Πρίβιουσλι: ο Sherlock Holmes ήταν ο πλέον διάσημος ντετέκτιβ της λογοτεχνικής ιστορίας με δεκάδες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές να έχουν απεικονίσει την βικτωριανή φιγούρα του (συχνά ξεφεύγοντας από τα συγγραφικά στεγανά που την τοποθέτησε ο Sir Arthur Conan Doyle). Από τον Basil Rathbone και τις κλασικές ταινίες των ‘30s μέχρι τον Robert Downey Jr., στην κάπως υπερηρωική πρόσφατη εκδοχή του Guy Ritchie. Αν έχεις χρόνο το ντοκιμαντέρ Many Faces Of Sherlock Holmesδιατρέχει όλο αυτό το ταξίδι στη χρονομηχανή της ποπ κολτούρας…
21st Century Sherlock: Οι Stephen Moffat και Mark Gatiss άφησαν το στίγμα τους στη βρετανική τηλεόραση συμμετέχοντας δημιουργικά (ειδικά ο βετεράνος πρώτος) στην ‘00s αναγέννηση του Doctor Who. Οι δυο τους, μεγάλοι fans των ιστοριών του Doyle, αποφάσισαν να μεταφέρουν τις κλασικές ιστορίες του στη σύγχρονη εποχή. Στο Sherlock, για παράδειγμα, θα δεις το «Ένα Σκάνδαλο Στη Βοημία» ή «Τα Σκυλιά Του Μπάσκερβιλ» να μεταφέρονται στο σήμερα, διατηρώντας το βασικό κορμό τους σε νέο context. Η μεγάλη επιτυχία όμως του διδύμου δεν ήταν τόσο η προσαρμογή της πλοκής, όσο ο εκσυγχρονισμός των ηρώων. Ο Watson λανσάρεται ως στρατιωτικός γιατρός που μόλις έχει επιστρέψει από το Αφγανιστάν και γνωρίζεται τυχαία με τον Holmes, ακραία εκκεντρικό και καθολικά αντιπαθή σύμβουλο της Scotland Yard. Ο Benedict Cumberbatch υποδύεται εξαιρετικά το μισάνθρωπο, αντικοινωνικό, αλαζόνα ντετέκτιβ, ο οποίος πια είναι και γκατζετάκιας προκειμένου να ενισχύει την περίφημη επιστήμη της επαγωγής με την οποία λύνει τα μυστήρια. Το αποτέλεσμα είναι μια γρήγορη, καθόλου ακαδημαϊκή, ασεβής στην παράδοση σειρά, στην οποία πρωταγωνιστεί αναμφίβολα και το προολυμπιακό Λονδίνο. Πάρε μια γεύση στο κεντρικό βίντεο
Σημεία εθισμού:
- Προφανώς το σασπένς των αυτοτελών ιστοριών που εντάσσονται όμως μαεστρικά στη γενικότερη εικόνα της αναμέτρησης του Holmes με τη νέμεσή του, τον αρχιερέα του εγκλήματος Moriarty – ίσως τον μόνο που μπορεί να αναμετρηθεί μαζί του σε εγκεφαλικό επίπεδο
- Η καταπληκτική σκηνοθεσία με τα πολλά graphics που χρησιμοποιούνται ευφυώς και τονίζουν την τεχνολογική κλίση του Holmes, επιταχύνοντας το ρυθμό. Με δυο λόγια, Guy Ritchie αν ήθελες να φτιάξεις έναν μοντέρνο Σέρλοκ έτσι έπρεπε να το κάνεις και όχι καταλήγοντας σε ένα υβρίδιο Τζέιμς Μποντ και Μπρους Λι…
- Τα μεγάλα επεισόδια. Οι, μέχρι τώρα, 2 κύκλοι αποτελούνται όπως συνηθίζεται στη βρετανική τηλεόραση από λίγα επεισόδια, τρία έκαστος. Τα οποία όμως διαρκούν περίπου μιάμιση χορταστική ώρα.
- Η εξέλιξη της φιλίας των δύο αντρών με μια αυτοσαρκαστική διαρκή υπόνοια gay στοιχείου, ειδικά όσο τονίζεται η ασέξουαλ πλευρά του Holmes.
- Φυσικά οι σκηνές που ο Sherlock κάνει show off των απίστευτων αναλυτικών του ικανοτήτων...
Low point: Εντάξει, κάποιες καταστάσεις είναι τραβηγμένες από τα μαλλιά, αλλά δε θα σας το χαλάσει καθόλου. Ίσα ίσα που το χειρότερο πράγμα με το Sherlock είναι ότι ο τρίτος κύκλος δε θα προβληθεί νωρίτερα από το 2013. Και δε θέλετε να ξέρετε (αν και θα μάθετε) που μας έχει αφήσει να κρεμόμαστε…
Σειρά αργόσυρτη, με ερμηνείες άνισες, πλάνα στενά, να κόβουν διαρκώς τον ορίζοντα (χαρακτηριστικό της φτηνής τηλεόρασης) σαν να διαδραματίζονται όλα σε δυο μέτρα χώρο
17°
