«Τα ημερολόγια του Άντι Γουόρχολ» στο Netflix

H σειρά 6 επεισοδίων «Τα ημερολόγια του Άντι Γουόρχολ» στο Netflix, του γνωστού ντοκιμαντερίστα Άντρου Ρόσι, είναι μια εξαντλητική βιογραφία ενός καλλιτέχνη για τον οποίο νομίζουμε ότι ξέρουμε περισσότερα από όσα χρειάζεται να ξέρουμε. O βραβευμένος με Emmy Ρόσι μάς είναι γνωστός από το «Page One: Inside the New York Times», το «Ivory Tower», to «Βronx Gothic»: πρόκειται για έναν Νεοϋορκέζο που έχει συνεργαστεί με το HBO, το CNN και το Sundance Channel.

Η σειρά βασίζεται στα λόγια του ίδιου του Γουόρχολ όπως τα μετέγραφε η φίλη του, η Πατ Χάκετ, σε καθημερινή βάση μεταξύ του 1976 και του θανάτου του το 1987. Αυτά τα «ημερολόγια», που δημοσιεύτηκαν το 1989 σε ένα βιβλίο 1.200 σελίδων, είναι το υλικό του σεναρίου του Ρόσι. Όπως συμβαίνει συχνά στα biopics, μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει τη απεικόνιση μιας εποχής παρά η ψευτο-βιογραφία του κεντρικού προσώπου: πράγματι, αν και εμφανίζονται ελκυστικά πρόσωπα όπως η Τζέρι Χολ, ο Μπασκιά και ο Τζον Γουότερς, κυριαρχεί η ατμόσφαιρα μιας τρελής εποχής στη Νέα Υόρκη που ζωγραφίζουν φίλοι και οι έμπιστοι του Γουόρχολ. Ο ίδιος παρουσιάζεται περίπου σαν εξωγήινος, σαν θεατής που ζηλεύει τους παίκτες αλλά κατανοεί καλύτερα το παιχνίδι − καμιά φορά μάλιστα τους χρησιμοποιεί σαν πιόνια.

Πώς ο Andrew Warhola, γιος Αυστρο-ούγγρων μεταναστών από μια φτωχή και συντηρητική συνοικία του Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και επαναπροσδιορίζεται ως επικεφαλής του Factory, ενός queer καταφυγίου; Ποιο ήταν το χάρισμα και ποιες ήταν οι συνθήκες που εκτόξευσαν τον Γουόρχολ στην κορυφή της καλλιτεχνικής σκηνής του Μανχάταν της δεκαετίας του 1960; Τι συνέβη μετά το 1968 όταν κάποια Bάλερι Σολάνας αποπειράθηκε να τον σκοτώσει; Το σίγουρο είναι ότι ο Γουόρχολ διέθετε εμπορικό δαιμόνιο και κατάφερε να αναδείξει σε υψηλή τέχνη την ίδια τη διασημότητα. Ήταν ένας επαρχιώτης που λαχταρούσε την αποδοχή του mainstream, αλλά η τέχνη του βασιζόταν στο να στέκεται έξω από αυτό και να το κοιτάζει καθαρά: έτσι, έγινε θεότητα του underground αν και όχι χωρίς τον διαρκή κίνδυνο να απορριφθεί ως επιφανειακός.

Το κεντρικό σημείο στα «Ημερολόγια του Άντι Γουόρχολ» είναι η αρχικά συγκεχυμένη σεξουαλικότητα, η ομοφυλοφιλία, θρησκεία και η εικόνα του εαυτού του: μισούσε τα μαλλιά του, το δέρμα του, όλα τα χαρακτηριστικά του − θεωρούσε τον εαυτό του «freak». Επίσης, η σειρά αναδεικνύει τις ερωτικές του σχέσεις, κυρίως με τον Τζεντ Τζόνσον η οποία διήρκεσε 12 χρόνια και έχει το κλασικό περίγραμμα μιας καταδικασμένης αγάπης ανάμεσα σε έναν ασταθή δημιουργό και τον ευγενικό σύντροφο που τον προσγειώνει: καθώς ο Γουόρχολ παρήκμαζε στη δεκαετία του 1970, ο Τζόνσον άνθιζε ως σχεδιαστής εσωτερικών χώρων. Τελικά, ο Τζόνσον εγκατέλειψε τον διάσημο σύντροφό του όταν έγινε αφόρητο το ενδιαφέρον του Γουόρχολ για τις σκληροπυρηνικές ταινίες σεξ και τις υπερβολές στο Studio 54.

Η σειρά, αν και εμβαθύνει στην εσωτερική ζωή του καλλιτέχνη, έχει όλα τα στοιχεία του βιογραφικού κουτσομπολιού που μοιάζει ελαφρό μέχρι την επιδημία του AIDS: πράγματι, ο Γουόρχολ έφυγε από τη ζωή εν μέσω της τραγωδίας που απειλούσε να τυλίξει όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα: είχε προηγηθεί ο εραστής του, ο Τζον Γκουλντ, που πέθανε τo 1986 σε ηλικία 33 ετών.