Ο Paul Newman μέσα από το χαμένο του ημερολόγιο

Για όλον τον κόσμο και το Χόλιγουντ ήταν ο Mr. Perfect. Στην προσωπική του ζωή όμως, ο σταρ αντιμετώπιζε προβλήματα με το αλκοόλ και τις αποτυχίες του ως γονιός. Αυτές και άλλες αποκαλύψεις έρχονται στην επιφάνεια μέσα από την πολύ ενδιαφέρουσα μεταθανάτια «αυτοβιογραφία» του, η οποία μας αποκαλύπτει το μυστικό της σεξουαλικής του απήχησης. Η εφημερίδα The Guardian μίλησε με την Clea Newman Soderlund, τη νεότερη από τις τρεις κόρες του Paul Newman και της Joanne Woodward, της δεύτερης γυναίκας του.

Ο Robert Redford ήταν ο όμορφος, ο James Dean ο τραγικός, ο Steve McQueen ο σκληρός και ο Marlon Brando ήταν ο άγριος. Αλλά ο Paul Newman ήταν ο τέλειος. Όμορφος, αλλά και αρρενωπός. Ήταν τόσο καλός στο να παίζει σκληρούς χαρακτήρες (Hud, Cool Hand Luke) όσο και ευαίσθητους και συναισθηματικούς (The Verdict, Road to Perdition) και κανείς άλλος δεν ήταν πιο χαρισματικός στην οθόνη όσο αυτός (Butch Cassidy and the Sundance Kid, The Sting, The Color of Money).

Επιπλέον, ο 50ετής γάμος του με την Joanne Woodward ήταν διάσημος για την επιτυχία του και η φιλανθρωπική του δράση ήταν τόσο ασυνήθιστη που όταν πέθανε, ο Economist έγραψε ότι «ο Paul Newman ήταν το πιο γενναιόδωρο άτομο, σε σχέση με το εισόδημά του, στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών».

Έτσι, όταν προέκυψε η είδηση ότι ένα αδημοσίευτο ημερολόγιο με προσωπικές λεπτομέρειες και εξομολογήσεις, που μέχρι τώρα θεωρούνταν χαμένο, ανακαλύφθηκε από την οικογένειά του Newman και χαρακτηρίστηκε ως «αποκαλυπτικό», οι θαυμαστές του ετοιμάστηκαν για τα χειρότερα. Τι θα μπορούσε να περιέχουν οι σελίδες αυτού του βιβλίου; Άλλο ένα ίνδαλμα ήταν έτοιμο να αποκαθηλωθεί;

Αντιθέτως, η βιογραφία με τίτλο “Paul Newman: The Extraordinary Life of an Ordinary Man”, που κυκλοφόρησε στις 18 Οκτώβριου, παγιώνει ακόμη περισσότερο τη φήμη του στις 320 σελίδες της αποκαλυπτικής έκδοσης. Όχι επειδή καυχιέται για τις ένδοξες στιγμές του. Στην πραγματικότητα, δεν τις αναφέρει σχεδόν καθόλου, αλλά επειδή αυτός ο κάποτε πολύ εσωστρεφής άνθρωπος αποκαλύπτει τόσα πολλά από τον συναρπαστικό εαυτό του. Αμφισβητούσε συνεχώς τις πράξεις και τις αποφάσεις του, γεμάτος ενοχές για το παρελθόν, βαθιά ερωτευμένος με τη γυναίκα του και ταυτόχρονα προσπαθούσε να μάθει από τα λάθη του. Με άλλα λόγια ανθρώπινος.

Σε ένα από τα αποσπάσματα περιγράφει πόσο άσχημα χειρίστηκε τα παιδιά του, τον Scott, τη Susan και τη Stephanie, από τον πρώτο του γάμο, όταν άφησε τη μητέρα τους, Jackie Witte, για την Joanne Woodward: «Αυτό που έκανα, απλά δεν ήταν σωστό. Δεν τα παρηγόρησα και δεν εξήγησα τι συνέβαινε όπως έπρεπε, σίγουρα όχι με τρόπο που να καταλάβουν».

«Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις για μένα όταν βρήκαμε τα κείμενα», δήλωσε η Soderlund κατά την διάρκεια της συνέντευξης «ήταν το πόσο σκληρός ήταν με τον εαυτό του. Αυτό είναι δύσκολο για κάθε παιδί να το διαβάσει και δεν ήταν ο τρόπος που τον έβλεπα».

Θυμάται ξεκάθαρα τις συνομιλίες που είχε ο πατέρας της στα μέσα της δεκαετίας του 1980 με τον στενό του φίλο Steward Stern, τον σεναριογράφο της ταινίας Rebel Without a Cause, τις οποίες σκόπευαν να μετατρέψουν σε απομνημονεύματα. Ο Newman ζήτησε από τον Stern να πάρει συνέντευξη από όλους όσους τον γνώριζαν καλύτερα, συμπεριλαμβανομένων και των δύο συζύγων του και πολλών ανθρώπων με τους οποίους συνεργάστηκε στο παρελθόν, όπως ο Elia Kazan, ο Sidney Lumet, ο Tom Cruise και ο George Roy Hill, έτσι ώστε το βιβλίο να δώσει την πλήρη, αληθινή εικόνα του.

«Αυτή η διαδικασία ήταν πραγματικά σαν θεραπεία για αυτόν. Ήξερε ότι αυτή η βιογραφία ήταν σημαντική και χρησιμοποίησε τα μαθήματα που πήρε από αυτήν», λέει η Soderlund. Τα κείμενα των συνεντεύξεων ωστόσο χάθηκαν και όταν ο Newman πέθανε το 2008, ακολουθούμενος από τον Stern το 2015, το project φαινόταν χαμένο για πάντα. Μέχρι που οι σελίδες βρέθηκαν προσεκτικά αρχειοθετημένες σε ένα ντουλάπι στο σπίτι του Newman και της Woodward. Ο Newman είχε ορίσει στη διαθήκη του ότι τα παιδιά του είχαν την άδεια να δημοσιεύσουν μια βιογραφία του, οπότε η δημοσιοποίηση των χαμένων απομνημονευμάτων ακολουθούσε τις επιθυμίες του. «Ήθελε να βγάλει τα πάντα εκεί έξω», λέει η Soderlund.

Για τα παιδιά του, ο Newman ήταν «σαν τον Σούπερμαν». Αλλά στο βιβλίο του αντιπαραβάλλει την εικόνα που είχαν οι άνθρωποι για αυτόν με το ποιος ήταν πραγματικά μέσα του, «ανεξερεύνητος, άβολος και άγνωστος». Περιγράφει τα προβλήματά του με το αλκοόλ και τον πόνο που βίωσε από τον αντισημιτισμό, επειδή ο πατέρας του ήταν Εβραίος. Όταν η καριέρα του στην υποκριτική απογειωνόταν, του πρότειναν να αλλάξει το όνομά του σε κάτι λιγότερο εβραϊκό, όπως έκαναν πολλοί άλλοι ηθοποιοί, από τον Kirk Douglas (Issur Danielovitch) μέχρι τον Tony Curtis (Bernie Schwartz). Αλλά ο Newman αρνήθηκε: «Μου φάνηκε μεγαλύτερη πρόκληση να κρατήσω το πραγματικό μου όνομα», γράφει. «Αυτό ήταν χαρακτηριστικό του πατέρα μου, να κάνει τη δυσκολότερη επιλογή και μετά να προσπαθεί να την ξεπεράσει», λέει η Soderlund.

Αφού υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο Newman γράφτηκε στο διάσημο Actors Studio της Νέας Υόρκης, όπου παρακολούθησε μαθήματα μαζί με τον James Dean, τον Ben Gazzara και την Julie Harris. «Κινούμουν  στον κόσμο τους, αλλά σίγουρα δεν ήμουν μέρος αυτού», γράφει. Ο Dean τον πείραξε καλοπροαίρετα όταν η πρώτη ταινία του Newman, The Silver Chalice, απέτυχε και το ντεμπούτο του Dean, East of Eden, έγινε επιτυχία. Μετά τον τραγικό θάνατο του James Dean, ο Newman πήρε το ρόλο του στην ταινία Somebody Up There Likes Me, το οποίο ήταν η πρώτη του μεγάλη επιτυχία. «Ξέρω ότι υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που αποδίδουν την επιτυχία της καριέρας μου στον θάνατο του Jimmy. Ναι, υπήρχαν στοιχεία τύχης», γράφει, αν και προσθέτει ότι ο μισός εαυτός του πίστευε ότι θα τα κατάφερνε ούτως ή άλλως. «Αλλά μόνο ο μισός».

Ο Newman παντρεύτηκε την πρώτη του γυναίκα Jackie Witte το 1949, αλλά το 1953 γνώρισε την Woodward. Η έλξη μεταξύ τους ήταν ακαριαία και δίνει τα εύσημα στην Woodward ότι αυτή τον μετέτρεψε σε σεξουαλικό πλάσμα μπροστά στην οθόνη. «Η Joanne γέννησε ένα σεξουαλικό πλάσμα. Είμαι απλώς ένα δικό της δημιούργημα», γράφει. Τελικά χώρισε με την Witte και παντρεύτηκε την Woodward το 1958.

Λίγο πριν πεθάνει ο Newman, την περίοδο που έκανε χημειοθεραπεία για καρκίνο του πνεύμονα, η Soderlund βγήκε για δείπνο με τους δύο γονείς της. Στη συνέχεια, προσφέρθηκε να τους συνοδέψει με τα πόδια στο αυτοκίνητό τους μέσα στη βροχή. «Αλλά ο πατέρας μου κούνησε το χέρι του σαν να λέει “Θα το κάνω εγώ”». Τους παρακολούθησα να περπατούν προς το αυτοκίνητο, με το χέρι του γύρω από την πλάτη της μαμάς, κρατώντας την ομπρέλα πάνω από το κεφάλι της και μετά να της ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου. Κι όμως, ήταν τόσο άρρωστος. Ήταν μια αντίθεση ανάμεσα στo γεγονός ότι γερνάς, αλλά και στο θαύμα του να έχεις μια τέτοια σχέση σε αυτή την ηλικία». Ήταν 83 ετών όταν πέθανε.

Η Joanne Woodward, 92 ετών, εξακολουθεί να ζει στο σπίτι τους στο Κονέκτικατ, αλλά πάσχει από Αλτσχάιμερ εδώ και αρκετά χρόνια. «Το γεγονός ότι τον έχασε, την ισοπέδωσε. Ο κόσμος σταμάτησε για εκείνη τότε», λέει η Soderlund.

Ο Newman είχε ζήσει σίγουρα μια καλή ζωή, αλλά υπήρξαν επίσης και προσωπικά δράματα. Το 1978, ο γιος του Scott, ο οποίος πάλευε με τον εθισμό του στα ναρκωτικά για χρόνια, πέθανε από υπερβολική δόση σε ηλικία 28 ετών. «Θέλω να αναλάβω την ευθύνη για αυτό. Τι θα χρειαζόταν για να αποφευχθεί; Δεν θα μπορούσα να ασχοληθώ με τον κινηματογράφο και να γίνω σταρ του σινεμά. Δεν θα μπορούσα να έπινα αλκοόλ. Δεν θα μπορούσα να είμαι ριψοκίνδυνος», γράφει.

Ο Newman απέχει πολύ από το να είναι ο μοναδικός σταρ του κινηματογράφου που έχασε έναν παιδί από υπερβολική δόση ή αυτοκτονία. Στην εποχή του και μόνο, υπήρχαν επίσης ο Clint Eastwood, ο Gregory Peck,  ο Louis Jourdan και ο Kirk Douglas. «Ο πατέρας μου είχε δίκιο. Το να μεγαλώνεις με γονείς που είναι καλλιτέχνες και είναι διάσημοι δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Υπάρχουν μερικά μεγάλα πλεονεκτήματα και επίσης μερικά όχι πολύ σπουδαία. Επίσης, το Λος Άντζελες στις δεκαετίες του '60 και του '70 ήταν ένα επικίνδυνο μέρος. Υπήρχαν όλα αυτά τα ναρκωτικά που ήταν άμεσα διαθέσιμα και οι γονείς ήταν από μια γενιά που δεν τα καταλάβαιναν καθόλου», λέει η Soderlund.

Ο Newman διοχέτευσε τη θλίψη του στην ίδρυση του Scott Newman Center, αφιερωμένο στην πρόληψη της κατάχρησης ναρκωτικών. Η Soderlund εξακολουθεί να είναι η πρέσβης του SeriousFun, του δικτύου καλοκαιρινών κατασκηνώσεων του Newman για βαριά άρρωστα παιδιά.

Λόγω της φιλανθρωπικής του δράσης, καθώς και των χρημάτων που έχει δωρίσει όλα αυτά τα χρόνια, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονταν τη φιλανθρωπία των διασημοτήτων, αν και το υποβαθμίζει στα απομνημονεύματά του. «Το πιο εύκολο πράγμα που μπορώ να κάνω, ειλικρινά, είναι να χαρίσω χρήματα», γράφει. Μία από τις μόνες τύψεις του Newman, όταν συνειδητοποίησε ότι ο καρκίνος του δεν θεραπεύεται, ήταν ότι ήθελε ακόμα να κάνει τόσα πολλά για να βελτιώσει τον κόσμο. «Απλώς δεν ήταν έτοιμος να φύγει», λέει η Soderlund.