Ιάπωνες επιστήμονες διατείνονται πως ανακάλυψαν τον τρόπο για να σταματήσει να κλαίει το μωρό τα βράδια. Τα ευρήματα έρευνας.
Οι περισσότεροι νέοι γονείς αντιμετωπίζουν συχνά τη δυσάρεστη εμπειρία, το μωρότους να κλαίει υπερβολικά και να αρνείται να κοιμηθεί – κρατώντας και τους ίδιους άυπνους.
Σύμφωνα με μια νέα ιαπωνική έρευνα, ο καλύτερος τρόπος για να ηρεμήσει ένα μωρό που κλαίει επίμονα, είναι να το πάρει κανείς αγκαλιά και να το πάει στην αρχή μια μικρή βόλτα για πέντε λεπτά και μετά να καθίσει και να συνεχίσει να το κρατάει για άλλα οκτώ λεπτά.
Δεν αρκεί απλώς η μαμά να έχει αγκαλιά το μωρό που κλαίει και να είναι η ίδια εξ αρχής καθισμένη, ή όρθια μεν αλλά ακίνητη, ούτε να αφήνει συνεχώς το μωρό στο κρεβατάκι ή στην ακίνητη κούνια του και να προσπαθεί να το νανουρίσει επί τόπου εκεί. Είναι σημαντικό το μωρό να αισθάνεται ότι η μητέρα του το μεταφέρει.
Οι ερευνητές προτείνουν στους γονείς, αν έχουν μωρό που κλαίει συχνά τα βράδια, να το πηγαίνουν μέσα στο σπίτι μια μικρή βόλτα για πέντε λεπτά και μετά για άλλα πέντε έως οκτώ λεπτά να το κρατάνε αγκαλιά καθιστοί, προτού το βάλουν για ύπνο. Παρόλο που στη μελέτη συμμετείχαν μόνο μητέρες, οι ερευνητές εκτιμούν ότι ανάλογα ηρεμιστική είναι η πεντάλεπτη βόλτα αγκαλιά με το μωρό, όταν την κάνει ο πατέρας ή άλλο άτομο που προσέχει το μωρό.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Κούμι Καρόντα του Κέντρου Επιστήμης του Εγκεφάλου RIKEN, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Current Biology», συνέκριναν με τη βοήθεια ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος και βιντεοσκόπησης με κάμερες, τις αντιδράσεις 21 μωρών σε διαφορετικές συνθήκες, όπως να τα κρατάνε οι μητέρες τους που περπατάνε, να τα κρατάνε αλλά καθισμένες, να τα έχουν αφήσει σε ακίνητη κούνια ή σε κούνια που κουνιέται.
Προηγουμένως, οι επιστήμονες είχαν μελετήσει τι συμβαίνει στο ζωικό βασίλειο και πρόσεξαν ότι όταν διάφορα ζώα (τρωκτικά, σκυλιά, μαϊμούδες κ.α.) πιάνουν τα μωρά τους κρατώντας τα από το στόμα ή από τα χέρια και αρχίζουν να περπατάνε, τα μικρά τους γίνονται πιο ήρεμα και οι χτύποι της καρδιάς τους επιβραδύνονται.
Η νέα μελέτη βρήκε ότι η καλύτερη απάντηση στο κλάμα είναι να περπατά η μητέρα, ενώ κρατά αγκαλιά το μωρό. Μέσα σε περίπου 30 δευτερόλεπτα, οι παλμοί της καρδιάς του μωρού πέφτουν, και σε πέντε λεπτά όλα τα μωρά έχουν χαλαρώσει και έχουν πάψει να κλαίνε, ενώ περίπου τα μισά έχουν επίσης αποκοιμηθεί. Η δεύτερη καλύτερη επιλογή είναι το μωρό να βρίσκεται σε μια κούνια που κουνιέται απαλά, δηλαδή και πάλι όταν το μωρό βιώνει κάποια κίνηση. Ούτε η αγκαλιά ενώ η μητέρα κάθεται, ούτε η ακίνητη κούνια, έχουν εξίσου θετικό αποτέλεσμα.
Η νέα μελέτη έδειξε ότι τα μωρά είναι άκρως ευαίσθητα στην παραμικρή κίνηση της μητέρας τους. Αν π.χ. η μητέρα κάνει στροφή καθώς περπατά ή σταματήσει, αμέσως η καρδιά του μωρού ανεβάζει παλμούς. Ακόμη και όταν το μωρό έχει αποκοιμηθεί στην αγκαλιά της και η μητέρα το αποσπά από πάνω της για να το βάλει στο κρεβάτι ή στην κούνια του, αυτό εμφανίζει ενδείξεις στρες στους χτύπους της καρδιάς του που επιταχύνονται. Όπως επεσήμαναν οι ερευνητές, αυτό εξηγεί γιατί σχεδόν όλες οι μαμάδες έχουν βιώσει την απογοητευτική εμπειρία, το μωρό να ξυπνάει πάλι όταν φεύγει από τα χέρια της και μένει μόνο του. Γι’ αυτό, κατά την δρα Κουρόντα, είναι σημαντικό μετά την πεντάλεπτη βόλτα να ακολουθεί μια στατική περίοδος αγκαλιάς διάρκειας έως οκτώ λεπτών.
«Πολλοί γονείς υποφέρουν από το νυχτερινό κλάμα του μωρού τους. Το ζήτημα είναι σοβαρό, ιδίως για τους άπειρους γονείς, σε βαθμό που μπορεί να τους προκαλέσει στρες και να τους οδηγήσει ακόμη και σε κακομεταχείριση του μωρού τους σε έναν μικρό αριθμό περιπτώσεων», δήλωσε η δρ Κουρόντα. Διευκρίνισε ότι το «κόλπο» με την πεντάλεπτη βόλτα «βοηθά στον ύπνο, αλλά μόνο τα μωρά που κλαίνε». Δεν «πιάνει» όταν τα μωρά είναι ήδη ήρεμα, αλλά δεν κοιμούνται.
Το γιατί εξ αρχής μερικά μωρά συχνά κλαίνε υπερβολικά και δεν μπορούν να κοιμηθούν, ενώ άλλα είναι πολύ πιο ήσυχα και κοιμούνται εύκολα, αυτό είναι ένα άλλο, δύσκολο στην εξήγηση ζήτημα, με το οποίο δεν ασχολήθηκε η νέα μελέτη.
Το κρίσιμο ερώτημα από εδώ και πέρα είναι αν η πολεμική επιχείρηση μετατρέπεται σε ένα καθεστώς όπου η ταχύτητα υπολογισμού λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα με την ανθρώπινη ευθύνη και φρόνηση.
17°
