Θυμάσαι την υπέροχη βραχνάδα στη φωνή της Μπόνι Τάιλερ;

Η Αthens Voice και το COCIO διψάνε για vintage ζαχαρένιες ιστορίες από τη χρονοκαψούλα του 1951, τη χρονιά που γεννήθηκε η μαγική συνταγή του διάσημου σοκολατούχου γάλακτος και στην Ουαλία γεννιέται η Μπόνι Τάιλερ. 

Το καλοκαίρι του 1951, Ιούνη μήνα, ένα κοριτσάκι ανοίγει τα μάτια κάπου στην Ουαλία και οι γονείς του είναι τρισχαρούμενοι και μόνο με τη γέννησή του, ενώ, αν ήξεραν τι θα συμβεί στη μονάκριβη κορούλα τους, μοίρα και μέλλον λαμπρό δηλαδή που της φύλαγε η ζωή, με χρήματα και φήμη, θα έπαυαν να ανησυχούν γιατί... «Μωρέ, μήπως κλαίει πολύ τούτο το μωρό;». Τη βαφτίζουν Γκέινορ, Χόπκινς στο επίθετο, την ταΐζουν γάλα με ζάχαρη και σοκολάτες κι ονειρεύονται να τη δουν γιατρέσσα ή νοσοκόμα, μα η πιτσιρίκα έχει άλλα σχέδια: αλλάζει το όνομά της σε Μπόνι και στα εικοσιτέσσερά της, προικισμένη με τάλαντο φωνητικό, δοκιμάζει το επαγγελματικό τραγούδι. Μέτριο ξεκίνημα και αναποδιές, καθώς οι γιατροί διαγνώσκουν πολύποδα στις φωνητικές χορδές, την εγχειρίζουν, της συνιστούν πλήρη αφωνία, μα η Τάιλερ εκεί, ανυπάκουη, μιλάει, δεν προσέχει τη θεραπευτική αγωγή, με αποτέλεσμα η φωνή της να τσαλακωθεί και η βραχνάδα να της γίνει μόνιμη.

Κάπως έτσι ξεκινάει η είσοδος της Μπόνι Τάιλερ στο πάνθεον της επιτυχίας, αλλά και το προσωνύμιο που της έδωσαν, «ο θηλυκός Ροντ Στιούαρτ», μιας και το σινγκλ της «It's a Heartache», το 1978 τη φέρνει στον αφρό. Και το 1981, ω βάτες, ω λακ, ω ποπ κιτσοφρένεια, αν και δεν ήταν η μόνη, όλη εκείνη η εποχή ήταν ένα στιλιστικά ζαχαρούχο ατόπημα, η Μπόνι τραγουδά το «Total Eclipse of the Heart» και σαρώνει πατώντας την κορυφή σε Αγγλία, Ευρώπη και Αμερική αλλά και το Γκίνες: είναι η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνις που ο δίσκος της πηγαίνει κατευθείαν στο νούμερο 1.

Και ξαναχτυπά και ξανασαρώνει, αυτή τη φορά με το «Holding Out for a Hero», μα κάπου εδώ τελειώνει η καλή μοίρα της κι άλλα κορίτσια γίνονται βασίλισσες. Η Μπόνι κατρακυλάει, αν και… για μισό. Ήξερες ότι το «Simply The Best», σουξεδάρα της Τίνα Τάρνερ, πρώτη εκτέλεση ανήκει στην ηρωίδα μας; Γιατί δεν έχασε την έμπνευση, κάθε άλλο, απλώς οι βάτες έπαψαν να είναι must, όπως κι ο ένας τόνος λακ επί της κεφαλής, οπότε γεια σας, χάρηκα, τιμητική σύνταξη και πίσω στο 1951, χρονιά που άνοιξε τα μάτια στην Ουαλία η Μπόνι και στη Δανία το σοκολατούχο γάλα COCIO: ναι, ήταν μια υπέροχη χρονιά και για τη μουσική, και για τη γεύση!