Αναζητώντας τον Έρικ (Looking for Eric) (***) Σκηνοθεσία: Κεν Λόουτς
Πρωταγωνιστούν: ΣτιβΈβετς, Στέφανι Μπίσοπ, Ερίκ Καντονά
Ο μεσήλικας ταχυδρόμος Έρικ προσπαθεί να αποφύγει την κατάθλιψη και να δώσει στη ζωή του νόημα. Όμως τίποτε δεν πάει καλά αφού ο έφηβος θετός γιος του έχει μπλεξίματα με ένα γκάνγκστερ, στη δουλειά του δεν έχει καμιά όρεξη ενώ ακόμη δεν έχει ξεπεράσει τον πρώτο μεγάλο έρωτα του. Προσπαθώντας οι κολλητοί του να τον βοηθήσουν πραγματοποιούν αυτοσχέδιες «συνεδρίες» για ψυχολογική υποστήριξη που φυσικά σχεδόν πάντα έχουν κωμικοτραγική κατάληξη. Όμως σε μια από αυτές το…θαύμα γίνεται και το ίνδαλμα του Έρικ, ο γάλλος ποδοσφαιριστής Καντονά της αγαπημένης του Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, εμφανίζεται μπροστά του για να του δώσει τις πολύτιμες συμβουλές του.
Η ερώτηση «Πότε ένιωσες για τελευταία φορά πραγματικά ευτυχισμένος;» κάνει τον Έρικ να ταξιδέψει με το νου του στο παρελθόν σε εκείνο το προ 10ετίας ματς που ο Καντονά έκανε τα μαγικά του. Οι ποδοσφαιρόφιλοι γνωρίζουν καλά το μυθικό 7άρι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που έλαμψε στα 90ς. Οι σινεφίλ ίσως και να τον αγνοούν αλλά με την απόφαση του μαρξιστή ΚενΛόουτς να τον χρήσει πρωταγωνιστή της λιγότερο πολιτικοποιημένης ταινίας του, θα τον ανακαλύψουν κι αυτοί. Η αφοπλιστική γοητεία του «Έρικ» οφείλεται στην ανθρώπινη χαρμολύπη της, στην απομυθοποίηση του Καντονά από τον ίδιο – δίνοντας μάλιστα μια κανονική ερμηνεία αφού το σινεμά δεν του είναι και τόσο άγνωστο έχοντας παίξει σε αρκετά φιλμ - ενώ το πιο ευρηματικό στοιχείο του ανθρωποκεντρικού σεναρίου του Πολ Λάβερτι (ο μόνιμος συνεργάτης του βρετανού σκηνοθέτη εδώ και χρόνια) είναι η εσωτερική ισορροπία και ο τρόπος που μεταφέρονται οι κανόνες του ποδοσφαίρου στον πραγματικό στίβο της ζωής. Εκεί που τα μοιραία λάθη δεν συγχωρούνται και η τυφλή εμπιστοσύνη στους συντρόφους σου είναι προαπαιτούμενο για να μπορείς να ξεπερνάς τις δυσκολίες. Ευφυές, τρυφερό, λιτό αλλά και με πολλαπλά μηνύματα για τη σχέση ζωής-ποδοσφαίρου, το «Αναζητώντας τον Έρικ» άργησε τελικά να βγει στις αίθουσες μας σχεδόν μια δεκαετία αλλά στο τέλος κατάφερε να βάλει γκολ στο 90’!
Εσωστρεφής έφηβος με οικογενειακά προβλήματα στέλνεται σε συγγενικό του σπίτι παραθαλάσσιας περιοχής στη Μασαχουσέτη για να περάσει ξένοιαστες διακοπές. Εκεί γνωρίζεται με ντόπιο «βαποράκι», ερωτεύεται παράφορα την σέξι αδελφή του νέου φίλου του και οδεύει σταθερά προς την καταστροφική ενηλικίωση…
Στην εντυπωσιακή αρχή του φιλμ ανακαλύπτουμε τα σκηνοθετικά χαρίσματα του πρωτόβγαλτου – πρόκειται για σκηνοθετικό ντεμπούτο - Μπένουμ: τρομερά κοψίματα στο καταιγιστικό μοντάζ, επιλογή τραγουδιών που σχολιάζουν τον εσωτερικό κόσμο του ήρωα (από απροσάρμοστος και αδέξιος μαθητής μεταμορφώνεται σε δυναμικό και ριψοκίνδυνο μάγκα), αεικίνητη κάμερα που φέρνει στο νου σκηνές από «Κακόφημους δρόμους» έως «Ξέφρενες νύχτες», ρετρό αισθητική βγαλμένη από τα 60ς με drivein και τραυματικά πρώτα ερωτικά σκιρτήματα. Ο Σαλαμέ του «Να με φωνάζεις με το όνομα σου» δίνει ξανά τα διαπιστευτήρια ενός αυθεντικού ηθοποιού. Κρίμα μόνο που σε όλο το δεύτερο μέρος η ταινία πηγαίνει με τον αυτόματο (σκηνοθετικό) πιλότο και το σχεδόν ανύπαρκτο σενάριο αφαιρεί την ευκαιρία για να χειροκροτήσουμε μια πραγματικά ευχάριστη κινηματογραφική έκπληξη.
Με αγάπη, Τζούλιετ (The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society) (**1/2) Σκηνοθεσία: Μάικ Νιούελ
Πρωταγωνιστούν: Λίλι Τζέιμς, Γκλεν Πάουελ, Μάθιου Γκουντ
Νεαρή συγγραφέας στο Λονδίνο του 1946 προσπαθεί να βρει έμπνευση για το νέο της βιβλίο αλλά οι τραυματικές πολεμικές μνήμες την εμποδίζουν. Όταν λαμβάνει πρόσκληση από μικρή λογοτεχνική λέσχη ενός απομονωμένου νησιού ακολουθεί το ένστικτό της και την αποδέχεται. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπη με πρωτόγνωρες καταστάσεις που θα της δώσουν το έναυσμα για μια νέα αρχή.
Η βρετανική σχολή χιούμορ, ιστορίας και βιβλιοφαγίας όπως την συναντήσαμε και στο πρόσφατο «Βιβλιοπωλείο της κυρίας Γκριν» εξακολουθεί να πορεύεται στο δρόμο της χαρμολύπης και της εκκεντρικότητας. Χαρακτήρες ανάλαφροι που κρύβουν την πραγματική τους ταυτότητα, μυστηριώδη μυστικά από το παρελθόν και ενοχές που συνδέονται με καίρια ιστορικά γεγονότα, ερωτικά πάθη και αμαρτίες που προκύπτουν από την ανάγκη του ανθρώπου να συνεχίσει να ζει με κάθε τρόπο. Το μπεστσέλερ των Σάφερ- Μπάροουζ ευτυχεί στα χέρια του έμπειρου Μάικ Νιούελ («Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία») ώστε να γίνει κάτι παραπάνω από μια συμβατική, ακαδημαϊκή αλληγορία πάνω στα κατάμαυρα χρόνια του πολέμου. Βοηθάει φυσικά και η αποτελεσματική ερμηνεία της Λίλι Τζέιμς στο να δοθεί στο λογοτεχνικό κείμενο η κινηματογραφική ευελιξία και χάρη που απαιτείται, ακόμη κι όταν το πράγμα δείχνει από νωρίς προς τα που οδεύει.
»»» Οι «Σκοτεινές δυνάμεις» (Thedarkestminds) τουΤζένιφερ Γιου Νέλσον αποτελεί τη μεταφορά ενός δημοφιλούς νεανικού μυθιστορήματος της ΑλεξάντραΜπράκενμε ήρωες κάποιουςεφήβους που αποκτούν με μυστηριώδη τρόπο υπερφυσικές δυνάμεις και φυλακίζονται σε ειδικούς χώρους.
»»» Στην γαλλική φαρσοκωμωδία «Οικουγένεια» (LaCh'titeFamille) που έσπασε τα ταμεία στη Γαλλία ο άνθρωπος ορχήστρα Ντάνι Μπουν (σκηνοθέτης, σεναριογράφος, πρωταγωνιστής και παραγωγός) βάζει ένα δημοφιλή σχεδιαστή επίπλων που κρύβει την ταπεινή καταγωγή του να παθαίνει αμνησία.
»»» Άλλη μια γαλλική κωμωδία με τίτλο «Θα έρθω κοντά σου σιγά-σιγά» περιγράφει τις απατεωνιές ενός γυναικοκατακτητή στην προσπάθεια του να προσθέσει άλλο ένα τρόπαιο στη λίστα των «επιτυχιών» του.
«Η ταινία λειτουργεί ως ένα επίκαιρο σχόλιο για την κινηματογραφική αίθουσα μέσα από την κινηματογραφική αίθουσα» όπως λένε οι δημιουργοί της, Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και Γιάννης Χλεμπάκος
Το νέο φιλμ του Γκορ Βερμπίνσκι μοιάζει κάπως μετέωρο μεταξύ των έντιμων προθέσεων και των δυσκολιών να φτιαχτεί ένα άρτιο sci-fi με έξυπνα –και επίκαιρα– σχόλια
17°
