Το φιλμ του Ολιβιέ Νταάν που ανοίγει επίσημα το 67ο φεστιβαλ των Καννών, δεν έτυχε της καλύτερης υποδοχής στην πρώτη, δημοσιογραφική προβολή του. Οχι άδικα.
Η Νικόλ Κίντμαν υποδύεται την Γκρέις Κέλι σε αυτή την όχι απαραίτητα ιστορικά ακριβή βιογραφική ταινία του σκηνοθέτη του «Ζωή σαν Τριαντάφυλλο», που μπορεί να είναι γυρισμένη σε υπέροχες τοποθεσίες, σε θεαματικά σκηνικά και να ντύνει τους ήρωές της με αξιοζήλευτα κοστούμια και κοσμήματα, αλλά κυλά βαρετά κι αδιάφορα στην οθόνη.
Το φιλμ δεν εξιστορεί ολόκληρη την ζωή της Γκρέις, ούτε καν μια μεγάλη περίοδο στην σχέση της με τον Ρενιέ, μα μόλις έναν χρόνο, όταν εκείνη αμφιταλαντεύεται για το αν θα πρέπει να επιστρέψει στο σινεμά όταν ο Αλφρεντ Χίτσκοκ της προτείνει έναν ρόλο, την ίδια στιγμή που το Μονακό βρίσκεται σε έντονη πολιτική αντιπαράθεση με την Γαλλία.
Τα οικογενειακά δράματα, οι προσωπικές αγωνίες, η πολιτική ίντριγκα όμως, κάθε άλλο παρά πειστικά αποδίδονται, αφού το φιλμ τα κοιτάζει επιδερμικά και αφελώς, μοιάζοντας να ενδιαφέρεται περισσότερο για τις όμορφες εικόνες, την αναπαράσταση της εποχής και τα κοντινά της Νικόλ Κίντμαν.
Το αποτέλεσμα ήταν στην δημοσιογραφική προβολή της ταινίας να ακούγονται γέλια και αποδοκιμασίες, όχι ακριβώς οι αντιδράσεις που θα περίμεναν οι συντελεστές της ταινίας. Εκτός ίσως από τον παραγωγό του φιλμ Χάρβεϊ Γουάινστάιν ο οποίος είχε ήδη εκδηλώσει τις αντιδράσεις του για το φιλμ και είχε ζητήσει από τον Ολιβιέ Νταάν να αλλάξει το μοντάζ κάτι που οδήγησε τους δύο άντρες σε μια έντονη αντιπαράθεση.
Η οποία θεωρητικά ξεπεράστηκε, αλλά ο Γουάινστάιν παρ΄όλα αυτά δεν θα είναι παρών στην επίσημη πρώτη της ταινίας επικαλούμενος μια επίσκεψή του σε ένα στρατόπεδο Συρίων προσφύγων στην Ιορδανία, κάτι που ακόμη κι αν είναι αληθές δεν μπορεί να κρύψει τους λογους της απουσίας του Γουάινστάιν από το φεστιβάλ.
H Νικόλ Κιντμαν όμως είναι εδώ, όπως και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές του φιλμ όπως ο Τιμ Ροθ που υποδύεται τον πρίγκηπα Ρενιέ και στην συνέντευξη τύπου που έδωσε για την ταινία είπε ανάμεσα σε άλλα πως βρήκε πολλά κοινά στοιχεία στον εαυτό της με την Γκρέις Κέλι «αν και δεν παντρεύτηκα έναν πρίγκηπα» είπε, για να διορθώσει αναφερόμενη στον άντρα της τραγουδιστή Κιθ Ερμπαν «ή μάλλον παντρεύτηκα ένα πρίγκηπα, έναν πρίγκηπα της Country μουσικής».
Όσο για την οικογένεια των Γκριμάλντι, η οποία είχε τις δικές της αντιρρήσεις για το φιλμ (που δεν είχαν να κάνουν με την ποιότητά του) και η οποία φέτος ακύρωσε την καθιερωμένη επίσκεψή της στο φεστιβάλ των Καννών η Κίντμαν δήλωσε θλιμμένη «γιατί το φιλμ δεν έχει καμιά κακή πρόθεση εναντίον της οικογένειας της Γκρέις. Είναι μια ταινία μυθοπλασίας που παίρνει καλλιτεχνικές ελευθερίες. Καταλαβαίνω πως τα παιδιά της Γκρέις νιώθουν προστατευτικά απέναντι στην εικόνα της μητέρας τους, όμως αν δουν την ταινία είμαι σίγουρη πως θα δουν την αγάπη που έχει για τους γονείς τους».
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
8°
