H Μαρία Cyber, ψυχή του Outview Film Festival μιλάει στην Athens Voice
Ζήλεψα όταν βρέθηκα για πρώτη φορά στα Teddy της Μπερλινάλε. Απίστευτη ατμόσφαιρα! Εκεί μου γεννήθηκε η ιδέα να τη μεταφέρω και στην Αθήνα, κι έτσι ξεκίνησα το Outview. Το πρώτο κράτησε 4 ημέρες και πραγματοποιήθηκε στο Τριανόν, στο οποίο συνεχίσαμε μέχρι το 2009. Το 2010 πήγαμε στην Ταινιοθήκη – το φεστιβάλ είχε μεγαλώσει και είχαμε την ανάγκη δύο αιθουσών, ενώ θα ήταν ωραίο να είμαστε στο Γκάζι, το gay village της πόλης. Επειδή όμως το ενοίκιο ήταν ακριβό, μεταφερθήκαμε το ’11 στο Ινστιτούτο Θερβάντες. Μετά από 3 χρόνια κάποιοι γονείς αντέδρασαν –ας μην το σχολιάσω– κι έτσι επιστρέψαμε στην Ταινιοθήκη το ’14.
Μπορέσαμε να το κάνουμε γιατί είχαμε πλέον την οικονομική ενίσχυση από πρεσβείες –φυσικά η ελληνική πολιτεία ποτέ δεν έχει ενδιαφερθεί για το φεστιβάλ– με τη μεγαλύτερη να έρχεται από την Αμερικανική. Μόνο τα κλάματα δεν έβαλα, θυμάμαι, όταν αφού για χρόνια προσπαθούσα τελείως μόνη και με την υποστήριξη φίλων να οργανώνω το Φεστιβάλ, δέχτηκα ξαφνικά τηλεφώνημα από την πρεσβεία που μου πρότεινε να μας βοηθήσει οικονομικά. Η Ολλανδική, η Καναδική, η Ισραηλινή πρεσβεία, η Βραζιλιάνικη, το Γαλλικό Ινστιτούτο κ.ά. επίσης βοηθούν – το απίστευτο είναι πως η Bρετανική πρεσβεία δεν μας έχει δώσει ποτέ τίποτα, παρόλο που στο πρόγραμμά μας έχουμε και βρετανικές ταινίες.
«Seed money: The Chuck Holmes story»
Ωστόσο το δικό μας budget παραμένει ακόμη πενιχρό σε σχέση με αυτά των φεστιβάλ των άλλων δυτικών χωρών. Τι να πω τώρα; Πως το αντίστοιχο φεστιβάλ της Πορτογαλίας είχε φέτος οικονομική βοήθεια από το Υπουργείο Πολιτισμού της τάξης των €140.000; Εκεί έχουν καταλάβει πως ένα τέτοιο φεστιβάλ εκτός από καλλιτεχνική αξία έχει και τουριστική αξία – γι’ αυτό και το διοργανώνουμε πάντοτε άνοιξη. Αν καταφέρνουμε πάντως με αυτές τις συνθήκες να έχουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα σαν το φετινό, αναρωτιέμαι τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με μεγάλο budget. Γιατί η επιτυχία ενός Φεστιβάλ κρίνεται από το πρόγραμμά του, αλλά και τους καλεσμένους του – και αυτά προϋποθέτουν χρήματα. Η πιο φθηνή ταινία για εμάς κοστολογείται στα €300. Υπολόγισε άλλα τόσα για υπότιτλους. Με εισιτήριο €5 και να γεμίσει η αίθουσα των 175 ατόμων τα έξοδα με το ζόρι βγαίνουν, αλλά δεν το βάζουμε κάτω.
Στην Μπερλινάλε ενημερώνομαι για όλες τις καινούργιες ταινίες. Παλιότερα μπορεί να μην υπήρχε τόσο μεγάλη παραγωγή LGBΤ ταινιών, αλλά ήταν πιο εύκολο να κλείσεις μια ταινία. Με τα χρόνια, επειδή οι gay ταινίες άρχισαν να έχουν πέραση και σε πιο ευρύ κοινό, πήραν τα δικαιώματα οι μεγάλες εταιρείες διανομής. Αυτές πλέον αποφασίζουν πού θα γίνουν οι πρεμιέρες – μιλάμε για ταινίες τύπου “Η ζωή της Αντέλ”, “Το κορίτσι από την Δανία”, “Κάρολ” κ.λπ., τις οποίες θέλεις στο πρόγραμμά σου. Έτσι γίνεται ένας τεράστιος αγώνας προκειμένου να προλάβεις και να κλείσεις μια ταινία. Με αφορμή τα Teddy συγκεντρωνόμαστε οι διοργανωτές των LGBD φεστιβάλ απ’ όλο τον κόσμο και φέτος έγινε τεράστιο θέμα στη συνάντηση το γεγονός ότι πολλές φορές οι εταιρείες διανομής προτιμούν άλλα φεστιβάλ για να γίνει η πρεμιέρα μιας ταινίας με gay περιεχόμενο και όχι τα LGBD φεστιβάλ. Το άλλο πρόβλημα είναι πως έχουν μπει στο παιχνίδι τα καλωδιακά κανάλια τύπου HBO και Netflix. Τις ταινίες που κλείνουν δεν μπορείς πλέον να τι δεις σε κανένα φεστιβάλ, παρά μόνο από την τηλεόρασή σου, εφόσον είσαι συνδρομητής.
Μέσα στα χρόνια το Outview αρχίζει να κερδίζει και ένα σινεφίλ κόσμο εκτός της LGBΤ κοινότητας. Είτε γιατί φιλοξενούμε ταινίες με βραβεία είτε σπάνια ντοκιμαντέρ είτε ταινίες που δεν πρόκειται να δεις σε ευρεία διανομή. Σε πολύ κόσμο έχει γίνει πλέον συνείδηση πως στα φεστιβάλ μπορείς να τύχεις διαμαντάκια, τα οποία κάνουν καριέρα μόνο στα προγράμματά τους.
Μέχρι τώρα δίναμε 4 βραβεία: Βραβείο Μικρού Μήκους, Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους, Βραβείο Κοινού. Φέτος θα προστεθούν και άλλα δύο: Βραβείο Ελληνικής Ταινίας Μικρού Μήκους και Βραβείο Ταινίας Ακτιβισμού. Με το τελευταίο θέλουμε να αναδείξουμε την ταινία που θεωρούμε πως μπορεί να παιχτεί σε διάφορες κοινωνικές δράσεις ή ακόμα και στα σχολεία.
Μαρία Cyber
Το φετινό σύνθημα του Φεστιβάλ είναι από τραγούδι του Μπάουι. Μου γεννήθηκε η εικόνα πως κατεβαίνει ο Ντέιβιντ Μπάουι και παίρνει μαζί του όλους αυτούς τους πρόσφυγες που πνίγηκαν στη θάλασσα στον ουρανό.
5 Highlights του φετινού Φεστιβάλ
● Το αφιέρωμα στο σύγχρονο αμερικάνικο χορό με ταινίες αρχείου. Για πρώτη φορά έρχεται στην Ελλάδα ο συνεργάτης του Merce Cunningham, Charles Atlas,
● Καλεσμένοι επίσης είναι ο Gerald McCullouch, που έπαιζε στη σειρά CSI και που εδώ θα παρουσιάσει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους. Η βασίλισσα των Video-parody Sherry Vine – όποιος είναι Youtubάκιας σίγουρα τη γνωρίζει. Η νορβηγική μπάντα Hungry Hearts, που θα εμφανιστεί live μετά την πανελλήνια πρεμιέρα της πρώτης Gay & lesbian Bollywood ινδο-νορβηγικής παραγωγής «Life is a moment».
● Το αφιέρωμα για τη χονδροφοβία. Οι ακτιβίστριες «Πολιτικά χοντρέλες» από την Ελλάδα και το Άμστερνταμ θα μιλήσουν για το θέμα.
● Το αφιέρωμα «Against Discrimination in sports» με ντοκιμαντέρ για γνωστούς αθλητές που διεκδικούν την αποδοχή της σεξουαλικής τους ταυτότητας στα γήπεδα, όπως και την προβολή του ιστορικού ντοκιμαντέρ «Burroughs: The Movie».
● Το αφιέρωμα «Double minority (Διπλή μειονότητα)». Οι ταινίες έχουν ήρωες LGTD που τυγχάνουν και μετανάστες. Καλεσμένος είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής Chris Belloni του International Queer & Migrant Film Festival του Άμστερνταμ.
Info
Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Ιερά Οδός 48, Μετρό Κεραμεικός, 2103609695. €5, (ημερήσιο) 10/8(Φ), (Διαρκείας) 50. Πληροφορίες για το πρόγραμμα εδώ.
Ένα podcast που δεν έχει συγκεκριμένο αντικείμενο, γιατί το θέμα του το διαμορφώνουν κάθε φορά οι ακροατές του, στέλνοντας τις (επί παντός επιστητού) ερωτήσεις τους στους συντελεστές
Το γλυκόπικρο συνοδευτικό με το οποίο επιλέγει να παρουσιάσει την ιστορία ενός ζευγαριού, είναι ο ορισμός των φιλότιμων προθέσεων αλλά και της ελαφρότητας
17°
