Δύο Ελλάδες (και) για την Ουκρανία

Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης σε έξι ευρωπαϊκές χώρες σχετικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της απογοητευτικής πραγματικότητας. Το ένα τρίτο περίπου των Ελλήνων, ποσοστό αυξομειούμενο κατά περίπτωση, έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά μιας συμπαγούς ομάδας του πληθυσμού που επηρεάζεται, ολοένα και περισσότερο, από λαϊκιστικές αντιλήψεις και συστήματα παραπληροφόρησης που αντιστρατεύονται τους πιο στοιχειώδεις κανόνες του ορθολογισμού. Τα κινήματα των «αγανακτισμένων», των αντιεμβολιαστών και τώρα των Πουτινιστών είναι μερικοί από τους σταθμούς της κοινής αυτής πορείας ανθρώπων που έχουν συνήθως και κοινές πολιτικές αναφορές.

Σύμφωνα λοιπόν με την δημοσκόπηση της Euroskopia, 6 στους 10 Έλληνες θεωρούν απαράδεκτη την εισβολή που διέταξε ο Πούτιν στην Ουκρανία, τη στιγμή που ο αριθμός στις άλλες χώρες κυμαίνεται από 7-9 στους 10 πολίτες. Όσο για εκείνους που κατανοούν τους λόγους της εισβολής το ποσοστό των Ελλήνων φτάνει το 34% ενώ στις άλλες χώρες κινείται ανάμεσα στο 9% και το 19%.Είναι φανερό ότι η μνήμη στη χώρα μας είναι πολύ πιο κοντή απ’ ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πόσοι θυμούνται άραγε εκείνους που έσπευσαν, με το ξέσπασμα του Β’ παγκοσμίου πολέμου, να δείξουν κατανόηση στον παραλογισμό του Χίτλερ με το πρόσχημα ότι η Γερμανία υπέφερε πολύ από τις συνέπειες του προηγούμενου παγκοσμίου πολέμου και ότι ο Χίτλερ δεν είχε άλλο δρόμο για να αντιδράσει;

Οι απόψεις που επικροτούν ή κατανοούν την παράνομη επίθεση στην Ουκρανία είναι βούτυρο στο ψωμί των ακροδεξιών που βρίσκουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκδηλώσουν τις αντιευρωπαϊκές και ρατσιστικές τους πεποιθήσεις καθώς και το μίσος τους προς τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Την ίδια στιγμή, ηγετικά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταφεύγουν στο «διπλωματικό» πρόσχημα των ίσων αποστάσεων και καταγγέλουν την «μονόπλευρη ενίσχυση του αμυνόμενου» προτείνοντας στην ουσία και την ενίσχυση των εγκληματικών σχεδίων του Πούτιν. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και ο υφέρπων σταλινισμός που καλλιεργήθηκε επί χρόνια από την εγχώρια κομμουνιστική ορθοδοξία.

Έχουμε έτσι το παράδοξο φαινόμενο, πολιτικές δυνάμεις που καταγγέλουν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο να «κατανοούν» την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, «πατριωτικές» δυνάμεις που εξοργίζονται με την απαίτηση του Ερντογάν για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου να «κατανοούν» την απαίτηση του Πούτιν για αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας κλπ και σωματεία ομογενών που θρηνούν γενοκτονίες να σιωπούν μπροστά στη σφαγή αμάχων Ουκρανών πολιτών και Ελλήνων ομογενών. Η ηρωική στάση Ρώσων καλλιτεχνών, δημοσιογράφων, αθλητών και χιλιάδων πολιτών που αντιστέκονται στον Πούτιν διακινδυνεύοντας ακόμα και τη ζωή τους, δεν φαίνεται να συγκινούν τους Έλληνες Πουτινιστές.

Ευτυχώς, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών της χώρας κάθε άλλο παρά αδιαφορεί για το έγκλημα που συντελείται στην Ουκρανία. Είναι οι πολίτες που θυμώνουν με την προκλητική ενημέρωση των εκλεκτών του Κρεμλίνου και παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις ανταποκρίσεις μέσα από τα ερείπια των βομβαρδισμένων κτιρίων. Είναι οι πολίτες που αηδιάζουν με τις Ρωμαϊκές φιέστες του Πούτιν και συγκλονίζονται βλέποντας τους Ουκρανούς να υποδέχονται στους δρόμους τους νεκρούς τους με αναμμένα κεριά ή να γεμίζουν τις πλατείες με άδεια παιδικά καροτσάκια. Είναι η Ελλάδα της ειρήνης και της ανθρωπιάς, η Ελλάδα της Ευρώπης που δεν θέλει να ξαναζήσει την τραγωδία ενός ακόμα παγκοσμίου πολέμου, εξ αιτίας των παρανοϊκών σχεδίων ενός δικτάτορα.