Ξεκίνησε σαν ένα συνηθισμένο shooting και κατέληξε σε μια ωδή στο φυσικό γυμνό, την ομορφιά της κίνησης και το σχήμα του γυναικείου σώματος, εγκαταλείποντας το εύκολο καταφύγιο του σεξισμού, στο οποίο πολλοί επενδύουν για να τραβήξουν την προσοχή. Η γλώσσα του σώματος πολλές φορές μπορεί να πει περισσότερα.
Στην αποκλειστική σειρά για το «C-Heads», δύο θηλυκές υπάρξεις γίνονται ένα σε μια σειρά περιπτύξεων που κόβει την ανάσα με την αισθητική της.
«Βλέπω πολλά πράγματα σε αυτές τις πόζες: κύκλους, καλές και άσχημες σχέσεις, μυθολογικά πλάσματα…αλλά αυτό είναι που θέλω να δω. Νομίζω αυτές οι πόζες είναι γεμάτες νόημα και καθόλου ταυτόχρονα» δηλώνει ο Sal Moriarty.
«Τα κύματα και οι καμπύλες του σώματός μας μιλάνε ο ένας στον άλλο με τη γλώσσα της αφής. Μέσω της κίνησης και της επικοινωνίας μπορέσαμε να χτίσουμε ο ένας τον άλλο-βρίσκοντας τη σταθερότητά μας» τονίζει ο φωτογράφος που ζει στο Λος Άντζελες.
Οι Alana και Bridget, οι δύο πρωταγωνίστριες της φωτογράφησης που έχει τραβήξει τη δημοσιότητα για το κόνσεπτ και το αποτέλεσμά της, δεν στήθηκαν στο φακό έχοντας λάβει σαφείς οδηγίες. Παρά το γεγονός πως στις λήψεις φαίνονται σοβαρές, οι ίδιες απόλαυσαν τα γυρίσματα και γέλασαν αρκετά. To φυσικό και ανεπιτήδευτο είναι πάντα πιο ωραίο.
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
16°
