H μη συμμετοχή του σ. Μωραΐτη στην κριτική επιτροπή του «Final Four» εγείρει μέγιστο θέμα!
Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά της στιχουργικής, συγκεκριμένα στον σ. Νίκο Μωραΐτη που έμελλε να σκάσει μύτη στις οθόνες ως μέλος της κριτικής επιτροπής του τάλεντ σόου «Final Four», αλλά γιοκ. Τον φάγανε μπαμπέσικα οι άπονες εξουσίες και ενώ πόζαρε μαζί με τους εν δυνάμει συναδέλφους του Μιχάλη Κουινέλη, Μιχάλη Χατζηγιάννη και Ελένη Φουρέιρα, ήρθαν τα πάνω κάτω. Τον κάλεσαν από τον ΑΝΤ1 για να του πουν ότι η συνεργασία έλαβε τέλος πριν ακόμη αρχίσει, σαν τραγουδάκι που ξέμεινε από στίχους.
Το μανιφέστο που δημοσίευσε ο αποπεμφθείς στα social media δεν εξηγεί απλώς το γεγονός, αλλά παίρνει και θέση ιστορικού αντιστασιακού ντοκουμέντου. Ο συμπαθής και ταλαντούχος αγωνιστής ορθώνεται γίγας ανάμεσα στους γίγαντες, στέκει βράχος, γρανίτης σωστός και δικάζει με ακλόνητα επιχειρήματα τους δικαστές του:
«Αγαπητοί φίλοι, πριν από λίγο μου ανακοινώθηκε προφορικά ότι με διώχνουν από μέλος της κριτικής επιτροπής του τάλεντ σόου The Final4 του ΑΝΤ1. Περιμένω γραπτή επιβεβαίωση. Ενώ συζητούσαμε μήνες, ενώ ήρθαν μέχρι την Πάρο για να με πείσουν να δεχτώ, ενώ ανακοίνωσαν την κριτική επιτροπή και μας έβαλαν να κάνουμε γυρίσματα, σήμερα ξαφνικά έμαθαν ότι το format της εκπομπής επιτρέπει τρεις και όχι τέσσερις κριτές (επιχείρημα ανυπόστατο αφού, όπως θα δείτε στο Wikipedia, σε άλλες χώρες οι κριτές είναι τρεις, σε άλλες τέσσερις).
Θα ήταν γελοίο να μιλήσω για «πολιτική δίωξη», όταν άνθρωποι έχουν φυλακιστεί και εξοριστεί για τις ιδέες τους. Προφανώς όμως οι λόγοι της αποπομπής είναι τα tweet μου και τα κείμενά μου υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και εναντίον της διαφθοράς, της διαπλοκής και του πολιτικού συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα − κείμενα που, μόλις ανακοινώθηκε η συνεργασία μου με τον ΑΝΤ1, ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων από φανατικά τρολ του διαδικτύου που ζητούσαν την απόλυσή μου.
Τα επιχειρήματά τους φαίνεται να υιοθετεί ο ANT1 με την αποπομπή μου. Δουλεύω από 19 ετών σε μεγάλους εκδότες - επιχειρηματίες στο κομμάτι της μουσικής, όπως θα γινόταν και στο σόου αυτό. Αμείβουν και παίρνουν την εργασία μου ως προς τη μουσική. Τα πιστεύω μου δεν είναι προς πώληση».
Όπως αντιλαμβανόμαστε από τα παραπάνω, η μη συμμετοχή του σ. Μωραΐτη στην κριτική επιτροπή του «Final Four» εγείρει μέγιστο θέμα για το επίπεδο της Δημοκρατίας, την οποία ήρθε να υπερασπιστεί η «Αυγή» και άλλα αντισυστημικά μέσα όπως το «Documento» του σ. Κώστα Βαξεβάνη. (Φυσικά υπάρχει και αναφορά στην Μαρέβα Γκραμπόφσκι): «Είναι τρομερό το 2019 ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης να χάνει τη δουλειά του μόνο και μόνο λόγω των όσων έγραφε και γράφει εδώ και χρόνια για τα κακώς κείμενα της Νέας Δημοκρατίας. Για τα σκάνδαλα της γαλάζιας παράταξης, για τα στελέχη της και για τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά και τις... offshore της Μαρέβας Γκραμπόφσκι».
Όλα τα σκέφτηκαν οι οξύνοες πολιτικοί αναλυτές σ. Μωραΐτης, σ. Βαξεβάνης και άλλοι, εκτός από ένα. Ότι μία εκπομπή που προσδοκά την υψηλή τηλεθέαση δεν μπορεί να στελεχώνεται από κάποιον που έχει βρίσει τους τηλεθεατές του καναλιού από την οποία μεταδίδεται! («Όλος ο ΑΝΤ1 είναι μπλε και οι τηλεθεατές του μπεεεε»).
Από τη στιγμή που η προσβολή γίνεται γνωστή, έστω και με καθυστέρηση, αυτομάτως λογίζεται ως εχθρικός απέναντι στους «πελάτες», τους απομακρύνει και γίνεται υπεύθυνος της πιθανής αποτυχίας.
Ως εκ τούτου η διακοπή της συνεργασίας αποτελεί μονόδρομο. Τα υπόλοιπα ηρωικά απλώς φθείρουν ακόμη περισσότερο την εικόνα όσων τα υποστηρίζουν.
Ο Γκάρι Όλντμαν ξαναγίνεται Jackson Lamb, ο Τομ Χάρντι επιστρέφει στο «MobLand» μέσα σε ένα πραγματικό θρίλερ παρασκηνίου, ενώ οι ΜακΚόναχι και Χάρελσον παίζουν, επιτέλους, τους... εαυτούς τους.
Η σειρά που μας έβαλε στον κόσμο της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης επιστρέφει σε μια πραγματικότητα εντελώς διαφορετική από εκείνη των προηγούμενων κύκλων
17°
