Ο Φώτης Γεωργελές και η ομάδα του αποφάσισαν να παράγουν και να διανέμουν δωρεάν μία «μετα-εφημερίδα». Την εφημερίδα που περιέχει ειδήσεις, αλλά αξιολογεί ως σημαντικότερη είδηση την ανά εβδομάδα πηγή έμπνευσης ενός διαφορετικού καλλιτέχνη. Μπορεί λοιπόν να αποτελεί είδηση ένα κουτί του Λουκά Σαμαρά, ένας πίθηκος ζωγραφισμένος από τον Helmut Middendorf, μια αίσθηση της πόλης με τη ματιά του Μανόλη Χάρου, ένα αυγό από το οποίο ξεπετάγεται η Κυρία Τεπενδρή του Κωνσταντίνου Κακανιά;
Ευτυχώς, κυρίως για εμάς τους ανθρώπους της τέχνης, φαίνεται πως ναι. Κι αυτό δεν το λέμε εμείς. Το δηλώνουν με την επιλογή τους χιλιάδες Αθηναίοι κάθε εβδομάδα...
Ο Χρήστος Ιωακειμίδης επιχειρεί μια γιγάντια και ρηξικέλευθη για τα ελληνικά δεδομένα διοργάνωση (ο Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού / Πολιτιστική Ολυμπιάδα την προικοδότησε με 2,3 εκ. ευρώ), αλλά έρχεται αντιμέτωπος με τον ελληνικό συντηριτισμό. Το έργο του Θανάση Τότσικα –που απεικονίζει τον ίδιο γυμνό να συνουσιάζεται με ένα καρπούζι–, πέφτει θύμα βανδαλισμού, ενώ σάλο προκαλεί και το έργο του Bέλγου ζωγράφου Tιερί ντε Γκορντιέ.
Cow Parade
Γέμισε η Αθήνα αγελάδες
Ο δικός μας art directror Φώτης Πεχλιβανίδης ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που συμμετείχε σ’ αυτή τη μεγάλη διάσπαρτη έκθεση.
«Μη με ρωτάτε, λοιπόν, αν η αγελάδα μου είναι όμορφη. Η ομορφιά, άλλωστε, σμιλεύεται από μέσα. Πιστεύω πως κατά κάποιον τρόπο το πρότζεκτ της “Cow Parade” έχει στόχο το “λιώσιμο των πάγων” των πόλεων. Δίνει αφορμή για συναντήσεις έξω από το σπίτι, κλείνει το μάτι στον τυχαίο διαβάτη, δειεγείρει τη σκέψη και τη μητροπολιτική αισθητική μας. Είμαι σίγουρος πως στην “Γκόθαμ σίτι” που ζούμε συμβολίζουν μικρές οάσεις χαράς και έκπληξης». ΜΑΪΟΣ 2006
Φεστιβάλ Αθηνών
Γιώργος Λούκος
Αναλαμβάνοντας τον Νοέμβριο του 2005 το Φεστιβάλ Αθηνών το απογείωσε εντάσσοντάς το στο χάρτη των μεγαλύτερων φεστιβάλ του κόσμου. Προχώρησε σε ρηξικέλευθες αλλαγές – δημιουργία της Πειραιώς 131, εξωστρεφής προγραμματισμός, βήμα στους νέους δημιουργούς. «Οι μετακλήσεις καλλιτεχνών στην Επίδαυρο αποδεικνύουν ότι ο πολιτισμός άρχισε εδώ και πήγε στην Ιαπωνία και στην Κίνα κι όχι το αντίθετο. Δηλαδή το ότι έρχεται ο Μπέκετ στην Επίδαυρο για μένα είναι σα να βγάζει ο Μπέκετ το καπέλο του στον Σοφοκλή»εξήγησε στην Ιωάννα Μπλάτσου, καθώς για πρώτη φορά, επί των ημερών του, μπήκε στον προγραμματισμό μια παράσταση που δεν είχε σχέση με το αρχαίο θέατρο.
Athens Biennale
Είναι άθλος να διοργανώνεις Μπιενάλε, πόσο μάλλον σε εποχές κρίσης.
Ο Poka-Yio ήρθε στην εφημερίδα μια μέρα και μας ανακοίνωσε ότι οι ΧΥΖ αναλαμβάνουν να διοργανώσουν Μπιενάλε στην Αθήνα. Ενθουσιαστήκαμε, και από την πρώτη διοργάνωση μέχρι σήμερα είμαστε χορηγοί επικοινωνίας. Ξεκίνησαν λοιπόν τον Σεπτέμβριο του 2007 με την 1η Μπιενάλε της Αθήνας «Destroy Athens - Καταστρέψτε την Αθήνα» το 2007, μια τριλογία που συνεχίστηκε το 2009 με το «Heaven» και το 2011 με το «Μονόδρομος». Στην πορεία η αρχική σύνθεση της ομάδας άλλαξε, αλλά η ιδέα παραμένει ζωντανή. Αυτή την εποχή η 4η Μπιενάλε της Αθήνας δίνει ζωή στο πρώην κτίριο του Χρηματιστηρίου Σοφοκλέους και προτείνει την «AGORA» ως ιδανικό σκηνικό κριτικής αντιπαράθεσης.
«Ποια είναι η υποστήριξή σας από το κράτος φέτος, που όλα καταρρέουν;
Τα τελευταία πέντε χρόνια μάθαμε από πρώτο χέρι την ιδιαίτερη φύση του ελληνικού δημοσίου. Μια γραφειοκρατία βόας, που σε αγκαλιάζει χαλαρά μέχρι που σε συνθλίβει. Τα ίδια πρόσωπα που κάποτε έλεγαν «δεν είναι δική μας αρμοδιότητα», σήμερα λένε με τον ίδιο ακριβώς τόνο «δεν υπάρχουν χρήματα»… Εν αντιθέσει με πολλούς άλλους συναδέλφους, με ή χωρίς κρίση, πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνονται όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα. Μακάρι να υπήρχαν οι κατάλληλοι θεσμοί ώστε να μην καταλήγει η ενασχόληση με τον πολιτισμό μια επικίνδυνη αποστολή χωρίς κασκαντέρ».
Απο τη Συνέντευξη των Poka Yio και Ξένιας ΚαλπαΚτσόγλου στη Δ. Τριανταφύλλου, Οκτώβριος 2011
2007, Billy Γρυπάρης
Art Athina
Από το 2004 η A.V. συμμετέχει με δικά της εικαστικά περίπτερα σ’ αυτή τη γιορτή της τέχνης είτε στο χώρο της Helexpo είτε στο χώρο του σταδίου του Τάε Κβο Ντο. Περίπτερα που συζητήθηκαν γιατί είχαν σχεδιαστεί από μεγάλα ονόματα της street art, όπως ο Billy Γρυπάρης, ο Ino, ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης, ο Γιάννης Κολιόπουλος. Ακόμα και ο Τάσος Παυλόπουλος αλλά και ο Αντώνης Κυριακούλης είχαν επιμεληθεί τους χώρους μας στο φουάρ. Όμως τι είναι η Art Athina; Ο τελευταίος διευθυντής της Αλέξης Κανιάρης εξηγεί στην ιστορικό τέχνης Μαρίνα Αθανασιάδου: «Κύριος και σταθερός στόχος της είναι να γίνει τόπος καλλιτεχνικής συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων. Η επικοινωνία με ξένους φορείς, ο διάλογος σε ευρωπαϊκό και σταδιακά σε παγκόσμιο επίπεδο και η παρουσίαση των σύγχρονων τάσεων είναι οι κεντρικές αρτηρίες της έκθεσης». 2004-2013
2011, Γιάννης Κολιόπουλος
Κεντρική Φωτό: Από το εξώφυλλο του τεύχους 349, σχεδιασμένο από την Άννα Λάσκαρη.
Στην επέτειο των 101 χρόνων από τη γέννησή του, ένα έργο που παρέμεινε ανολοκλήρωτο από το 1978 βρίσκει τον δρόμο του προς το κοινό, με έξι τραγούδια που κυκλοφορούν για πρώτη φορά
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Η αγαπημένη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου μέσα από τις αναμνήσεις του αδελφού της, που έζησε από κοντά τις πιο προσωπικές και σημαντικές στιγμές της ζωής της
20°
