Πιανίστας της τζαζ και φιλόδοξη ηθοποιός συναντιούνται στο L.A., ερωτεύονται, κάνουν όνειρα για το μέλλον, αλλά τα άστρα της Πόλης των Αγγέλων έχουν άλλα σχέδια για αυτούς.
Το περιτύλιγμα που φιλοξενεί την ιστορία της Μία και του Σεμπάστιαν είναι φτιαγμένο από το υλικό των ονείρων. Ο σκηνοθέτης Νταμιέν Σαζέλ κεντάει σε όλα τα επίπεδα φτιάχνοντας ένα μιούζικαλ ανθρώπινο, τρυφερό, χιουμοριστικό, μα πάνω απ’ όλα εκθαμβωτικό. Σχεδόν μεγαλειώδες. Κι αυτό το καταφέρνει με τα πιο απλά υλικά που μπορεί να βρει κανείς στο σινεμά. Μια όμορφη θέα (το ωραιότερο Los Angeles που έχουμε δει στο σινεμά), ένα απλό άγγιγμα χεριών στη σκοτεινή αίθουσα, μια μικρή συνηθισμένη ιστορία αγάπης. Όμως όπως και στο προηγούμενο φιλμ του, το θεσπέσιο «Whiplash», ο Σαζέλ ξέρει να παίρνει ακόμη και από την απλή εικόνα τη ψυχή της και να τη βουτάει στην αιωνιότητα. Το «La La Land» μιλάει για τη μαγεία του μιούζικαλ και του κινηματογράφου γενικότερα. Η χιλιοειδωμένη ιστορία του ακολουθεί τη συνήθη διαδρομή του έρωτα που δύσκολα θα ανθίσει, αλλά η μαγκιά του σκηνοθέτη είναι να μην την αφήσει στιγμή να γίνει θλιβερή ή απλώς μελό. Ακόμη και στο φινάλε που οι πιο ευαίσθητες καρδιές θα ραγίσουν, ο Σαζέλ έχει τη στόφα να βάλει στο έργο του την ωριμότητα της αληθινής αγάπης. Την αγάπης δηλαδή που δεν σβήνει ποτέ, ακόμη κι όταν η ζωή που συνεχίζεται βρίσκει τους δύο εραστές να ζουν χωριστά αλλά γεμάτους από τα όσα έζησαν μαζί. Για τρίτη φορά οι Γκόσλινγκ-Στόουν αποδεικνύουν ότι η χημεία τους είναι μοναδική.
Θαυμάσιο animation από τον Ολλανδό Μίκαελ Ντουντόκ Ντε Βιτ, που γύρισε την ταινία σε συνεργασία με το θρυλικό ιαπωνικό στούντιο Ghibli του Χαγιάο Μιγιαζάκι. Σχεδόν βωβό φιλμ, διάρκειας μόλις 80 λεπτών, παίρνει τη βασική ιστορία επιβίωσης ενός Ροβινσώνα Κρούσου και τη μετουσιώνει σε ανεπανάληπτα επίπεδα φαντασίας, όπου τα μεγαλύτερα νοήματα της ζωής (ο θάνατος, ο αγώνας για επιβίωση, το άγνωστο και κυρίως ο έρωτας –ναι, θα εκπλαγείτε από την ανατροπή της ιστορίας– και η φιλία) παίρνουν τις κατάλληλες, σοφές απαντήσεις τους. Ειδικό Βραβείο Επιτροπής στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών αλλά και Βραβείο Κοινού στις Νύχτες Πρεμιέρας.
Το μυστικό ενός ματωμένου γάμου στη Σμύρνη του 1922 αποκαλύπτεται στην Αθήνα του 1987, ύστερα από την επιμονή ενός συλλέκτη να ανακαλύψει την αλήθεια γύρω από αυτόν.
Λένε πως η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα σε ένα πόλεμο. Η αλήθεια που αναζητάει ο πρωταγωνιστής του φιλμ (μια υπερβολική και άστοχη ερμηνεία από τον Νούσια) επιχειρεί να γεφυρώσει τις διαφορές Eλλήνων και Tούρκων με τρόπο όμως που δεν είναι πάντα πειστικός. Η ερωτική περιρρέουσα ατμόσφαιρα (η παλιά ιστορία της Ρόζας γίνεται πρόσχημα για να ξετυλιχτεί ο σύγχρονος έρωτας του συλλέκτη για την εγγονή της) θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να λειτουργήσει. Όμως στο φιλμ του σκηνοθέτη της τηλεοπτικής «Αναστασίας» είναι απλώς το πρόσχημα για να δοθεί στο κοινό άλλη μια νοσταλγική, μελοδραματική και κάπως επιτηδευμένη προσομοίωση της προαιώνιας κόντρας μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, ενώ ακόμη και ο ξεριζωμός της Σμύρνης αποδίδεται με ιστορικά εργαλεία μιας επιδερμικής μελέτης που πάντως θα βρει το κοινό της στις αίθουσες.
Ακούγονται: Αούλι’ι Κραβάλο, Ντουέιν Τζόνσον και στα ελληνικά Μιχάλης Κουϊνέλης, Μαρίνα Σάττι
Η 16χρονη θαρραλέα Βαϊάνα και ο ημίθεος Μάουι ταξιδεύουν στα πέρατα της γης με σκοπό να τα βάλουν με μια τερατώδη θεότητα και να σώσουν τη φυλή της ηρωίδας.
Η πολυνησιακή κουλτούρα του Ειρηνικού αφήνει ευδιάκριτα το στίγμα της στην περιπλάνηση της Βαϊάνα, μιας δυναμικής και ανοιχτόκαρδης πιτσιρίκας που μοιάζει με Xαβανέζα: μορφές βγαλμένες από τους πολεμικούς ήχους των Μαορί, σκηνικό δράσης η παρθένα φύση των νησιών Φίτζι και Σαμόα, η απεραντοσύνη του ωκεανού σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Όλα τα παραπάνω υπηρετούν πάντως μια τυπική ντισνεϊκή ταινία (ελαφρώς χαριτωμένη και διδακτική) που μέσω της δράσης και των τραγουδιών ανιχνεύει τις αξίες της φιλίας, της οικογένειας και της οικολογικής ευαισθησίας, με τρόπο αφοπλιστικό όσο και ακαταμάχητο.
Aκόμη...
>>> Στην «Κρυφή ομορφιά» **, ένα δράμα φαντασίας του Ντέιβιντ Φράνκελ με τους Γουίλ Σμιθ, Κίρα Νάιτλι, Κέιτ Γουίνσλετ, Έλεν Μίρεν και Έντουαρντ Νόρτον, ο πρώτος βιώνει με ακραία θλίψη το χαμό της 6χρονης κόρης του αλλά οι φίλοι και συνέταιροί του βρίσκουν τρόπο να τον συνεφέρουν στέλνοντάς του τρία «φαντάσματα» (ο χρόνος, ο έρωτας και ο θάνατος) που θα του δείξουν και πάλι το νόημα της ζωής.
>>> Στη «Μπαλαρίνα και το Μικρό Εφευρέτη»* το Παρίσι δείχνει πιο ρομαντικό από ποτέ αλλά η υπερβολική αθωότητα της ιστορίας θα αγγίξει μόνο τις νηπιακές ηλικίες.
«Η ταινία λειτουργεί ως ένα επίκαιρο σχόλιο για την κινηματογραφική αίθουσα μέσα από την κινηματογραφική αίθουσα» όπως λένε οι δημιουργοί της, Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και Γιάννης Χλεμπάκος
Το νέο φιλμ του Γκορ Βερμπίνσκι μοιάζει κάπως μετέωρο μεταξύ των έντιμων προθέσεων και των δυσκολιών να φτιαχτεί ένα άρτιο sci-fi με έξυπνα –και επίκαιρα– σχόλια
17°
