- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Η Ναν Γκόλντιν στο ίνσταγκραμ δεν είναι τόσο καταραμένη όσο θα ήθελες
Κι αυτό μας κάνει να την αγαπάμε περισσότερο!
Γιατί όχι; Το 1997, ποζάροντας σε μια κουζίνα στη Βοστώνη και ντυμένη σαν ντομινατρίξ, η Ναν Γκόλντιν ίσως και να πρωθιερεί θέτοντας τη θεμέλια λίθο της selfie culture.
Χαζεύω τη φωτογραφία της, μιας και στις 23 Δεκεμβρίου η εμβληματική φωτογράφος άνοιξε τον λογαριασμό της στο ίνσταγκραμ. @nangoldinstudio, το «σποτ» όπου η καλλιτέχνις αναρτά αδημοσίευτες φωτογραφίες είτε από παλιές της δουλειές, όπως το «The Ballad of Sexual Dependency», είτε άφοβα ανεβάζει οικογενειακές φωτογραφίες, όπως αυτή της μητέρας της να σκάει στα γέλια. Ή της ίδιας να ποζάρει κάπου στο Μιλάνο.
Μακριά από την εικόνα της καταραμένης καλλιτέχνιδας, ρόλος που μάλλον της έδωσαν τα μίντια, χωρίς να τον αποζητά η ίδια η Γκόλντιν, που κατέγραψε με τις εικόνες της ηδονισμό, βία, έρωτα, ελευθερία, ταπείνωση, πρέζα, απελπισία, κι όσα κρύβονταν σε φτωχογειτονιές και κακοτράχαλα διαμερίσματα της Νέας Υόρκης, κάθε άλλο παρά δικαιολογεί τον «τίτλο» της. Οκ, κάποια από τα παλιά κάδρα της παραμένουν ζοφερά ή μελαγχολικά, όπως η Τρίξι στη Νέα Υόρκη του '79.
Όμως οι εραστές στο Biesental, ή το ζουμπουρλούδικο μωράκι που εύχεται ευτυχές το νέον έτος δίπλα από το πορτρέτο της εξίσου ξεκαρδισμένης Τζοάνα στο Παρίσι του '99 έρχονται και το καταστούν σαφές. Η Ναν Γκόλντιν, αγαπητέ ηδονοθήρα του σκότους, δεν είναι τόσο ερεβώδης όπως τη θέλεις.
Ναι, η Γκόλντιν γελά, η Γκόλντιν χαίρεται, η Γκόλντιν ζει, όπως όλοι: κακές στιγμές, καλές στιγμές, κάποιες γίνονται «τέχνη», κάποιες άλλες σηκώνονται στο ίνσταγκραμ σαν τρανές αποδείξεις γλύκας και καθημερινότητας. Ακολουθώ, αγαπώ, λατρεύω Ναν, τώρα δε, ακόμα περισσότερο...
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο φωτογράφος δρόμου μιλά για την Αθήνα, τη μοναχικότητα, το βλέμμα και τις στιγμές που αξίζουν να μείνουν για πάντα
Το βραβείο κέρδισε ο γερμανός προπτυχιακός φοιτητής, Γκούναρ Χάρτμαν
Η Τατιάνα Μαυρομάτη και η Δήμητρα Κάκκα φωτογραφίζουν τους χώρους ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο
Αποκλειστικές φωτογραφίες για την Athens Voice
«Η φωτογραφία είναι ένα δίκοπο μαχαίρι»: Μια συνομιλία με τον Μιχαήλ Μοσχολιό για τον δρόμο, τη μοναξιά και τη δραματικότητα της εικόνας
Όλα όσα γράφτηκαν τότε ήταν λάθος
Φωτογραφική σπουδή στο μοναδικό χωριό της Τήνου
Ο φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για την καταγραφής της επόμενης μέρας της φωτιάς στον Ελαιώνα της Άμφισσας, μέσα από ένα ασπρόμαυρο οδοιπορικό μνήμης
Με αφορμή την έκθεση «Ιστός / WEB», η φωτογράφος και επιμελήτρια μιλάει στην ATHENS VOICE για τη βιωματική δύναμη της εικόνας και την καλλιτεχνική εμπειρία του Λουξεμβούργου
Η Καθολική Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας οργανώνει φωτογραφική έκθεση για την ειρήνη και την πνευματικότητα
Το οδοιπορικό του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου στα προσφυγικά χωριά της βόρειας Ταϊλάνδης
Ο διάσημος φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για το φως, το ένστικτο και τη φωτογραφία δρόμου
Η ιστορία, ο πολιτισμός και η καθημερινότητα μιας χώρας που βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων
Το Σάββατο 30 Μαΐου 2026 στο αίθριο της Στοάς Αρσακείου
Μιλήσαμε με τον φωτογράφο με αφορμή τη νέα του έκθεση στην o.art.ath Gallery
Η φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για την έκθεσή της στην iFocus Photo Gallery
Aπαθανατίζοντας την «άγρια μαγεία» της σε εμβληματικούς χώρους όπως το CBGB
Μαρτυρίες από συναντήσεις με κορυφαίους ηθοποιούς της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά
Η φωνή της Αθήνας μέσα από 37 φωτογράφους στο πλαίσιο του This is Athens City Festival
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.