Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στο σπίτι του στο Παρίσι, ο Γάλλος κινηματογραφιστής και συγγραφέας Κλοντ Λανζμάν, δημιουργός της ταινίας «Ολοκαύτωμα» (Shoah, 1995).
«Ο Κλοντ Λανζμάν απεβίωσε σήμερα το πρωί στην κατοικία του. Ήταν πολύ πολύ αδύναμος εδώ και κάποιες ημέρες», δήλωσε εκπρόσωπος του εκδοτικού οίκου Gallimard με τον οποίο επικοινώνησε το Γαλλικό Πρακτορείο.
Η ταινία «Ολοκαύτωμα», η επική καταγραφή με μαρτυρίες δραστών και επιζώντων, είχε κερδίσει 14 κινηματογραφικά βραβεία.
Ο συγγραφέας διακομίστηκε στο νοσοκομείο Σεντ-Αντουάν του Παρισιού όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του, διευκρίνισε η ίδια πηγή.
Ο θάνατος του κινηματογραφιστή επιβεβαιώθηκε από τον εκπρόσωπο Τύπου της τελευταίας ταινίας του, «Les quatre soeurs» (Οι τέσσερις αδελφές), που βγήκε στις αίθουσες την Τετάρτη.
Εβραϊκής καταγωγής (οι παππούδες του ήταν μετανάστες από τη Λευκορωσία), σκηνοθέτης του «Shoah», του σπουδαίου ντοκιμαντέρ για την εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης που είδαν δεκάδες εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο, ο Κλοντ Λανζμάν διετέλεσε επίσης δημοσιογράφος, διευθυντής της πολιτικής, λογοτεχνικής και φιλοσοφικής επιθεώρησης Temps Modernes και συγγραφέας.
Φίλος του Ζαν-Πολ Σαρτρ, σύντροφος επί επτά χρόνια της Σιμόν ντε Μποβουάρ, ήταν ένας ακάματος υπερασπιστής της υπόθεσης του Ισραήλ.
Είχε επηρεαστεί πολύ από τον άγριο θάνατο πέρυσι του γιου του Φελίξ «ο οποίος νικήθηκε στα 23 του από έναν ανελέητο καρκίνο».
«Ο θάνατος δεν είναι αυτονόητος. Εγώ δεν είμαι καθόλου υπέρ του θανάτου. Πιστεύω πάντα στη ζωή. Αγαπώ τρελά τη ζωή παρόλο που συχνότατα δεν είναι αστεία», είχε πει πρόσφατα σε δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου.
Διεκδικούσε για τον εαυτό του τον χαρακτηρισμό του αντιστασιακού και του αγωνιστή για την αλήθεια.
«Αν είμαι ανένδοτος, είναι σε σχέση με την αλήθεια. Όταν βλέπω τι έχω κάνει στη διάρκεια της ζωής μου, πιστεύω ότι έχω πραγματοποιήσει την αλήθεια. Δεν έχω παίξει με αυτό», είχε δηλώσει.
Ακολουθούν μερικές σημαντικές ημερομηνίες στη ζωή του Κλοντ Λανζμάν όπως τις καταγράφει το Γαλλικό Πρακτορείο:
1925: Γέννηση στις 27 Νοεμβρίου στο Μπουά-Κολόμπ (περιοχή του Παρισιού)
1943: Προσχωρεί στην Αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής
1952: Γίνεται φίλος του Ζαν-Πολ Σαρτρ και της Σιμόν ντε Μποβουάρ, και ζει μια ιστορία έρωτα με τη φεμινίστρια φιλόσοφο έως το 1959
1972: Κυκλοφορεί η πρώτη του ταινία, “Pourquoi Israël” (Γιατί το Ισραήλ)
1985: Κυκλοφορεί το «Shoah», που χρειάστηκε 12 χρόνια για να γυριστεί. Η ταινία, διάρκειας 9 ωρών και 30 λεπτών, προκαλεί παγκόσμια απήχηση και εξασφαλίζει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων, στη Γαλλία, ένα τιμητικό Σεζάρ, το 1986.
1986: Γίνεται διευθυντής της επιθεώρησης «Les temps modernes» (Σύγχρονοι καιροί), που ίδρυσαν ο Σαρτρ και η Μποβουάρ με το τέλος του πολέμου
2009: Κυκλοφορούν τα απομνημονεύματά του, «Le lièvre se Patagonie», τα οποία υποδέχεται με ενθουσιασμό η κριτική
2013: Τιμητική Χρυσή Άρκτος στην Μπερλινάλε για το σύνολο του έργου του
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
21°
