμα.
Ενώ ποιο μοντέλο ξεχωρίζεις από την τωρινή σου συλλογή; Έχω μια πολύ ωραία κόκκινη Telecaster.
Ένα αξιοπρόσεκτο χαρακτηριστικό σου είναι η τακτική ερμηνεία ξένων τραγουδιών. Είναι δυσκολότερο το στοίχημα; Δεδομένου ότι το κοινό είναι σε πολλές περιπτώσεις ανεξοικείωτο με τις διασκευές σου; Είναι πρόκληση, για μένα, ο ξένος στίχος. Και όχι μόνο ο αγγλικός. Αν μπορώ να πω κάτι καλό για τον εαυτό μου, ξεκαθαρίζοντας πρώτα ότι δεν έχω καμιά σπουδαία χροιά, ούτε πως είμαι σπουδαία ερμηνεύτρια, αν διαθέτω κάτι, λοιπόν, είναι το καλό αυτί. Ανέκαθεν, ό,τι μου άρεσε μπορούσα να το παίξω στην κιθάρα κατευθείαν. Όταν ξέρεις ένα όργανο, είναι ευκολότερο να οδηγήσεις τη φωνή σου.
Ποια στιγμή ξεχωρίζεις σαν την καλύτερη της καριέρας σου; Για μένα, κάθε στιγμή είναι καλή. Όσο είμαι υγιής, νιώθω καλά. Οπωσδήποτε ξεχωρίζω την κυκλοφορία του πρώτου μου δίσκου, το 2005. Και ακόμα περισσότερο, γιατί σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
17°
