- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Για σκεφτείτε το λίγο. Στο ιστορικό κομμάτι της Βενετίας ζουν 55.000 μόνιμοι κάτοικοι. Την ίδια στιγμή η πόλη δέχεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους κάπου 60.000 επισκέπτες την ημέρα. Γύρω στα 20.000.000 ετησίως. Σχεδόν όσο είναι ολόκληρη η ετήσια τουριστική κίνηση της Ελλάδας. Αυτό βέβαια είναι λογικό, καθώς η συγκεκριμένη πόλη είναι κάτι το πραγματικά μοναδικό σε όλον τον πλανήτη. Όμως, όσοι ζουν μόνιμα εκεί, πώς την παλεύουν με τόσους τουρίστες, σε πολλές περιπτώσεις ιδιαίτερα ενοχλητικούς, σε τόσο μικρό χώρο; Πώς διατηρούν την ηρεμία τους και την κανονικότητα της καθημερινότητάς τους;
«Venezia è una vera città». Λοιπόν, αυτά τα πράσινα πανό, τα οποία είναι αναρτημένα στις προσόψεις διάφορων μεγαλοπρεπών κτιρίων στο Canal Grande, ακριβώς αυτό θέλουν να τονίσουν. Η Βενετία δεν είναι μία ακόμη Ντίσνεϊλαντ. Δεν είναι ένα τουριστικό λεμόνι για απεριόριστο στύψιμο. Είναι μια κανονική πόλη με κατοίκους, που έχουν ζωές και ανάγκες πέρα από την τουριστική φρενίτιδα. Τα πανό αυτά αποτελούν μέρος σχετικής καμπάνιας του οργανισμού WAHV (we are here Venezia), ο οποίος προσπαθεί να προωθήσει μία σειρά από ενέργειες και δράσεις με στόχο την ηπιότερη τουριστική διαχείριση και την προστασία της προσωπική ζωής των μόνιμων κατοίκων.
Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Υπάρχει κάτι πέρα από τα μνημεία, αξιοθέατα, τουριστικά μαγαζιά; Είναι όντως η Βενετία μία κανονική πόλη; Αξίζει να την επισκεφθεί κάποιος για λόγους πέρα των οφθαλμοφανών; Κατά τη γνώμη μου 100% ναι! Περπατώντας στα δρομάκια, τα κανάλια και τα γεφυράκια του Cannaregio, του Castello ή του Dorsoduro, γειτονιές με τους περισσότερους μόνιμους κατοίκους και τους λιγότερους αναλογικά τουρίστες, παρατηρείς μια πόλη με απόλυτα φυσιολογική ροή. Τα παιδιά παίζουν ή πάνε σχολείο, οι ηλικιωμένοι βολτάρουν, κάποιοι βγάζουν βόλτα το σκύλο τους, οι νοικοκυρές πάνε για ψώνια, ο εργαζόμενος πληθυσμός κάνει τη δουλειά του, είτε είναι τουριστική είτε όχι. Συζητούν στο δρόμο, πίνουν τον espresso τους ή τα aperitιvi τους, βγαίνουν για φαγητό και διασκέδαση. Ζουν μια ήρεμη και ανεπηρέαστη καθημερινότητα, χωρίς να επιτρέπουν στο εαυτό τους να τρελαίνεται από τους χιλιάδες επισκέπτες. Συνυπάρχουν μαζί τους, τους σέβονται και τους εξυπηρετούν άριστα, εφόσον ο τουρισμός είναι η κύρια πηγή εσόδων για την πόλη, αλλά δεν αφήνουν όλο αυτό να εισβάλλει στην προσωπική τους ζωή και να τους επηρεάσει αρνητικά.
Η καθημερινότητα των ορίτζιναλ Βενετσιάνων, που λειτουργεί παράλληλα με την τουριστική βιομηχανία της πόλης, είναι κάτι που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να το παρατηρείς. Προσωπικά με εντυπωσίασε! Δεν λέω ότι και η τουριστική εκδοχή της πόλης δεν έχει ενδιαφέρον. Το αντίθετο. Η Βενετία, πέρα από τις μοναδικές ιδιομορφίες της, διαθέτει πάρα πολλά και σπουδαία μνημεία και αξιοθέατα, το οποία αξίζει κάποιος να επισκεφθεί. Όμως εμένα με την πρώτη ματιά με τράβηξε αυτός ο κόσμος της κανονικότητας που ζει και λειτουργεί παράλληλα με το ρόλο της πόλης ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Στα μάτια μου φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο να ζεις φυσιολογικά με τόση βαβούρα γύρω σου, καθημερινά και για όλο το χρόνο. Κι όμως οι Βενετσιάνοι τα καταφέρνουν. Και με μεγάλη επιτυχία μάλιστα, καθώς εύκολα διαπιστώνεις ότι παντού κυριαρχεί μία πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα. Όπως και να το δεις, όλο αυτό είναι κάτι το εντυπωσιακό!
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Βασίλης Μανίκας και Ερίνα Παυλιδάκη μιλούν για την κοινή τους έκθεση στην iFocus Photo Gallery
Ένας καλλιτέχνης που ταύτισε το έργο του με την ιστορία της πόλης και της ίδιας της χώρας
Δεν είναι όμορφη, ούτε εντυπωσιακή. Είναι απλώς ανοιχτή κι αυτό είναι το πραγματικό θαύμα
Οι Vratko Barcik (Πράγα), Jason Jackson (Νέα Υόρκη) και Ricardo Castro Romero (Μαδρίτη) κάνουν residency σε ένα εγκαταλελειμμένο τόπο στην Άνδρο και φωτογραφίζουν ανθρώπους μέσα στα ερείπια
Έκθεση στο Παρίσι εξερευνά τη γήρανση - Μέσα από εικόνες και επιστήμη με βαθιά ανθρωποκεντρική ματιά
Απομονωμένες φυλές, αρχαίες παραδόσεις και άγρια τοπία. Ένα μοναδικό ταξίδι στην καρδιά της Αιθιοπίας.
Η φωτογράφος Αλέκα Τσιρώνη μιλάει στην ATHENS VOICE για την «υποχρεωτικότητα» της αισιοδοξίας στο γραφείο
Μια μεγάλη αναδρομική έκθεση του σπουδαίου φωτογράφου μόδας στη Βενετία
Το Στρατόπεδο Καραϊσκάκη Α στο Χαϊδάρι μετατράπηκε σε μηχανισμό καταστολής και αντιποίνων κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής
Δεν είναι απλώς μια παρουσίαση έργων, αλλά μια εμπειρία που σε φέρνει αντιμέτωπο με την οικειότητα, την απώλεια και την επιμονή της ζωής.
Σπάνιες εικόνες από μια ζωή στη σκηνή
Μιλήσαμε με τον φωτογράφο για τη νέα του έκθεση μετά από 10 χρόνια
Το Women’s Photo Festival αποτελεί έναν νέο δυναμικό θεσμό αφιερωμένο στη φωτογραφία
Σπάνιες φωτογραφίες από τις παρελάσεις της παλιάς Αθήνας
Μιλήσαμε με τον φωτογράφο που έχει αφιερώσει δεκαετίες καταγράφοντας ανθρώπους, μνήμες και στιγμές της καθημερινότητας.
Η φωτογραφική της ματιά εστιάζει σε ανθισμένα λουλούδια, τα οποία προσεγγίζει σαν πρόσωπα, ακίνητα ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.
Πώς από ένα όνειρο δημιουργήθηκε μια ομαδική έκθεση φωτογραφίας
Η εικόνα τραβήχτηκε το 1935 κατά την ανέγερση του RCA Building
Αποκλειστικές φωτογραφίες για την Athens Voice
Η φωτογραφική διείσδυση ως πράξη μνήμης, βλέμματος και ηθικής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής: Το «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς»
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.