McDonalds στην Αγορά Μοδιάνο: Γιατί όχι;

Θα μπορούσε, θα ήταν μια κάποια λύση και μάλιστα win to win. Και για το σύμβολο του αμερικανικού καπιταλισμοϊμπεριαλισμού, που μετά την κινητοποίηση και τη λαϊκή πάλη η οποία απέτρεψε να μπει το Big Mac στο Ολύμπιον, βάζοντας τέλος στα σχέδια των νεοφιλελεύθερων ελίτ να καταστήσουν την πλατεία Αριστοτέλους μια ολιγαρχική αποικία ξένων μπραντ (non pasaran ουρλιάζαν οι ντουντούκες!), και για τη μαραζωμένη Αγορά Μοδιάνο. Η πόλη αδημονούσε για την επιστροφή της τρία καλοκαίρια πριν το φετινό, η επαναφορά της ανακαινισμένης Μοδιάνο με την υπογραφή του Ομίλου Φάις ήταν το κύριο θέμα συζήτησης. Όμως δεν. Οι μέρες του ενθουσιασμού και των αφιερωμάτων για το νέο πρόσωπο του εμβληματικού τοπόσημου εξατμίστηκαν, το σημερινό θέαμα είναι θλιβερό, περιπλανιέμαι εντός των δύο στοών της αγοράς και μετρώ σφαλισμένα κεπέγκια. Ερημιά σχεδόν εξωπραγματική. 

Τι πήγε λάθος; Σχεδόν όλα. Από την αρχή. Εν τάχει. Τα ενοίκια ήταν ακριβά και επομένως απόλυτα αποτρεπτικά για τους παλιούς εμπόρους. Αποτέλεσμα ήταν να στεγαστούν μόνο φίρμες που τους περίσσευαν τα χρήματα ή νέοι επιχειρηματίες που, ενώ ανέλαβαν το ρίσκο, τσιμπώντας με την υπόσχεση πως από τη νέα Μοδιάνο θα περνούσαν εκατομμύρια για να δουν και να θαυμάσουν το νέο κόνσεπτ, τελικά έφυγαν κακήν κακώς. Λαγοί την έκαναν από την αναδουλειά. Κραυγαλέα αποτυχία ήταν το νέο κόνσεπτ της Μοδιάνο, που όμως θεωρώ ότι εκτός από τις όποιες αστοχίες και τους κακούς υπολογισμούς όσων επένδυσαν, μπορεί για το στραπάτσο της να φταίει και το κακό το μάτι. Το μάτι των δυσοίωνων, αυτών που από την αρχή, όταν αντίκρισαν μια αγορά εύτακτη, χωρίς σφαγμένα κοτόπουλα να κρέμονται φολκλορικά στο τσιγκέλι, ή χασαπόσκυλα, ψαρόγατες, μαναβομαμούνια και ποντικαράδες να περιπολούν μεταξύ των μαγαζιών (αυτά συνέβαιναν στις παλιές παρακμιακές μέρες), ξεκίνησαν να γλωσσοτρώνε το νέο foodie κόνσεπτ. Και λέγε λέγε, τα «αχ, καλέ, πού πήγε η αγορά μας η παλιά, η καλή, η βρομερή, η μπιχλώδης, η ορθόδοξη», τα κατάφεραν. Οι νοσταλγάκηδες πασών των τάσεων (κομουνιστοφρενείς, χρήσιμοι ηλίθιοι, φασαίοι ή απλά επαγγελματίες γκρινιάρηδες, που ούτως ή άλλως δεν ψώνιζαν από εδώ παλιά, οπότε νομοτελειακά και πάλι δεν θα χαλούσαν σέντσι στην καινούργια) συνασπίστηκαν. Και την γκαντεμογρουσούζεψαν ως εκεί που δεν παίρνει. 

Για άλλη μια φορά, ακόμα ένα τέλος εποχής, αφού από προχθές η Μοδιάνο ξαναείναι θέμα συζήτησης, μετά τη φήμη πως το μοντέλο δεν τραβάει και έτσι ο Όμιλος Φάις βρίσκεται σε προχωρημένες επαφές με νέους επενδυτές που θα αναλάβουν να τη διορθώσουν και να την καταστήσουν κραταιά. Μακάρι. Ένας από τους λόγους που επιθυμώ η McDonalds μετά το Ολύμπιον να επιχειρήσει να ανοίξει μπεργκεράδικο στη Μοδιάνο, είναι γιατί θέλω να δω όλους εκείνους που κατηγορούσαν την αγορά για πανακριβατζού (ήταν, αλλά με τέτοια ενοίκια…), τι ταξική πάλη θα σκαρφιστούν να πουλήσουν εναντίον του πάμφθηνου χορταστικού Big Tasty. Λατρεύω το μεγάλο μενού με δυο μπιφτέκια, τρεις φέτες τυρί, ντομάτα, κρεμμύδι, μαρούλι, iceberg, μεγάλες πατάτες και κόλα και καθόλου δε θα με χαλούσε μετά το γεύμα να χτυπήσω κι ένα παγωτό McFlurry με σιρόπι και κομματάκια καραμελωμένου μπισκότου.