Κεράλα: Η χώρα των θεών

Αφήνουμε πίσω μας τις χαοτικές, σκονισμένες εικόνες της Ινδίας και δραπετεύουμε στην Κεράλα, τη «χώρα των θεών». Εδώ όπου η Ινδία κατεβάζει ταχύτητα για να αποκαλύψει έναν κόσμο διαφορετικό. Ειδυλλιακό και εξωτικό. 

Στην πολιτεία αυτή, οι ατέλειωτες παραλίες με τους κοκοφοίνικες συναντούν τις ομιχλώδεις ζούγκλες και τους καταπράσινους λόφους. Περισσότεροι από 40 ποταμοί, λίμνες και κανάλια σχηματίζουν έναν υδάτινο λαβύρινθο που διατρέχει χωριά και ορυζώνες. Τροπικά τοπία ξετυλίγονται σαν καρτ-ποστάλ. Η Κεράλα, η στενή αυτή λωρίδα γης στη νοτιοδυτική Ινδία, είναι ένα από τα 50 ωραιότερα μέρη του κόσμου, θα γράψει το National Geographic. Όχι για τους ναούς και τα παλάτια της, αλλά για την υπέροχη φύση, την παραδοσιακή κοινωνία και τους ανθρώπους της. Τις πολύχρωμες γιορτές και τις αρχέγονες τελετουργίες της. 

Πρώτος σταθμός μας το Fort Cochin, με τα ατμοσφαιρικά του κτίρια, ένα blend παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και επιρροών της πορτογαλικής, ολλανδικής και εγγλέζικης αποικιοκρατίας. Στην παραλία, μπροστά από την πλατεία Vasco Da Gama με τα σκιερά δέντρα, ορθώνονται σε σκελετούς από μπαμπού τα γιγάντια κινέζικα δίκτυα, επινόηση των εμπόρων της αυλής του Κουμπλάι Χαν. Ψαρόβαρκες ξεφορτώνουν σωρούς από ψάρια και γαρίδες, κομμάτια πάγου στους ώμους, ζυγαριές, ρουπίες που αλλάζουν χέρια. Μισομπαταρισμένα καΐκια κατευθύνονται στα ανοιχτά της Θάλασσας της Αραβίας. Στα δρομάκια του Mattancherry ανακαλύπτω υπέροχες κεντητές πασμίνες. Επιγραφές “Ayurveda Clinic”. Πιο πέρα, η εβραϊκή συνοικία αναδύει αρώματα από τζίντζερ, κάρδαμο, κύμινο, γαρίφαλο. Μια βαρκάδα στο νησάκι Vypeen, όταν ο ήλιος δύει πίσω από τα κινέζικα δίκτυα. Την ίδια ώρα που ο Θεός Κρίσνα μακιγιάρεται παρουσία των θεατών, για να παίξει σε μια παράσταση Kathakali. Βραδιάζει. Στριμωχνόμαστε ανάμεσα στο πλήθος, στη στενόμακρη corniche που γεμίζει από μελαψά πρόσωπα και πορτοκαλιά σάρι. Ένα δείπνο locale στις ψάθινες παράγκες των ψαράδων. Ή ένα δείπνο με στιλ στο Brunton Boatyard. Μετά, επιστρέφουμε για ύπνο στην αποικιακή ατμόσφαιρα του Malabar House. 

Από το Cochin κατευθυνόμαστε στην καταπράσινη ενδοχώρα, με προορισμό το Trekkady. Μετά από 4,5 ώρες φτάνουμε στο Paradisa Plantation, ένα ρομαντικό καταφύγιο σε μια φυτεία καφέ μέσα στα βουνά. Έντεκα παραδοσιακά ξύλινα σπίτια κάποιου χωριού της Κεράλα, που γλίτωσαν τη κατεδάφιση χάρη στον Simon, τον ιδιοκτήτη της φυτείας. Τα μετέφερε εδώ και τα αναπαλαίωσε, δημιουργώντας ένα μικρό παράδεισο. Το πρωί το πανδαιμόνιο από τα κελαηδίσματα των πουλιών σημαίνει εγερτήριο. Ξεκινάμε για το Periyar Tiger Reserve. Μετά από μια 2ωρη βόλτα με τη βάρκα στη λίμνη, συναντάμε τον ranger για ένα trekking στη ζούγκλα. Όρθιοι πάνω στη σχεδία από μπαμπού, περνάμε στην απέναντι όχθη. Ασυλία τέλος. Το Reserve έχει 47 τίγρεις, λεοπαρδάλεις, μπόλικους ελέφαντες, αγριογούρουνα και πολλά άλλα άκακα ζώα, τα μόνα με τα οποία θα επιθυμούσα στ’ αλήθεια μια συνάντηση. Φυσικά τίγρη δεν είδαμε, είδαμε όμως τα χνάρια της στο βρεγμένο χώμα. Κι ένα κοπάδι από ελέφαντες, που τους παρατηρούσαμε από απόσταση ασφαλείας, σκυμμένοι-ακίνητοι-αμίλητοι, κατόπιν των αυστηρών υποδείξεων του ranger. Η σχεδία της επιστροφής μού φάνηκε σαν σανίδα σωτηρίας. 

Μετά την αδρεναλίνη, το απόλυτο ριλάξ:  Ένα τσάι με τζίντζερ στη βεράντα του Paradisa, απολαμβάνοντας τη δροσιά και τη θέα των βουνών. Ακόμα ένα υπέροχο δείπνο με μπόλικο κάρι. Θα ήθελα να μείνω εδώ για καιρό.  Όμως αύριο ξεκινάμε για ένα ταξίδι στα Backwaters, το μαγικό υδάτινο κόσμο της Κεράλα.