Ο Διάβολος Φοράει Prada: 5 άγνωστες ιστορίες από τα γυρίσματα

Περίπου 20 χρόνια μετά την πρώτη ταινία, το σύμπαν του Ο Διάβολος Φοράει Prada εξακολουθεί να γεννά ιστορίες που δεν έφτασαν ποτέ στην οθόνη. Κάποιες είναι αστείες, κάποιες αποκαλυπτικές, άλλες σχεδόν συγκινητικές.

Όλες όμως φωτίζουν τις λεπτομέρειες ενός κινηματογραφικού κόσμου που καθόρισε την ποπ κουλτούρα της μόδας και γι’ αυτό άντεξε σχεδόν δύο δεκαετίες μετά να «γεμίσει» την πλοκή του ο Διάβολος Φοράει Prada 2.

Παρακάτω θα βρείτε 5 όχι ιδιαίτερα γνωστές ιστορίες από τη «γέννηση» της ταινίας μέσα στα στούντιο και από το πώς διαμορφώθηκαν οι σχέσεις ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της.

Η Μέριλ Στριπ και ο τρόπος της να γίνεται η... παγερή Μιράντα Πρίσλι

Στη διάρκεια της προώθησης του Devil Wears Prada 2, η Μέριλ Στριπ αποκάλυψε πως για να ξαναβρεί τον παγερό, αινιγματικό τόνο της Άννα Γουίντουρ, ωπ – παρντόν, της Μιράντα Πρίσλι, επέστρεψε σε μια παλιά τεχνική που είχε χρησιμοποιήσει και το 2006: απομόνωση από το καστ πριν από κάθε σκηνή.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Open Book with Jenna Bush Hager, η ίδια εξήγησε ότι αυτή η ιδιαίτερη γυναίκα «δεν μπορεί να είναι πολύ κοινωνική» και πως η απόσταση τη βοηθά να διατηρεί την ψυχρή της ενέργεια. Η λεπτομέρεια αυτή δεν είχε γίνει ποτέ γνωστή στο πρώτο φιλμ, αλλά επιβεβαιώθηκε τώρα, 20 χρόνια μετά.

Σχετικό Άρθρο

Κινηματογραφος «Ο Διάβολος Φοράει Prada» και η Μέριλ Στριπ το ίδιο

Φωτεινή Αλευρά 22.06.2022, 19:56

Η Αν Χάθαγουεϊ άσκησε πίεση για περισσότερο body diversity στο sequel της ταινίας

Μία από τις πιο άγνωστες αλλά σημαντικές ιστορίες αφορά την Αν Χάθαγουεϊ, η οποία αποκάλυψε ότι επέμεινε να εμφανιστούν στο Prada 2 μοντέλα και κομπάρσοι με διαφορετικούς σωματότυπους. Όπως δήλωσε σε συνέντευξή της στο Yahoo Entertainment, πίστευε ότι «η σκηνή θα ήταν πολύ πιο απολαυστική για το κοινό αν υπήρχε μεγαλύτερη ποικιλία σωμάτων». Η παραγωγή τελικά υιοθέτησε την πρότασή της, κάτι που άλλαξε ολόκληρη τη σκηνοθετική προσέγγιση σε ορισμένες πασαρέλες της ταινίας.

Χάσαμε τη Σίντνεϊ Σουίνι, στοπ!

Μια ιστορία που δεν είχε διαρρεύσει μέχρι πρόσφατα αφορά την αμφιλεγόμενη πλέον πρωταγωνίστρια του Euphoria, η οποία είχε συμμετάσχει σε μια μικρή, αλλά χαρακτηριστική σκηνή στο Ο Διάβολος Φοράει Prada 2. Σύμφωνα με το Yahoo Entertainment, η σκηνή αφαιρέθηκε τελικά στο μοντάζ, καθώς «δεν ταίριαζε στον ρυθμό της αφήγησης».

Σχετικό Άρθρο

Βιβλιο Βγαίνει καινούριο βιβλίο «Ο Διάβολος Φοράει Prada» και γνωρίζουμε το θέμα του

Κρίστυ Περρή 19.12.2017, 18:09

Πάντως, επειδή ούτε η Σουίνι σχολίασε την εξέλιξη ούτε κάποιος από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, οργιάζουν οι εικασίες ότι μάλλον οι λόγοι της αφαίρεσης ήταν... πολιτικοί. Η Μέριλ Στριπ δεν συμπαθεί ακριβώς τον Τραμπ και η Σουίνι μοιάζει να έχει τις ευλογίες της παρούσας κυβέρνησης των ΗΠΑ, οπότε οι λόγοι του «ψαλιδίσματος» της σκηνής από κάποιους αποδίδονται στα... πολιτικά.

Ο Ντέιβιντ Φράνκελ ήθελε cameo του Έντριαν Γκρενιέρ — αλλά δεν πρόλαβαν

Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φράνκελ αποκάλυψε ότι σχεδίαζε μια μικρή εμφάνιση του «Νέιτ», του συντρόφου της Άντι από την πρώτη ταινία.

Όπως μάλιστα είχε δηλώσει στο EntertainmentNow, η ιδέα εγκαταλείφθηκε επειδή ήταν «πολύ αργά στο πρόγραμμα παραγωγής» για να ενσωματωθεί σωστά. Ο Γκρενιέρ είχε εκφράσει δημόσια την απογοήτευσή του που δεν κλήθηκε, αλλά παραδέχτηκε ότι κατανοεί την απόφαση. Η ιστορία αυτή δείχνει πόσο διαφορετικά θα μπορούσε να είναι το Prada 2 — και πόσο κοντά βρέθηκε σε μια μικρή «επανασύνδεση» με το αρχικό καστ.

Το Ο Διάβολος Φοράει Prada 2 σχεδιάστηκε για να είναι «τριπλό event»: τι σημαίνει αυτό

Μία από τις πιο εντυπωσιακές άγνωστες ιστορίες αφορά όχι τα γυρίσματα, αλλά την ίδια την πρεμιέρα. Σύμφωνα με το BusinessMirror, η παραγωγή σχεδίασε την πρεμιέρα στο David Geffen Hall του Lincoln Center έτσι ώστε να λειτουργεί ταυτόχρονα ως φυσικό event, ως περιεχόμενο για social media και ως παγκόσμιο livestream. Η επιλογή του χώρου, ο φωτισμός, η γεωμετρία του κόκκινου χαλιού και οι LED εγκαταστάσεις είχαν στηθεί με γνώμονα το κάθετο βίντεο και τα πολλαπλά «runway moments». Πρόκειται για μια από τις πιο τεχνικά φιλόδοξες πρεμιέρες των τελευταίων ετών — και μια ιστορία που δείχνει πώς η μόδα, ο κινηματογράφος και τα social media συγχωνεύονται πλέον σε ένα ενιαίο θέαμα.