Κρίστα Αλφαγιάτε: Χρειάζεται η ελαφρότητα όταν η ζωή δυσκολεύει

Μιλήσαμε με την Κρίστα Αλφαγιάτε, την πρωταγωνίστρια του βραβευμένου στις Κάννες «Grand Tour» του Μιγκέλ Γκόμες, λίγο πριν έρθει στην Αθήνα ως επίσημη καλεσμένη του 13ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου, της σινεφίλ διοργάνωσης που πραγματοποιείται στην Ταινιοθήκη, από τις 5 έως τις 18 Δεκεμβρίου.

— Πότε ήρθατε για πρώτη φορά σε επαφή με το σινεμά του Μιγκέλ Γκόμεζ και ποια συναισθήματα σας προκάλεσε;
Ο «Aγαπημένος μας μήνας Αύγουστος» ήταν η πρώτη ταινία του Μιγκέλ Γκόμες που είδα το 2008. Μου φάνηκε αρκετά ασυνήθιστο φιλμ, καθώς δεν μπορούσα να το καταλάβω στην αρχή. Παρ’ όλα αυτά με κράτησε καθηλωμένη. Παρακολουθούσα την ταινία σαν να επρόκειτο για ένα είδος παιχνιδιού με στοιχεία προβλήματος που με προκαλούσε να το λύσω. Συνέχιζα να προσπαθώ να βρω τη λύση όσο η ταινία εξελισσόταν σε ένα είδος ντοκιμαντέρ που ενσωματώνεται στη μυθοπλασία. Ήταν τόσο διασκεδαστική και όμορφη εκείνη η εμπειρία, που ταυτόχρονα κατάφερνε να δώσει μια αυθεντική εικόνα της Πορτογαλίας σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

— Τι θα απαντούσατε σε κάποιον που θα σας ρωτούσε για ποιον λόγο να πάει να δει το φιλμ «Grand tour»;
Το «Grand Tour» ακολουθεί τον Έντουαρντ και τη Μόλι, τους κεντρικούς χαρακτήρες της ιστορίας, σε ένα απρόβλεπτο ταξίδι στην Ασία. Εμπνευσμένο από το θαυμάσιο μυθιστόρημα του Σόμερσετ Μομ «The Gentleman in the Parlour», το φιλμ αποτελεί τη συναρπαστική καταγραφή ενός ταξιδιού γεμάτου περιπέτειες, τοπία και απύθμενης ομορφιάς σκηνές.

— Το «Grand Tour» απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από τη βραδιά της απονομής αλλά και από τη συνολική εμπειρία που ζήσατε στο φετινό φεστιβάλ;
Το Φεστιβάλ των Καννών είναι το πιο ιδιαίτερο μέρος στον κινηματογραφικό κόσμο για να παρουσιαστεί μια ταινία. Ήδη από μόνο του το γεγονός ότι μια ταινία μπορεί να κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στις Κάννες αποκτά τα χαρακτηριστικά ενός σπάνιου επιτεύγματος αλλά και ενός ξεχωριστού καλλιτεχνικού γεγονότος, καθώς περιτριγυρίζεται από τόσο πολλές ομάδες επαγγελματιών που εργάζονται στον κινηματογραφικό χώρο και ενδιαφέρονται γι’ αυτόν. Το βραβείο ήταν φυσικά μια πολύ όμορφη και ευχάριστη έκπληξη, αλλά και μια αναγνώριση. Είναι μεγάλη ικανοποίηση να βλέπεις ότι η ταινία στην οποία συμμετέχεις τελικά όχι μόνο ξεχωρίζει, αλλά και τιμάται με μια τόσο σημαντική διάκριση.

— Ποιες ήταν οι σκέψεις σας όταν διαβάσατε για πρώτη φορά το σενάριο του φιλμ «Grand Tour»;
Το πρώτο σενάριο που αρχικά διάβασα είχε ακόμα περισσότερα επεισόδια, με περίπου πενήντα επιπλέον σκηνές, που στο τέλος δυστυχώς έπρεπε να κοπούν. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη με τη φαντασία και το περιπετειώδες ύφος του έργου, που κάθισα κι έγραψα στον Μιγκέλ τις σκέψεις και τις εντυπώσεις μου. Μου πήρε λίγο χρόνο για να συνηθίσω την ιδέα του κοψίματος τόσων υπέροχων σκηνών αλλά και να προσαρμοστώ στη νέα συνθήκη της ιστορίας του χαρακτήρα μου. Όμως στη συνέχεια διαπίστωσα πόσο σημαντικές και καίριες για την εξέλιξη του χαρακτήρα της Μόλι ήταν οι συγκεκριμένες αλλαγές.

— H ηρωίδα σας, Μόλι, φαίνεται να έχει μια ελαφρότητα στις επιλογές που κάνει, καθώς και στη συμπεριφορά της. Όμως ταυτόχρονα διαθέτει και αποφασιστικότητα. Ποιες είναι οι διαφορές και ποιες οι ομοιότητες που έχετε μ’ εκείνη;
Θέλω να πω το εξής. Είμαι η Μόλι, αλλά είμαι κι η ηθοποιός που υποδύεται τον χαρακτήρα της. Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι όλοι οι ηθοποιοί δεν παίζουν απλώς έναν ρόλο. Γίνονται συχνά ο χαρακτήρας που υποδύονται, δεν είναι αποκομμένοι από αυτόν. Μπορώ να πω ότι στην προσωπική ζωή μου οι διαδικασίες και οι επιλογές που έκανα, οι συμπεριφορές που είχα και ούτω καθεξής επηρέασαν το πώς προσέγγισα τη Μόλι στην ταινία. Δεν θα ήταν η ίδια χωρίς τις προσωπικές μου αναφορές. Τώρα, σχετικά με την ελαφρότητα που λέτε, ναι, υπάρχει. Και ίσως τελικά να είναι ο κατάλληλος τρόπος να προχωρήσουμε στη ζωή όταν οι καταστάσεις δυσκολεύουν και δεν είναι και τόσο διασκεδαστικές.