Κάτω από τον τίτλο «Κόλαση εντός, εκτός» η εταιρεία Ε.Μ.Π.Ε. διοργανώνει μια σειρά εκδηλώσεων: μια έκθεση με έργα ελλήνων εικαστικών, μια ομαδική εικαστική έκθεση ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, ένα επιστημονικό συνέδριο, μια επιστημονική ημερίδα visual arts, μια έκθεση φωτογραφίας, ένα θεατρικό δρώμενο, μια θεατρική παράσταση και μια παράσταση χοροθεάτρου. Στην έκθεση με έργα ελλήνων εικαστικών μάς έκανε εντύπωση το έργο της Θάλειας Πρωτοψάλτη. Θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτήν.
Άτιτλο// Κάρβουνο σε μουσαμά
Είναι 24 χρονών, λατρεύει την Αθήνα, που αν την εξαντλεί λόγω συνθηκών, τη βρίσκει αφορμή για έμπνευση. «Φοίτησα στην ΑΣΚΤ ενώ παράλληλα πήγαινα εθελοντικά στο Δρομοκαΐτειο. Για τέσσερα χρόνια δούλευα με ασθενείς χρησιμοποιώντας τη ζωγραφική. Δεν ξέρω γιατί έκανα αυτή την επιλογή, δεν μπήκα σε διαδικασία να σκεφτώ το γιατί. Συνεχίζω πάντως να δουλεύω ως δασκάλα ζωγραφικής με ψυχικά ασθενείς, αυτή τη φορά μέσω ενός σωματείου. Στη σχολή αυτό που νομίζω πως με βοήθησε περισσότερο ήταν η ατμόσφαιρα. Ζεις ανάμεσα σε ανθρώπους που συνεχώς αναζητούν την έκφρασή τους. Τελειώνοντάς την, η μεγαλύτερη έννοια μου ήταν να μπορώ να συνεχίζω να ζωγραφίζω. Ποτέ δεν συνδύασα τη ζωγραφική με το βιοπορισμό, γι’ αυτό και δουλεύω ως δασκάλα. Νομίζω πως έτσι νιώθω πιο ελεύθερη να δημιουργήσω. Το μόνο πρόβλημα είναι ο χρόνος αλλά τελικά τα καταφέρνω (γέλια)».
Τα θέματά της αναπτύσσονται γύρω από μια συμβολική ανατομία του σώματος και του χώρου, εστιάζοντας στη φθίνουσα ανθρώπινη φύση και στην παραδοξότητά της. Μέσα από τη δουλειά της διαπραγματεύεται απωθητικές εικόνες ως οικείες, θεωρώντας πως το «άσχημο» είναι αναγκαία συνθήκη της ύπαρξής μας.
«Τα έργα μου έχουν στοιχεία γλυπτικής. Ακόμα και το κάρβουνο νιώθω πως είναι ένα εργαλείο γλυπτικής με τόσες υφές που μπορεί να δώσει. Στην έκθεση παρουσιάζω ένα γλυπτό από πολυεστέρα. Ο τίτλος της αναφέρεται στην κόλαση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ακόμα αυτή η λέξη δημιουργεί ταραχή από τη στιγμή που υπάρχει γύρω μας. Στο Δρομοκαΐτειο είδα εικόνες, οι οποίες αναμφίβολα με συντάραξαν, αφού είχαν να κάνουν με την αξιοπρέπεια, την υγεία, τη ζωή... Ωστόσο έχω αντιληφθεί πως ο καθένας μας κουβαλάει μια προσωπική κόλαση. Απλά όλα είναι θέμα διαχείρισης. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τον πόνο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να μάθουμε πως είναι μέρος της ζωής μας» θα πει.
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
H Μαργαρίτα Αθανασίου, η Βαλίνια Σβορώνου, η Σοφία Κουλουκούρη, ο Κοσμάς Νικολάου, η Βέρα Χοτζόγλου και ο Κωνσταντίνος Δουμπενίδης μιλούν στην ATHENS VOICE
17°
