Χιλιάδες χρόνια ιστορίας, μεγαλοπρέπεια και τελειότητα. Από το «χρυσό αιώνα» του Περικλή στους καιρούς της ελληνικής κρίσης. Πώς φαντάζει το διασημότερο ελληνικό trademark στους εκατομμύρια επισκέπτες του; Ο φωτογράφος Πέτρος Πουλόπουλος αποφάσισε να λύσει την απορία και αποτυπώνει στο φακό του τις απαντήσεις.
Πολυταξιδεμένος, ανήσυχος και εθισμένος στο rush της στιγμής, συνθέτει στη σειρά φωτογραφιών «Under the Acropolis» ένα ξεχωριστό οπτικό ανθολόγιο για την Ελλάδα που εμπνέει και τον κοσμοπολιτισμό. Συζητήσαμε για το εγχείρημα και ξεχωρίσαμε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες λήψεις του.
«Under the Acropolis». Πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτή τη σειρά φωτογραφιών στο μυαλό σου; Κοίτα, αρχικά μετακόμισα στη γειτονιά και βλέποντας καθημερινά τόσο κόσμο να επισκέπτεται το μνημείο άρχισα να αναρωτιέμαι για ποιο λόγο και με ποια διάθεση έρχονται. Για εμάς η Ακρόπολη είναι κομμάτι της πολιτισμικής μας ταυτότητας-ότι κι αν σημαίνει αυτό-αλλά τι είναι για κάποιον που απλά επισκέπτεται την πόλη; Έτσι, μια μέρα πήρα την κάμερα και άρχισα να φωτογραφίζω και να κουβεντιάζω μαζί τους. Το ότι το δημοσίευσα ανήκει στο κομμάτι του ότι ήθελα να το μοιραστώ.
Η Ακρόπολη αποτελεί σήμα-κατατεθέν της Αθήνας. Ποια άλλα σημεία σε εμπνέουν στην πόλη; Πολλές γωνιές της πόλης είναι ενδιαφέρουσες και προσφέρουν υλικό. Η Ακρόπολη απλά έγινε σημείο-αναφοράς στο συγκεκριμένο project λόγω της ιστορικότητάς της και του πλήθους κόσμου που την επισκέπτεται.
Συμφωνείς με την άποψη πως η πατριδοκαπηλία οξύνθηκε τα χρόνια της κρίσης; Αν ναι, πώς αξιολογείς εσύ το φαινόμενο; Σε περιόδους κρίσης τέτοιου είδους φαινόμενα εντείνονται, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Κατά την άποψή μου είναι κατακριτέο να γίνεται εκμετάλλευση της εθνικής ταυτότητας για την εξυπηρέτηση πολιτικών και προσωπικών συμφερόντων.
Ποιες είναι οι πρώτες αντιδράσεις των ανθρώπων που έχουν ανταποκριθεί στην πρόσκλησή σου για να φωτογραφηθούν; Οι περισσότεροι είναι ανοιχτοί, θετικοί, χαμογελαστοί και πρόθυμοι να συμμετάσχουν στο project. Σε περιπτώσεις, κάποιοι απλά δεν θέλουν να μπουν σε αυτή τη διαδικασία.
Η ασπρόμαυρη φωτογραφία καταλαμβάνει μεγάλο μέρος στη δουλειά σου. Εντούτοις στο «Under the Acropolis» οι εικόνες σου έχουν χρώμα. Ήταν συνειδητή επιλογή; Ο σκοπός του project είναι να παρουσιαστούν οι άνθρωποι που επισκέπτονται το μνημείο και η διάθεσή τους. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία έχει ένα πιο δραματικό χαρακτήρα που θα αποπροσανατόλιζε από το ρεαλιστικό, καθημερινό τόνο του project.
Ακολουθήστε τη δουλειά του Πέτρου Πουλόπουλου εδώ και εδώ. Η έκθεση φωτογραφίας του «Εye is Another» στο Barrett (Πρωτογένους 11) συνεχίζεται μέχρι τις 30 Ιανουαρίου.
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
13°
