Δύο Do- It-Yourself ταινίες με πρωταγωνίστρια την Αθήνα – κι οι δύο εναρκτήριο λάκτισμα για δύο νέους Έλληνες σκηνοθέτες. Ο Ζαχαρίας Μαυροειδής («Ο ξεναγός») και ο Γιώργος Γεωργόπουλος («Tungsten») θυμούνται τα γυρίσματα και μιλούν για την Αθήνα.
Η Αθήνα του «Tungsten»
Το βασικό χαρακτηριστικό της Αθήνας είναι η εναλλαγή τοπίων. Αυτό ήταν άλλωστε και το σημείο επαφής μας με τον «Ξεναγό». Από το Παρίσι βρίσκεσαι Τεχεράνη μέσα σε δέκα λεπτά. Εμείς στο «Tungsten» ασχοληθήκαμε μάλλον με τη δεύτερη όψη. Στην εξέλιξη της ταινίας πολλούς τους ξενίζει η απότομη μεταφορά της δράσης από ένα κοινό αστικό τοπίο σε ένα τοπίο σχεδόν σεληνιακό (όπως αυτό του Ελαιώνα). Είναι μάλλον αυτοί που αγνοούν ότι μπορείς να βρεθείς σε αυτούς τους χώρους περπατώντας δεκαπέντε-είκοσι λεπτά από την Ομόνοια. Έχει μια γοητευτική αναρχία η Αθήνα. Γιώργος Γεωργόπουλος
Γύρισμα «Τρύπα του Ταύρου», εργατικές κατοικίες Ταύρου
Γύρισμα με τον Όμηρο Πουλάκη, τον Προμηθέα Αλειφερόπουλο και τον Βαγγέλη Μουρίκη στις πολύ φιλόξενες εργατικές του Ταύρου. Παράξενο τοπίο, ζεστός κόσμος και πραγματική αίσθηση γειτονιάς. Πράγμα παράξενο αν σκεφτείς πόσο απόκοσμο τοπίο είναι. Κάναμε αρκετά γυρίσματα στη συγκεκριμένη περιοχή, άλλωστε το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται στο τρίγωνο Ταύρος-Ελαιώνας- Ρουφ. Μία μέρα πήγαν να μας κλέψουν τις καρέκλες, αλλά τις προλάβαμε τελευταία στιγμή. Γενικώς είχαμε απώλειες στα γυρίσματα.
Γύρισμα με τον Τάσο Νούσια και την Κόρα Καρβούνη. Ως συνήθως Σαββατοκύριακο, αφού τα εξωτερικά γυρίσματα στην Αθήνα είναι σχεδόν αδύνατα καθημερινές, εκτός εάν έχεις εξασφαλίσει άδειες για να κλείσεις κάποιους δρόμους. Πράγμα που δεν έγινε στη δικιά μας guerilla κατάσταση. Μία επιβλητική πολυκατοικία, απειλητική σχεδόν, που ορθώνεται δίπλα στη Μεσογείων. Κατοικείται κυρίως από συνταξιούχους που θέλουν την «ησυχία» τους και που καθόλου δεν χάρηκαν από την παρουσία μας. Στο συγκεκριμένο γύρισμα μας κλέψανε το ψυγείο με τα αναψυκτικά και τα σάντουιτς... (r.i.p. Big Krios).
Η Αθήνα του «Ξεναγού»
Με γοητεύει το αυτοσχεδιαστικό μοντέλο ανάπτυξης της Αθήνας, το οποίο είναι η πηγή πολλών προβλημάτων της –πολεοδομικής φύσεως κυρίως– αλλά ταυτόχρονα δίνει και το χαρακτήρα της: οι κατασκευαστικοί αυτοσχεδιασμοί στις επαφές παλιών και νέων κτιρίων, τα υπολείμματα εσωτερικών όψεων από γκρεμισμένα σπίτια, τα γηραιά δένδρα που παρεμβάλλονται σε δρόμους, οι αυθόρμητες οικειοποιήσεις του δημόσιου χώρου με ποικίλους τρόπους, όπως η διαφορετική πλακόστρωση του πεζοδρομίου μπροστά από το οίκημα. Στον «Ξεναγό» η Αθήνα είναι ένα ιδανικό φόντο που μεταλλάσσεται ανάλογα με την εξέλιξη των χαρακτήρων. Ταυτόχρονα, μαζί με το γκρουπ, κι ο θεατής ανακαλύπτει σταδιακά την αρχιτεκτονική ταυτότητα της πόλης. Η ξενάγηση ξεκινά από την καρτ ποστάλ εικόνα της Αθήνας, το λόφο της Ακρόπολης, για να φτάσει στην Κυψέλη, στου Ψυρρή και τα μπαρ στις ταράτσες. Η εξερεύνηση της πόλης παραλληλίζεται με την προσωπική αναζήτηση του ξεναγού. Οι δύο «έρευνες» συναντιούνται στο φινάλε της ταινίας, σε μία ταράτσα με θέα την Ακρόπολη. Ζαχαρίας Μαυροειδής
Η σκηνή στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης ακολουθεί σεναριακά μία σεκάνς περιήγησης στη γειτονιά. Στο γύρισμα εκείνη τη μέρα ουσιαστικά κάναμε όλο το συνεργείο την ίδια βόλτα που έκαναν και οι χαρακτήρες. Τα σημεία που γυρίζαμε δεν ήταν όλα φιξαρισμένα, οπότε αρκετές φορές τραβούσαμε όπου βλέπαμε ένα ωραίο κτίριο. Νομίζω ότι η Κυψέλη είναι ένα τεράστιο μουσείο αρχιτεκτονικής, με απίστευτα κτίρια, πόρτες που παραμένουν στην αφάνεια. Όταν τελείωσε η βόλτα και καταλήξαμε στη Δημοτική Αγορά για το διάλειμμα, αυτό εξελίχθηκε σε μία μαγική στιγμή, χάρη στους ηθοποιούς. Ο Michalejohn κάθισε στο πιάνο και άρχισε να παίζει, η Anne-Marie και ο François άρχισαν να χορεύουν, σύντομα ακολούθησε και ο Μιχάλης.
Γύρισμα στον Εθνικό Κήπο
Η σκηνή αυτή είναι μία από τις αγαπημένες μου. Ο ξεναγός και το γκρουπ του είναι σε ένα διάλειμμα της ξενάγησης. Μία αθώα αναφορά του ξεναγού στο «greek style» δημιουργεί μία παρανόηση – αυτός εννοούσε το νεοκλασικισμό, αυτοί κατάλαβαν το πρωκτικό σεξ... Αυτή η παρανόηση γίνεται αφορμή για μία γενικευμένη σύγκρουση ανάμεσα στους φοιτητές Εράσμους του γκρουπ. Το συγκεκριμένο γύρισμα ήταν από τα πιο ευχάριστα. Μέσα Οκτώβρη του 2009, εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Στο Σύνταγμα τα προεκλογικά σταντ έπαιζαν μουσική στη διαπασών. Μέσα στον Κήπο όμως επικρατούσε ησυχία και ηρεμία.
Ώρα για πάρτι !
Τετάρτη 23/11, 22.00. Live sτο 6 D.O.G.S. με 3 συγκροτήματα που μουσική τους ακούγεται στις ταινίες: Gloire Carton, Μάρθα Μαυροειδή Τρίο, Berlin Brides. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Οι ταινίες θα προβάλλονται στις αίθουσες Άστορ Holywood 3d και Μικρόκοσμος από 24/11, με κυλιόμενο πρόγραμμα και κοινό εισιτήριο.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
12°
