Το 1972 ο φωτογράφος Μασαγιόσι Σουκίτα (Masayoshi Sukita) συναντά τον θρύλο της ροκ, Ντέιβιντ Μπόουι και οι μοίρες τους διασταυρώνονται.
Ο Ντέιβιντ Μπόουι είναι στην περιοδεία «The Man Who Sold the World», ενώ ο Ιάπωνας φωτογράφος βρίσκεται στο Λονδίνο για να απαθανατίσει με την κάμερά του τον προφήτη του glam rock, Μαρκ Μπόλαν και το γκρουπ του, T. Rex με πούλιες, φτερά και καπέλο.
«Όταν είδα τον Ντέιβιντ Μπόουι στη σκηνή εντυπωσιάστηκα από το δημιουργικό του πνεύμα. Είδα τους Ντέιβιντ Μπόουι και Λου Ριντ να ερμηνεύουν και ήταν εξαιρετικά δυνατή εμπειρία. Ο Μπόουι ήταν εντελώς διαφορετικός από τους άλλους rockers, είχε κάτι ξεχωριστό που ένιωσα ότι έπρεπε να φωτογραφήσω» έχει δηλώσει ο Ιάπωνας καλλιτέχνης.
Μια επιλογή φωτογραφιών του Ντέιβιντ Μπόουι με τον φακό του Μασαγιόσι Σουκίτα παρουσιάζεται στην έκθεση «Heroes – Bowie by Sukita» που φιλοξενείται από τις 30 Μαρτίου έως τις 18 Ιουνίου στη Φλωρεντία, στο Ανάκτορο των Μεδίκων, κατοικία της επιφανούς οικογένειας του 15ου αιώνα.
Η έκθεση είναι η ιστορία ενός ειδώλου, αλλά και μιας συμπαγούς φιλίας, καθώς παρουσιάζονται όχι μόνον οι θρυλικές φωτογραφίες από το άλμπουμ «Heroes», αλλά και προσωπικά στιγμιότυπα από το αρχείο του φωτογράφου που αφηγούνται την ιδιαίτερη σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των δύο τη δεκαετία του ‘70.
Ο Σουκίτα ποτέ δεν έκρυψε τον χαμαιλέοντα Μπόουι: «Δεν δημιούργησε μόνο έναν χαρακτήρα, αλλά έγινε αυτός ο χαρακτήρας και έτσι ήταν ευκολότερο να τον απεικονίσει».
Κατά τη διάρκεια της τρίμηνης παρουσίασης της έκθεσης που διοργανώνεται από τις OEO Art, Le Nozze di Figaro srl και τη μητροπολιτική πόλη της Φλωρεντίας θα υπάρξουν πολλές παράλληλες εκδηλώσεις αφιερωμένες στον Βρετανό τραγουδιστή, που πέθανε το 2016. Στο αίθριο του Ανακτόρου προγραμματίζονται συναυλίες με τραγούδια του Ντέιβιντ Μπόουι και οι θαυμαστές θα μπορούν να προμηθευθούν από το βιβλιοπωλείο μία πλούσια συλλογή βιβλίων και αναμνηστικών, καθώς και τον κατάλογο της έκθεσης.
Ο Μασαγιόσι Σουκίτα, γεννήθηκε στη Νογκάτα το 1938, ανέπτυξε πάθος για τη μουσική και τον κινηματογράφο από μικρή ηλικία και μεγαλώνοντας εμπνεύστηκε από τον φωτογράφο Ντένις Στοκ και τους πρωτοπόρους του πρακτορείου Magnum. Μετά την αποφοίτησή του από το Ινστιτούτο Φωτογραφίας της Ιαπωνίας, έγινε φωτογράφος μόδας. Έφτασε στις ΗΠΑ, όπως και πολλοί για να συμμετάσχουν στο Φεστιβάλ Γούντστοκ (Woodstock) το 1969, στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όταν τον προσέλκυσε η μαγική ποπ κουλτούρα και η αύρα του Άντι Γουόρχολ και κατάφερε να φωτογραφίσει τον Τζίμι Χέντριξ λίγους μήνες πριν από τον τραγικό του θάνατο.
Tο 1972, o Σουκίτα συναντήθηκε πρώτη φορά με τον Ντέιβιντ Μπόοουι. Πριν ακούσει τη μουσική του, είδε μια εντυπωσιακή αφίσα του Μπόουι και αισθάνθηκε τη δύναμη της. Συναντήθηκε με τον πρώην μάνατζερ του Μπόουι και του παρουσίασε μόνο τη δουλειά του, αφού τα αγγλικά του ήταν πολύ περιορισμένα. Η αντίδραση ήταν συντριπτικά θετική και προγραμματίστηκε συνάντηση για φωτογράφηση πορτρέτου με τον ροκ σταρ. Από αυτή τη φωτογράφηση, το καλοκαίρι του 1972, ξεκίνησε μια συνεργασία 40 χρόνων μεταξύ των δύο καλλιτεχνών.
Ο Σουκίτα ήταν εκεί για να καλωσορίσει τον Μπόουι κατά την άφιξή του στην Ιαπωνία το 1973 και τον συνόδευε σε πολλές επόμενες επισκέψεις. Με την πάροδο των χρόνων, ανάμεσα σε συνεντεύξεις Τύπου και φωτογραφήσεις, ο Σουκίτα και ο Μπόουι εξερεύνησαν πόλεις, χαλάρωσαν με φίλους και παρακολούθησαν τα πάρτι γενεθλίων του Ίγκι Ποπ. Το 1977, ο Ιάπωνας φωτογράφος φωτογράφισε τον τραγουδιστή για το εμβληματικό εξώφυλλο του άλμπουμ «Heroes».
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
14°
