Στέγη Ιδρύματος Ωνάση - Parallels: Από τα Plásmata II: Ioannina στο Lumen Prize και αυτό το Σαββατοκύριακο στο Lincoln Center στη Nέα Υόρκη
To 2023, το έργο Parallels [Παράλληλοι] των Matthew Niederhauser και Marc Da Costa που δημιουργήθηκε σε ανάθεση της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση συνεπήρε τους επισκέπτες της έκθεσης στα Plásmata II: Ioannina, με τη διαδραστικότητα και την παιγνιώδη διάθεσή του, καθώς σε ένα μαγευτικό σημείο δίπλα στη λίμνη μπορούσαμε να δούμε έναν «άλλο» εαυτό μας.
Πριν από λίγες μέρες, η εγκατάσταση που δημιουργήθηκε σε ανάθεση της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση για την έκθεση Plásmata II: Ioannina και αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του Onassis ONX, του επιταχυντή του Ιδρύματος Ωνάση στη Νέα Υόρκη, τιμήθηκε με το σπουδαίο Lumen Prize στην κατηγορία Interactive Immersive Award. Τo Lumen Prize, από τα κορυφαία βραβεία ψηφιακής τέχνης ανά τον κόσμο, βραβεύει κάθε χρόνο έργα που δημιουργήθηκαν με ψηφιακά μέσα και πρωτοπορούν στη διασταύρωση τέχνης και τεχνολογίας.
Εκεί, στην πλατεία όπου βρίσκεται η είσοδος του Lincoln Center, στη συμβολή της Columbus Avenue με τη 64th West Street, απέναντι από το κτίριο της Metropolitan Opera House, οι Νεοϋορκέζοι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν το Parallels, την τοποειδική διαδραστική εγκατάσταση μηχανικής μάθησης, η οποία μετατρέπει μια μεγάλη επιτοίχια LED οθόνη σε πύλη, επιτρέποντας στους επισκέπτες να γνωρίσουν τον κόσμο αλλά και τον εαυτό τους μέσα από το πρίσμα ενός νευρωνικού δικτύου.
Το έργο επιδιώκει να αναπλαισιώσει τις αναδυόμενες τεχνολογίες μηχανικής όρασης εντός του φυσικού τοπίου των Ιωαννίνων, που κατοικείται εδώ και 20.000 και πλέον χρόνια, θέτοντας το ερώτημα του πώς μπορούν να τοποθετηθούν οι νέες μορφές τεχνητής γνώσης εντός των μακραίωνων ανθρώπινων πρακτικών αισθητηριακής πρόσληψης.
Η εγκατάσταση φέρνει τη σφαίρα της μηχανικής όρασης σε συνομιλία με τον φυσικό κόσμο και την ιστορική ενσωμάτωση του θεατή, δίνοντας μια αφορμή για διαλογισμό τη στιγμή που αναδιαμορφώνονται οι τρόποι οπτικής αίσθησης.
Από το Πεδίον του Άρεως το 2022, στα Ιωάννινα το 2023, τα Plásmata έθεσαν μια σειρά από θεμελιώδη ερωτήματα: Μπορούμε να μιλήσουμε για το ψηφιακό χωρίς να εγκλωβιστούμε στη φόρμα που επιβάλλουν οι οθόνες; Μπορούμε να μιλήσουμε για την τεχνολογία μέσα από τις έννοιες του τοπικού και του μυθικού, της φύσης και της παράδοσης; Μπορεί η τεχνολογία να γίνει η αφορμή για να δοθεί φωνή σε όσους δεν έχουν; Μπορούμε να καταλύσουμε τα όρια ανάμεσα στο φυσικό και στο τεχνητό και να μάθουμε κι από τα δύο;
Tον Μάιο του 2025, ξεκινώντας από τον κοινό και δημόσιο χώρο, τα «Plásmata III» επιστρέφουν στην Αθήνα και εστιάζουν στο οργανικό και στην ύλη, αναζητούν νέες μορφές land art, αλλά ταυτόχρονα ενσωματώνουν την ψηφιακότητα στην καλλιτεχνική και δημιουργική έκφραση.
Το Onassis ONX (Onassis eXtended realities) είναι ένα παγκόσμιο πρόγραμμα νέων μέσων και ψηφιακής κουλτούρας, όπου οι δημιουργικές ιδέες συναντούν τις καινοτόμες τεχνολογίες, ανοίγοντας δρόμους για εμβυθιστικές εμπειρίες. Ιδρύθηκε πριν από πέντε χρόνια από το Onassis Culture, τον πυλώνα πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση, με σκοπό να υπηρετήσει το όραμα της προοδευτικής δημιουργίας. Έχοντας τις δημιουργικές βάσεις του στη Νέα Υόρκη και την Αθήνα, το Onassis ONX αποτελεί ένα διεθνές πεδίο δράσης που προσφέρει σε καλλιτέχνες την ευκαιρία να δημιουργήσουν σε υψηλό επίπεδο, χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνολογίες. Ως μια δυναμική πλατφόρμα που διαμορφώνει το πεδίο της σύγχρονης τέχνης, το Onassis ONX συνεργάζεται με ένα παγκόσμιο δίκτυο από διαφορετικούς φορείς για να δημιουργήσει βιώσιμες λύσεις που αφορούν την παραγωγή και τη διανομή πρωτοποριακών έργων τέχνης. Μέσα από συνέργειες με κορυφαίους καλλιτέχνες, οργανισμούς τέχνης και πολιτιστικές πρωτοβουλίες, η πλατφόρμα υποστηρίζει την εξέλιξη της δημιουργικότητας σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η εικονική πραγματικότητα, το χωρικό (spatial) computing και τα ψηφιακά μέσα.
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
8°
