World Press Photo: Η φωτογραφία της Παλαιστίνιας που κρατά στην αγκαλιά της το σαβανωμένο σώμα της ανιψιάς της τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο.
Η φωτογραφία της Παλαιστίνιας που κρατά στην αγκαλιά της το σαβανωμένο σώμα της ανιψιάς της που σκοτώθηκε σε ισραηλινή επιδρομή στη Γάζα τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του World Press Photo.
World Press Photo: Πρώτο βραβείο σε φωτορεπόρτερ του Reuters
Η φωτογραφία ανήκει στον φωτορεπόρτερ του Reuters Μοχάμεντ Σάλεμ και δείχνει την Ινάς Μαάμαρ να νανουρίζει το άψυχο σώμα της πεντάχρονης ανιψιάς της, της Σάλι, που σκοτώθηκε μαζί με την μητέρα και την αδελφή της από ισραηλινό πύραυλο που χτύπησε το σπίτι τους στο Χαν Γιούνες τον Οκτώβριο.
Ο Μοχάμεντ Σάλεμ βρισκόταν στο νοσοκομείο Νάσερ του Χαν Γιούνες στις 17 Οκτωβρίου όταν είδε την 36χρονη Ινάς Αμπού Μαάμαρ στο νεκροτομείο να κρατά σφιχτά στην αγκαλιά της το σώμα του νεκρού κοριτσιού τυλιγμένο σε σάβανο.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε 10 ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου στην Γάζα.
«Ήταν μία δυνατή και θλιβερή στιγμή και αισθάνθηκα ότι η εικόνα συνόψιζε με την ευρεία έννοια αυτό που συνέβαινε στην Λωρίδα της Γάζας», δήλωσε ο Μοχάμεντ Σάλεμ, αναφέρεται στην ανακοίνωση του World Press Photo.
📸 Announcing the global winners of the 2024 World Press Photo Contest:
- Photo of the Year: @msalem66 - Story of the Year: Lee-Ann Olwage - Long-Term Project Award: Alejandro Cegarra - Open Format Award: @yeah_kochetova
«Οι άνθρωποι βρίσκονταν σε σύγχυση, έτρεχαν από το ένα μέρος στο άλλο με αγωνία για να μάθουν για την τύχη των αγαπημένων τους και πρόσεξα αυτήν την γυναίκα που κρατούσε το σώμα του κοριτσιού και δεν το άφηνε».
Ο Μοχάμεντ Σάλεμ είναι Παλαιστίνιος, 39 ετών, και εργάζεται για το Reuters από το 2003. Έχει κερδίσει και το βραβείο του World Press Photo του 2010.
Η γυναίκα του γέννησε το παιδί τους λίγες ημέρες πριν να τραβήξει αυτήν την φωτογραφία.
«Είναι μία πραγματικά βαθιά συγκινητική εικόνα... Όταν την δεις, με κάποιον τρόπο δεν σου φεύγει από το μυαλό», δήλωσε η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Βραβείο Φιόνα Σιλντς.
Η Νοτιοαφρικανή Lee-Ann Olwage, ντοκιμαντερίστρια και φωτογράφος του περιοδικού GEO, κέρδισε το βραβείο «Ιστορία της Χρονιάς» με το πορτρέτο μίας οικογένειας από την Μαδαγασκάρη που αφηγείται την ζωή με μία γιαγιά που πάσχει από άνοια.
«Η ιστορία αυτή ασχολείται με ένα οικουμενικό πρόβλημα υγείας μέσα από το πρίσμα της οικογένειας και της φροντίδας», ανακοίνωσε η κριτική επιτροπή.
«Οι εικόνες συνδυάζονται με θέρμη και τρυφερότητα, υπενθυμίζοντας την αγάπη και την εγγύτητα που είναι αναγκαίες σε περίοδο πολέμου και επιθέσεων σε ολόκληρο τον κόσμο».
Ο φωτογράφος Αλεχάντρο Σεγκάρα από τη Βενεζουέλα κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία «long terme», με την μονοχρωματικές φωτογραφίες των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο που προσπαθούν να διασχίσουν τα νότια σύνορα του Μεξικού και τραβήχτηκαν για τους New York Times/Bloomberg.
Στην κατηγορία «ανοιχτό format»η Ουκρανή Γιούλια Κοσετόβα κέρδισε το βραβείο για την ιστοσελίδα της «που συνδυάζει φωτορεπορτάζ με το στιλ ντοκιμαντέρ του προσωπικού ημερολογίου που δείχνει στον κόσμο τι σημαίνει να ζεις με τον πόλεμο ως καθημερινή πραγματικότητα».
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
14°
