Δεν συμβαίνει συχνά να περιμένεις ένα τρένο και να καταλήγεις να βρίσκεσαι να χορεύεις σε μια συναυλία. Κι όμως, το βράδυ της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής, ο σταθμός του Θησείου απέδειξε ότι η Αθήνα ξέρει ακόμα να σε εκπλήσσει.
Λίγο πριν δύσει ο ήλιος, ο χώρος γύρω από τις αποβάθρες άρχισε να γεμίζει με κόσμο, μουσικές και εκείνη τη γνώριμη καλοκαιρινή αίσθηση που κάνει την πόλη να μοιάζει πιο ανάλαφρη. Η Athens Voice και η Protergia, με τη συμβολή της ΣΤΑΣΥ, έδωσαν ραντεβού στο πιο ταιριαστό σημείο: σε έναν σταθμό που έτσι κι αλλιώς ενώνει ανθρώπους, διαδρομές και ιστορίες.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη ανέλαβε να βάλει το soundtrack της έναρξης, στήνοντας ένα DJ set που λειτούργησε σαν η ιδανική γέφυρα ανάμεσα στην κίνηση της πόλης και στη γιορτινή διάθεση της βραδιάς. Ο κόσμος πλησίαζε, οι παρέες μεγάλωναν και το Θησείο έμοιαζε για λίγο λιγότερο με σταθμό και περισσότερο με ανοιχτό καλοκαιρινό μουσικό πάρτι.
Και μετά ανέβηκε στη σκηνή ο D3LTA.
Με άνεση, ενέργεια και εκείνη τη σπάνια ικανότητα να κάνει ένα live να μοιάζει ταυτόχρονα μεγάλο και προσωπικό, παρέσυρε το κοινό από το πρώτο λεπτό. Ο alt-pop ήχος του ταίριαξε ιδανικά με το σκηνικό της βραδιάς και γέμισε τον σταθμό με ρυθμό, τραγούδι και μια διάθεση που δύσκολα περιγράφεται αν δεν τη ζήσεις.
Το καλύτερο, όμως, ήταν όσα συνέβαιναν γύρω από τη σκηνή. Τα τρένα περνούσαν κανονικά λίγο πιο δίπλα, άνθρωποι που είχαν βγει απλώς για μια βόλτα σταματούσαν από περιέργεια και τελικά έμεναν για να χορέψουν, ενώ το ηλιοβασίλεμα έδινε στο σκηνικό μια σχεδόν κινηματογραφική αίσθηση. Κι έτσι, για λίγο η Αθήνα έμοιαζε να κινείται στον ρυθμό της μουσικής.
Και κάπως έτσι, ανάμεσα στις ράγες, στα φώτα του σταθμού και στις τελευταίες αποχρώσεις του αττικού ουρανού, η Αθήνα υποδέχτηκε το καλοκαίρι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: δυνατά, χαμογελαστά και με τη μουσική στο τέρμα.
17°
