Στον 36χρονο εικαστικό Κώστα Σαχπάζη, απονεμήθηκε χθες 9/9 το βραβείο «ΔΕΣΤΕ 2013», στην καθιερωμένη τελετή στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Την Κριτική Επιτροπή του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013 αποτελούσαν οι:
Δάκης Ιωάννου – Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Πρόεδρος, John Bock – Καλλιτέχνης, Bice Curiger – Kunsthaus Zurich, Ζυρίχη Επιμελήτρια, Daniel Birnbaum – Moderna Museet, Στοκχόλμη, Διευθυντής, Michael Ringier - Συλλέκτης, Beatrix Ruf – Kunsthalle Zurich, Ζυρίχη, Διευθύντρια και Επιμελήτρια.
H κυρία Bice Curiger, μέλος της εξαμελούς Κριτικής Επιτροπής ανακοίνωσε ότι:
«το φετινό Βραβείο ΔΕΣΤΕ απονέμεται στον Κώστα Σαχπάζη, για το σύνθετο γλυπτικό έργο του. Πρόκειται για ένα έργο που ενσπείρει την αμφιβολία στο εσωτερικό όλων των στεγανών κατηγοριών της τέχνης και της ιστορίας της, ενώ επίμονα πραγματεύεται τις πολλαπλές εκφάνσεις μιας ιδέας διακριτικής αποσταθεροποίησης. Ο Σαχπάζης μοιάζει να δημιουργεί ζωγραφικούς πίνακες ενώ στην πραγματικότητα σωρεύει υλικά σε προσεκτικά ζυγιασμένες στοίβες ή συγκεντρώνει αντικείμενα που είναι και δεν είναι αυτό που προσποιούνται πως είναι. Στο έργο του, το απολύτως συγκεκριμένο και το αφηρημένο συναντιούνται. Τα σχέδια εκτελούνται στον χώρο, αντικατοπτρίζοντας ενίοτε “παραστατικά” στοιχεία, σαν μια παραπομπή ή ένα πορτρέτο της γύρω πραγματικότητας, και θολώνοντας το νόημά τους.»
Ο Κώστας Σαχπάζης γεννήθηκε το 1977 στη Δράμα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στη Weißensee Kunsthochschule στο Βερολίνο. Έγινε γνωστός στο αθηναϊκό κοινό μέσα από τη πρώτη του ατομική έκθεση στην γκαλερί Αndreas Melas & Helena Papadopoulos πριν ένα χρόνο.
Το έργο του Κώστα Σαχπάζη είναι συνήθως τρισδιάστατο και η πρακτική του βασίζεται στην επιτελεστικότητα του υλικού ως φυσική παρουσία και νοητό κατασκεύασμα μαζί. Χειρονομίες, φόρμες, ιδέες και υλικά αρχειοθετούνται, κατακερματίζονται, συμπυκνώνονται και εν τέλει χρησιμοποιούνται για να πλάσουν ένα αντικείμενο που χαρακτηρίζεται από τη μόνιμη τάση του να υπονομεύει την ίδια του τη φόρμα.
Τα υλικά που χρησιμοποιεί στα γλυπτικά αντικείμενα και assemblage του, ορισμένα από τα οποία είναι επιτοίχια διατηρώντας έτσι χαρακτηριστικά που σχετίζονται κυρίως με τη ζωγραφική, κυμαίνονται από jesmοnite, ρητίνη, λατέξ, ξύλο, λάδι, ύφασμα σε δέρμα, χάλυβα, αλουμίνιο, χαλκό, κόκκινο πηλό.
Η μέθοδός του μπορεί να συνοψιστεί ως μια συνεχής μετατόπιση μιας αρχικής ιδέας. Οι έννοιες όλων των σταδίων της πραγματοποίησης του έργου αιωρούνται εντός και εκτός του προκύπτοντος αντικειμένου.
Έως τις 30/9 φιλοξενείται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης η έκθεση με τα έργα των έξι καλλιτεχνών (Μαρία Θεοδωράκη, Ηλίας Παπαηλιάκης, Michail Pirgelis, Κώστας Σαχπάζης, Αλέξανδρος Τζάννης και Μαριάννα Χριστοφίδου)
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
