Ο Λένι Κράβιτζ άφησε το μικρόφωνο και έπιασε τον φωτογραφικό φακό. Ο μουσικός παρουσίασε στο Skylight Modern της Νέας Υόρκης το νέο πρότζεκτ τη ζωής του, το οποίο είναι φωτογραφικό και το εμπνεύστηκε από τον φωτογράφο των σταρ, Ρον Γκαλέλα.
Είναι η πρώτη έκθεση του τραγουδιστή, από τότε που κυκλοφόρησε το πρώτο του φωτογραφικό βιβλίο Flash, το 2015. Πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης "Assemblage" ο Κράβιτζ ξενάγησε στην γκαλερί ομάδα δημοσιογράφων εξηγώντας ότι εμπνεύστηκε τις φωτογραφίες από τον φωτογράφο των διασημοτήτων Ρον Γκαλέλα και τα φημισμένα στιγμιότυπά του από το θρυλικό nightclub της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1970, Studio 54.
«Αυτό που μου αρέσει σε αυτά τα πλάνα είναι ότι τραβήχτηκαν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και είχε όλους αυτούς τους πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους της street κουλτούρας συγκεντρωμένους, κοσμικούς, καλλιτέχνες, ηθοποιούς, μουσικούς» δήλωσε ο Κράβιτζ.
Ωστόσο, δεν βγήκε έξω σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης για να φωτογραφίσει.
Οι φωτογραφίες στην έκθεση "Assemblage" απεικονίζουν την κόρη του Ζόι Κράβιτζ, μαζί με αρκετούς φίλους του, όπως η Σούζαν Σαράντον, σε ένα δείπνο που διοργάνωσε νωρίτερα φέτος στο σπίτι του, στο Λος Άντζελες. Ο Κράβιτζ σχεδίασε το σπίτι προσθέτοντας ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο υπόγειο: «Ήθελα απλώς να έχω αυτό που είχε αυτός ο τύπος στο κλαμπ και να αποκτήσουν αυτό το ύφος οι φωτογραφίες», ανέφερε, σύμφωνα με το HR.
Ο Κράβιτζ ζήτησε πρώτα από την κόρη του να συμμετάσχει. «Είναι πολύ συγκεκριμένη σε αυτό που κάνει, αλλά συμφώνησε με την ιδέα», δήλωσε ο τραγουδιστής προσθέτοντας ότι ήταν η πρώτη φορά που συνεργάστηκαν σε project. Η Ζόι κάλεσε και τον Αλεξάντερ Γουάνγκ, φίλο από τα παιδικά χρόνια.
Ο ηθοποιός Χάρβεϊ Καϊτέλ, ο χορογράφος Μπέντζαμιν Μίλεπιντ, ο ποδοσφαιριστής, Χιντετόσι Νακάτα και το μοντέλο Άμπι Λι Κέρσο πόζαραν επίσης στον φακό του Λένι Κράβιτζ.
Για την έκθεση «Assemblage» ο τραγουδιστής συγκέντρωσε προσωπικότητες που συνδυάζουν διαφορετικούς κόσμους, επαγγελματικούς στίβους και γενιές.
Λίγες εβδομάδες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Παρασκευή, ο τραγουδιστής κυκλοφόρησε το 11ο studio άλμπουμ του «Raise Vibration». Είπε ότι η μουσική είναι ακόμα η «δουλειά μου», όμως πρόσθεσε ότι άλλες μορφές τέχνης, όπως η φωτογραφία, του επιτρέπουν να αναμειγνύει τα πράγματα.
«Θα έλεγα ότι η μουσική, το σχέδιο και η φωτογραφία έχουν όλα την ίδια θέση στην καρδιά μου. Όλα αλληλοτροφοδοτούνται», σημείωσε. «Είναι ωραίο να χρησιμοποιείς διαφορετικά μέσα, διότι όταν εξαντλείς κάποιο για ένα διάστημα, μπορείς να πας στο επόμενο και όταν το εξαντλήσεις, πηγαίνεις στο επόμενο και τελικά επιστρέφεις στο πρώτο. Επομένως, είσαι πάντα δημιουργικός», εξήγησε.
Αν και ο Κράβιτζ είπε ότι άρχισε να πειραματίζεται σοβαρά με τη φωτογραφία το 2012, αποκάλυψε ότι την αγαπούσε από τότε που ήταν παιδί, επειδή ο πατέρας του ήταν δημοσιογράφος για το NBC News. «Εργάστηκε κυρίως πίσω από τις κάμερες. Ήταν παραγωγός, ήταν ρεπόρτερ σε αποστολές, πήγε στο Βιετνάμ και κάλυψε τον πόλεμο - αλλά είχε μια κάμερα Leica που ήταν πάντα γύρω στο διαμέρισμα όταν ήμουν πέντε ή έξι χρονών», συμπλήρωσε. «Συνήθιζα να την κρατάω. Προφανώς, δεν ήξερα τι να κάνω με αυτή, αλλά ήμουν γοητευμένος από το μηχάνημα. Και αργότερα στη ζωή, ο πατέρας μου έδωσε την κάμερα».
Καθώς μεγάλωνε ως μουσικός, ο Κράβιτζ εξοικειώθηκε περισσότερο με τη διαδικασία των φωτογραφιών. "Μου άρεσε πιο πολύ ό,τι συνέβαινε πίσω από την κάμερα" είπε. "Ήθελα να γνωρίζω τους φωτογράφους και στη συνέχεια με προσκαλούσαν στα σκοτεινά τους δωμάτια και άρχιζα να βλέπω πώς γίνονταν τα πράγματα".
Στη βραδιά των εγκαινίων της έκθεσης «Assemblage», το πρώτο πρότζεκτ του Λένι Κράβιτζ ως καλλιτεχνικού διευθυντή και φωτογράφου της Dom Perignon εκτός από τους φωτογραφηθέντες βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, οι Ναόμι Κάμπελ, Άντριου Σαφίρ, Μάρθα Χαντ, Ζόσια Μαμέτ, Ντίλαν ΜακΝτέρμοτ και Maggie Q. Η έκθεση με δωρεάν είσοδο θα διαρκέσει έως τις 6 Οκτωβρίου 2018.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
17°
