Περπατώντας στις όχθες του ποταμού Κοιλιάρη, ο επισκέπτης νιώθει πως περιηγείται σε ένα σπάνιας ομορφιάς φυσικό περιβάλλον. Πρόκειται για ένα ποτάμι που διασχίζει τον εύφορο κάμπο της Δημοτικής Ενότητας Αρμένων και που είναι το μοναδικό στην Κρήτη με συνεχή ροή καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Πηγάζει από τα Λευκά Όρη και συγκεκριμένα από την κορυφή του Βαρσάμου σε υψόμετρο 1.389 μ. και την κορυφή Μαύρη σε υψόμετρο 2.069 μ. Η κυριότερη πηγή τροφοδοσίας του είναι η πηγή του Στύλου. Το συνολικό μήκος του υδάτινου δικτύου είναι 36 χλμ. και συμβάλλουν σε αυτόν τέσσερις παραπόταμοι. Εκβάλλει στην Κυανή Ακτή Καλυβών. Αποτελεί μοναδικό υδροβιότοπο πλούσιο σε πέστροφες, χελώνες, βατράχια, χέλια, καβούρια. Περιβάλλεται με πυκνή βλάστηση από πλατάνια, ιτιές, ευκαλύπτους, καλαμώνες, καρυδιές, αναρριχώμενα και άλλα φυτά. Σε όλο το μήκος του ποταμού, ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση, την άνοιξη φωλιάζουν αηδόνια, μαυροπούλια, ποταμίδες, τρυγόνια, κοτσύφια, τσαλαπετεινοί.
Ωραίο δεν ακούγεται όλο αυτό; Το καλύτερο από όλα είναι ότι έχει πανεύκολη πρόσβαση διάρκειας 15 λεπτών, καθώς απέχει λίγο λιγότερο από 20 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Στη διαδρομή Καλάμι - Καλύβες στρίβουμε δεξιά για Στύλο και παρκάρουμε στην τοποθεσία «Πλατανάκια» μπροστά στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Ριγολόγου. Τα υπόλοιπα γίνονται με τα πόδια. Μπορεί κάποιος να περπατήσει τη μήκους 3-4 χιλομέτρων φυσιολατρική διαδρομή, να χαλαρώσει στις όχθες του ποταμού ή να κάνει πικ-νικ κάτω από τα πλατάνια. Καταπληκτικό μέρος για όλη την οικογένεια και για ολόκληρη την ημέρα.
Μπορεί να συνδυαστεί και με επίσκεψη στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αρχαία Απτέρα, με κολύμπι στην υπέροχη παραλία της Κυανής Ακτής, καθώς και με φαγητό στις παραδοσιακές ταβέρνες του Στύλου.
Προσωπικά την επισκέπτομαι πολύ συχνά, συνοδευόμενος από τον κύριο Φλοξ, τον οποίο και δυσκολεύομαι πάρα πολύ να πείσω να μπει στο αυτοκίνητο όταν φτάνει η καταραμένη για εκείνον ώρα της επιστροφής…
Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα για την επόμενη επίσκεψή σας στην Κρήτη.
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
17°
