26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Σπουδαία ονόματα στο πρόγραμμα της διοργάνωσης - Τα σημαντικότερα φιλμ που θα προβληθούν.
Απροσδόκητα ντοκιμαντέρ από σπουδαία ονόματα του σινεμά, όπως οι Στιβ ΜακΚουίν και Φρέντερικ Γουάιζμαν, αλλά και αποκαλυπτικές ιστορίες με κεντρικούς χαρακτήρες γνωστές προσωπικότητες από τον χώρο της τέχνης, της μουσικής και της μόδας, όπως οι Πατρίσια Φιλντ, Εντουάρ Λουί, Ντάριο Αρτζέντο, Ανίτα Πάλενμπεργκ έρχονται στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το οποίο πραγματοποιείται την περίοδο 7-17 Μαρτίου 2024.
Η κάμερα περιπλανιέται στο σημερινό Άμστερνταμ και πίσω από κάθε γωνιά του σύγχρονου αστικού τοπίου αποκαλύπτει τις φρικαλεότητες της ναζιστικής κατοχής, τα ίχνη της οποίας έχουν εξαφανιστεί από το πρόσωπο της πόλης. Μια ταινία–διαλογισμός πάνω στη μνήμη, την Ιστορία και τον χρόνο που περνά.
Το Sorry/Not Sorry των Κάρα Μόνες και Κάρολιν Σου (Ανοιχτοί Ορίζοντες) εξερευνά μία από τις πιο γνωστές ιστορίες του κινήματος #MeToo στο Χόλιγουντ. Το 2017, οι New York Times δημοσίευσαν ένα άρθρο με καταγγελίες πέντε γυναικών για σεξουαλική παρενόχληση κατά του διάσημου κωμικού Λούις Σι Κέι. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την αγωνία των θαρραλέων αυτών γυναικών να μοιραστούν με το κοινό το τραυματικό βίωμά τους, την ίδια ώρα που ο Λούις Σι Κέι συνέχιζε την καριέρα του, μη διστάζοντας, μάλιστα, να χρησιμοποιήσει τις καταγγελίες ως μέρος του σόου του.
Μια κλεφτή ματιά στη δημιουργική καθημερινότητα, τη ζωή και την καριέρα της διάσημης ενδυματολόγου Πατρίσια Φιλντ, της οποίας η δουλειά έχει επηρεάσει βαθιά την μόδα και την ποπ κουλτούρα. Οι πρωταγωνιστές του Sex and the City και του Emily in Paris, συνεργάτες και φίλοι της μιλούν στο ντοκιμαντέρ Happy Clothes: A Film About Patricia Field του Μάικλ Σέλντιτς (Ανοιχτοί Ορίζοντες) για την αντισυμβατική προσωπικότητά μιας γυναίκας που άνοιξε δρόμους για πολλούς δημιουργούς στον κόσμο της μόδας.
Ένα παιδί μεγαλωμένο σε μια πάμφτωχη οικογένεια της εργατικής τάξης είναι σήμερα, σε πολύ νεαρή ηλικία, ένας από τους πιο επιδραστικούς συγγραφείς της εποχής του, εκφραστής μιας ολόκληρης γενιάς. Το ντοκιμαντέρ The Many Lives of Édouard Louis του πεπειραμένου ντοκιμαντερίστα Φρανσουά Καϊγιά (Ανοιχτοί Ορίζοντες) μάς συστήνει ξανά και εκ των έσω τον σπουδαίο και ιδιαίτερα αγαπητό στην Ελλάδα, Εντουάρ Λουί. Η ταινία είναι διαποτισμένη από το φλογερό πνεύμα, την κοφτερή ματιά και τη συγκίνηση που χαρακτηρίζουν τα βιβλία του, τα οποία τον εκτόξευσαν στην κορυφή της ευρωπαϊκής πνευματικής ζωής.
Μέσα σε δωμάτια ξενοδοχείων, προστατευμένος από τον έξω κόσμο, ο Ντάριο Αρτζέντο δημιούργησε τις πιο καταξιωμένες ταινίες του. Σήμερα, σε ένα δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στην επαρχία της Ρώμης, γράφει το τελευταίο του σενάριο. Στο Dario Argento Panico του Σιμόνε Σκαφάντι (Ανοιχτοί Ορίζοντες), μια ομάδα κινηματογραφιστών τον ακολουθεί και τον βιντεοσκοπεί καθώς επιστρέφει στις συνθήκες της απομόνωσης που «γέννησαν» τις πιο εμβληματικές δημιουργίες του.
Το Catching Fire: The Story Of Anita Pallenberg των Αλέξις Μπλουμ και Σβετλάνα Τσιλ (Ανοιχτοί Ορίζοντες) μάς ταξιδεύει στα sixties και seventies μέσα από την ιστορία της Ανίτα Πάλενμπεργκ, η οποία υπήρξε μούσα διάσημων μουσικών, μοντέλο και ηθοποιός, έχοντας μεταξύ άλλων εμφανιστεί στο Performance του Νίκολας Ρεγκ και στην καλτ Barbarella. Σύντροφος αρχικά του μπασίστα των Rolling Stones, Μπράιαν Τζόουνς, κι έπειτα του Κιθ Ρίτσαρντς, η Πάλενμπεργκ έφυγε απ’ τη ζωή το 2017, αλλά εξακολουθεί να εμπνέει ως σύμβολο χειραφέτησης, δυναμισμού και larger than life ταπεραμέντου. Μια παθιασμένη βιογραφία, groovy σαν ροκ εν ρολ ύμνος, γλυκόπικρη, μελαγχολική και ταυτόχρονα τεταμένη.
Η νέα ταινία του 94χρονου Φρέντερικ Γουάιζμαν, ενός από τους μεγαλύτερους ντοκιμαντερίστες στον κόσμο (Top Docs), μας ταξιδεύει στην κεντρική Γαλλία και μας παρασέρνει σε μια γαστριμαργική εμπειρία σε ένα από τα σπουδαιότερα εστιατόρια της Γαλλίας, το La Maison Troisgros, το οποίο διατηρεί τρία αστέρια Μισελέν για περισσότερες από πέντε δεκαετίες. Το ντοκιμαντέρ Menus Plaisirs - Les Troisgros, διάρκειας 240 λεπτών, δείχνει ότι η υψηλή γαστρονομία απαιτεί εφευρετικότητα, φαντασία και σκληρή δουλειά.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
17°
