Κριτική ταινίας: The Fabelmans

Ο 15χρονος Σάμι Φέιμπελμανς ανακαλύπτει τη μαγική δύναμη του κινηματογράφου στις ερασιτεχνικές ταινιούλες που γυρίζει με τους συμμαθητές του. Αρχικά, δεν βρίσκει την ανταπόκριση και την ενθάρρυνση που αναζητά από τους γονείς του, οι οποίοι είναι απασχολημένοι με τα δικά τους προβλήματα. Ώσπου μια μέρα ο Σάμι ανακαλύπτει ένα αβάσταχτο μυστικό. Μυστικό που είναι ικανό να διαλύσει την οικογενειακή ευτυχία και τον φέρνει σε τρομερή αμηχανία καθώς δεν ξέρει ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να το διαχειριστεί.

Απλόχερη, συναισθηματική και εξομολογητική με μια ειλικρίνεια που βάζει σε λειτουργία τους δακρυγόνους αδένες, η τελευταία ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι ένα χορταστικό θέαμα γύρω από τα κινηματογραφικά στοιχεία που διαμόρφωσαν το προφίλ του ξεχωριστού σκηνοθέτη που όλοι γνωρίζουμε. Παράλληλα όμως με τα κλειδιά της κινηματογραφικής διαδρομής του Σπίλμπεργκ, το οδυνηρά αφοπλιστικό «The Fabelmans» ξετυλίγει σιγά σιγά το κουβάρι με τις οδυνηρές αναμνήσεις μιας επώδυνης ενηλικίωσης, όπου το ζήτημα της εβραϊκής καταγωγής συνδέεται με το σχολικό μπούλινγκ που υφίσταται ο ήρωας στο νέο σχολείο του μετά από τη μετακόμιση της φαμίλιας στην Καλιφόρνια από το Οχάιο. Ο Σπίλμπεργκ στήνει με απαράμιλλη δεξιοτεχνία ένα σόου που διαθέτει σχεδόν τα πάντα: χαρακτήρες, τεχνική, ψυχή, ιδέες, μαγεία. Δείτε πώς ο αρχάριος σκηνοθέτης ανακαλύπτει τα κόλπα της κάμερας όταν βάζει τους συμμαθητές του να παίζουν σε ένα καουμπόικο ερασιτεχνικό φιλμάκι ή όταν το θεσπέσιο αποτύπωμα της «γιορτής σκασιαρχείου» με τις σκηνές στην πλαζ, ξεγυμνώνουν με αβάσταχτη ειλικρίνεια τον εσωτερικό κόσμο του χρυσού αγοριού του σχολείου. Ο πιτσιρικάς Γκάμπριελ Λα Μπέλ, φτυστός ο Σπίλμπεργκ στην εφηβεία του, παίζει πειστικά με την ανασφάλεια της εύθραυστης εφηβείας, η Μισέλ Γουίλιαμς στον ρόλο της μητέρας έχει το βάρος της δραματικής φιγούρας της ευάλωτης μουσικού που διχάζεται μεταξύ της επιθυμίας και του καθήκοντος, ο Πολ Ντάνο χάρη στη μεστή ερμηνεία του αποδίδει πλήρως το δράμα ενός βασανισμένου ανθρώπου που βρίσκει παρηγοριά στη δουλειά του. Φυσικά και πρόκειται για την πλέον προσωπική ταινία του Σπίλμπεργκ (ακόμη και τα επαγγέλματα των γονιών του είναι ίδια) και φυσικά θα είναι υποψήφια στα επερχόμενα όσκαρ.