6 επιλογές στον πολιτισμό αυτή την εβδομάδα

ΜΟΥΣΙΚΗ

➊Μάνος Μυλωνάκης, «Strelitzia»
Ακούσαμε ένα «έργο καραντίνας», όπως τάγκαρε τη νέα του δουλειά ο χαμηλόφωνα μίνιμαλ αλλά πάντα στην κόψη μεταξύ κλασικής μουσικής και άμπιεντ Μάνος Μυλωνάκης. Ο θεσσαλονικιός πειραματιστής, έγραψε εξ ολοκλήρου με τα λιγοστά μουσικά εργαλεία που είχε στο σπίτι του έναν δίσκο που κυκλοφορεί από την καναδέζικη Moderna Records.
Αφιερωμένο στην άνοιξη, στη μοναδικότητα και την ισότητα, αυτή η ιστορία του «πουλιού του παραδείσου» που καταδικάστηκε να μεταμορφωθεί σε φυτό, συγκινεί με την απλότητά της: το «Strelitzia» είναι μια ιστορία ειπωμένη με πιάνο, κλασικά έγχορδα, κάποια synths που έρχονται από το ’80 αλλά και μερικές από τις πιο νοσταλγικές στιγμές των early zeros. «Τα χέρια σου μέσα στα δικά μου», όπως λεγόταν η μπάντα της οποίας ως το ένα δεύτερό της, ο Μάνος, έγραψε μουσικές που ποτέ δεν έπαψαν να καταγράφουν και να παλμογραφούν τους χτύπους του νερού κάτω από τα παγόβουνα. Ή το τιτίβισμα των σοφών πουλιών που κελαηδούν καθισμένα στα πιο ψηλά κλαδιά του δένδρου της γνώσης. 
www.manosmilonakismusic.com, www.modernarecords.com

➋ Lexxman, «Μάθε να ζεις»
Η επιστροφή ενός σκεπτόμενου χιπ χόπερ. Μόνο κούδος για τον Λεξ και δέκα στα δέκα για τα τραγούδια του νέου του άλμπουμ που μόλις κυκλοφόρησε ο Αλέξανδρος Λίγγρης, καθρεφτίζοντας συναισθηματικά και αισθητικά τη ζωή στην Ελλάδα της κρίσης.
Χωρίς γκρίνια ή τζάμπα μαγκιά, που πουλάνε κάποιοι «συνάδελφοι», αλλά με ρομαντισμό, ψυχή, τρυφερότητα και καθαρό βλέμμα, ο Lexxman στήνει μικρές, προσωπικές, δικές του αλλά και δικές μας ιστορίες που ξεκινώντας από το σκοτάδι οδηγούν στο φως. Αγάπη μόνο για το πρώτο single «Όλο αυτό», που ο αρχηγός περιγράφει με αισιοδοξία το μέλλον, τη δύσκολη διαδρομή στα χρόνια που όλα καταρρέουν αλλά κι όλα ξαναφτιάχνονται από την αρχή. 
Hip hop beats old school σχολής, τσαχπίνικα περάσματα από 70s rock, dub και electronica, κι ορίστε ένα μουσικό μωσαϊκό που άλλοτε κινείται σε χαλαρούς τόνους και άλλοτε δονείται από δυνατές μπασογραμές και τύμπανα κοχλάζοντα. 
Το άλμπουμ αυτό είναι μια εντελώς προσωπική κατάθεση του Lexxman, που έχει γράψει μουσική και λόγια, είναι υπεύθυνος για την παραγωγή, αλλά οι έξτρα βοήθειες του Δημήτρη Καλούση το απογειώνουν. 
«Κάθε τετράστιχο που ραπάρω, θέλω αν το απομονώσεις και το διαβάσεις μόνο του, να μπορεί και πάλι να έχει ένα νόημα για κάποιον».
Το «Μάθε να ζεις» είναι ένα άλμπουμ ανεξάρτητης παραγωγής, κυκλοφορεί ψηφιακά σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες και μας πάει μπροστά. Κι εμάς αλλά κι όλη τη φάση που λέγεται χιπ χοπ Ελλάδα τώρα. 

➌ Kepler Is Free, «Teegarden»
Τζαζ φιούσιον με αξιώσεις και με έδρα την Αθήνα. Αν και η τζαζ είναι μια αφορμή για το σχήμα Kepler Is Free ώστε να δημιουργήσουν μια πολυδιάστατη μουσική τομή μεταξύ της soul-jazz των 70s, της σύγχρονης εναλλακτικής hip-hop, της πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής αλλά και του nu-jazz κύματος. To συγκρότημα ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2018 από τον Σωκράτη Τσεντόγλου (drums) και πλαισιώθηκε στη συνέχεια από τους Γιώργο Μιγδάνη (ηλεκτρική κιθάρα), Νικηφόρο Nugent (πλήκτρα), Σπύρο Ζάρδα (τρομπέτα) και Βασίλη Αλεξόπουλο (μπάσο).
Κι αν οι GoGo Penguin, οι BadBadNotGood και ο Alfa Mist σου έρχονται στο μυαλό, πολύ καλά κάνεις, γιατί αυτοί είναι μερικά μόνο από τα επίλεκτα μέλη της οικογένειάς τους, αφού σε παγκόσμιο επίπεδο η σύγχρονη nu jazz σκηνή ξεφαντώνει. 
Η μπάντα το ηχογράφησε λάιβ στο Suono Studio με Gustav Penka στα κοντρόλ, ενώ το master είναι του Νίκο Λάβδα και του Kiwi Studio. Το άλμπουμ κυκλοφορεί 1η Ιουνίου και το άρτγουορκ είναι δημιουργία του Replica Studio: τα λέμε όλα αυτά γιατί στην τζαζ δεν είναι μόνο ο ήχος των μουσικών αλλά κι όλο το «πίσω» που φτιάχνει κλίμα. Πολλώ, δε, όταν κρατάμε στα χέρια μας τη συλλεκτική έκδοση που θα σκοράρει μόνο 300 κόπιες (200 μαύρο και 100 λευκό βινύλιο), από τη Veego Records. Δώστε βάση στα τραγούδια «Habitable Zone» και «Cluster 3» κι έχετε μια εικόνα για το τι απίστευτα ωραία πράγματα συμβαίνουν εκεί έξω!

---

ΘΕΑΤΡΟ - ΧΟΡΟΣ

➍ «Dammerung» του Θανάση Τριαρίδη στην πλατφόρμα του Zoom
Η πρώτη ζωντανή διαδικτυακή θεατρική παράσταση στην Ελλάδα, στο σπίτι σου ή όπου θες, αρκεί να συνδεθείς στο Zoom: σκηνοθετεί ο Νικόλας Ανδρουλάκης που μαζί με την καλλιτεχνική συμμορία των Ντουέντε στήνουν μια θεατρική αρένα-σκηνικό με αναφορές στο «Fight Club» κι ένας εναντίον ενός, μιας και στο «Dammerung» μπορείς να διαδράσεις - μονομαχήσεις εξ αποστάσεως. Η βίρτσουαλ σκηνή εφάπτεται με την πραγμάτικότητα, όλα συμβαίνουν μέσω δορυφόρων και, μέσα στην ιστορία που έγραψε ο Θανάσης Τριαρίδης, επιστήμη, σκέψη, τεχνολογία και βιοπολιτική φτιάχνουν ένα ρινγκ, όπου θεατές, ηθοποιοί αλλά και καλεσμένοι έκπληξη εγγυώνται πως δεν θα πλήξεις. Ημέρες παραστάσεων Πέμπτη & Κυριακή στις 21.45

---

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ 

➎ Έφη Χαλιoρή στην Can Christina Androulidaki gallery 
Μάρμαρα μνημεία, επιγραφές, αγάλματα, ιερά κτίρια, κοιμητήρια από μάρμαρο. Η γοητεία που ασκεί αυτή η αρχέγονη πρώτη ύλη πολιτισμού, το μάρμαρο, οδήγησε την Έφη Χαλιορή να ξεκινήσει το 2018 μία φωτογραφική περιπλάνηση σε διάφορα σημεία της χώρας. Τα τελευταία δύο χρόνια επισκέφθηκε μια σειρά από λατομεία στον Διόνυσο, την Πεντέλη, τη Δράμα, την Πάρο, την Τήνο και τη Θάσο, όπου ξεκίνησε να αποτυπώνει με τον φακό της εικόνες από λατομεία ενεργά αλλά και ξεχασμένα, εγκαταλελειμμένα ή πολύβοα, λατομεία όπου η εξόρυξη γίνεται μέσα από στοές και τούνελ στο κέντρο τεράστιων ορεινών όγκων, και άλλα όπου οι λίθινοι κύβοι-μαμούθ αφαιρούνται εξωτερικά, σμιλεύοντας το βουνό σαν ένα είδος γιγάντιας γλυπτικής που μεταμορφώνει το τοπίο αφήνοντας πίσω της τα οικολογικά της σημάδια.

Η φωτογραφική έρευνα της Χαλιορή γύρω από τη μεταμόρφωση της πέτρας σε μνημείο μάς αποκαλύπτει τελικά τη σχέση της με τον χρόνο ο οποίος, όπως έγραψε ο Διονύσης Καρατζάς, και σαν το μάρμαρο «ούτε παλιώνει, ούτε [...] γερνάει. Παίζει μόνο, αλλάζοντας σχήματα και μορφές». Έως 11 Ιουλίου, Π. Αναγνωστοπούλου 42, Κολωνάκι 

---

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

➏ 24 σύγχρονοι καλλιτέχνες στην «Erotica» της γκαλερί  Σκουφά
«Ο κόσμος είναι πράγματι γεμάτος καινοτομίες και ο έρωτας πρέπει και αυτός να ανανεωθεί. Πρέπει να επανεπινοήσουμε το ρίσκο και την περιπέτεια, ενάντια στην ασφάλεια και τις ανέσεις»: Alain Badiou, με τον Nicolas Truong, «Εγκώμιο για τον έρωτα».

Με σημείο αφετηρίας το εγχείρημα του Badiou για τον συνολικό επαναπροσδιορισμό του έρωτα, 24 σύγχρονοι καλλιτέχνες παρουσιάζουν, ως επί το πλείστον μέσα από καινούργια έργα, τη δική τους οπτική αναφορικά με το ερωτικό στοιχείο που διέπει τις σχέσεις, τη φαντασιακή και οραματική του διάσταση καθώς και την ανάγκη για ανανέωση και υπεράσπιση του έρωτα ακόμα και κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες.

Βιώνοντας σε παγκόσμιο επίπεδο μία πρωτοφανή πανδημική κρίση, η ομαδική έκθεση «Erotica» επιχειρεί να εστιάσει στην ελπιδοφόρα δυναμική του έρωτα και τη μεταμορφωτική του διάσταση, φέρνοντας σε διάλογο το έργο σύγχρονων εικαστικών, που επιστρατεύουν διαφορετικά καλλιτεχνικά μέσα και τεχνικές.

Συμμετέχουν οι: Νίκος Αγγελίδης, Καλλιόπη Ασαργιωτάκη, Μαρία Γιαννακάκη, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Ειρήνη Κανά, Ανδρέας Κοντέλλης, Αλέξης Κυριτσόπουλος, Αλέξανδρος Μαγκανιώτης, Θανάσης Μακρής, Τάσος Μαντζαβίνος, Παναγιώτης Μπελντέκος, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος, Κώστας Παπανικολάου, Αχιλλέας Ραζής, Γεράσιμος Ρήγας, Παύλος Σάμιος, Βασίλης Σελιμάς, Βασίλης Σούλης, Αντώνης Στάβερης, Γιώργος Σταθόπουλος, Γιώργος Χαδούλης. Έως το Σάββατο 6 Ιουνίου