Η Ηώ Καλοχρήστου γράφει για τη δική της Μύκονο

Μέσα από ένα παιχνίδι συμπτώσεων που ξεκινά από τα παιδικά μου χρόνια στο Λονδίνο και φτάνει στα πρώτα μου χρόνια στην Αθήνα τη δεκαετία του ’80, έφτασα να λέω τη Μύκονο «χωριό μου» μιας και ποτέ δεν είχα ένα δικό μου χωριό για τα παιδικά μου καλοκαίρια.

Ο μικρός μου προσωπικός παράδεισος είναι ένα μικρό σπιτάκι στη Χώρα της Μυκόνου, το οποίο μου προσφέρει την απόλυτη χαλάρωση και ηρεμία παρά το γεγονός ότι βρίσκεται μόλις 3 λεπτά μακριά από το υπέροχο χάος που κυριαρχεί στα σοκάκια του νησιού.

Αυτή είναι η δική μου Μύκονος –όχι το κοσμικό νησί που βουλιάζει τα καλοκαίρια από χιλιάδες τουρίστες– αλλά ο προσωπικός μου μικρόκοσμος με τα υπέροχα χαρακτηριστικά του, τις συνήθειες χρόνων και τις ανθρώπινες σχέσεις που παραμένουν δυνατές σαν ατσάλι.

Η δική μου Μύκονος τα βράδια βλέπει σινεμά στην υπέροχη αυλή –γεμάτη με πεύκα– του Σινέ Μαντώ στη Χώρα, χαλαρώνει διαβάζοντας βιβλία, χρησιμοποιεί τα μέσα μεταφοράς και καμιά φορά πίνει ποτά στα σκαλάκια της Xώρας χαζεύοντας την ανθρωπογεωγραφία των επισκεπτών του Αυγούστου.

Η δική μου Μύκονος έχει τις πιο ωραίες παραλίες του κόσμου. Μικρή συνήθιζα να πηγαίνω κάθε μέρα και σε άλλη: στην Ψαρού, τον Πλατύ Γιαλό, τον Πάνορμο, τον Άγιο Σώστη, τον Άγιο Γιάννη και την Αγία Άννα, πριν βεβαίως ανοίξουν όλα αυτά τα bar και τα μαγαζιά. Πλέον προτιμώ τη Λια, την Αγράρη και την Κάπαρη, αναζητώντας την ηρεμία και τη χαλάρωση μακριά από δυνατές μουσικές και κοσμικές συναθροίσεις.

Κλείνοντας, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στη Δήλο. Κάθε καλοκαίρι ακολουθώ την ίδια διαδρομή, με το ίδιο καραβάκι και την ίδια προσμονή στο βλέμμα μου, για να έρθω σε επαφή με τη μαγική ενέργεια του τόπου αυτού. Μοιάζει υπερβολή, αλλά όταν ήμουν παιδί ήμουν σίγουρη ότι η θετική ενέργεια και η αισιόδοξη σκέψη που με χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο προέρχονται από αυτό το μικρό μαγικό νησί – το κέντρο του κόσμου, όπως συνήθιζα να λέω. Παρά το γεγονός ότι δεν θα μπορούσα να το ερμηνεύσω λογικά, πολλές φορές όταν ο κόσμος γύρω μου καταρρέει και εγώ χαμογελώ αισιόδοξα, δεν μπορώ παρά να ανατρέξω στη Δήλο και τη μικρή αυτή παιδική μου βεβαιότητα...

*Η Ηώ Καλοχρήστου είναι χορεύτρια, σολίστ του μπαλέτου της ΕΛΣ