21°
Η Πλατεία Αμερικής ως ένα μωσαϊκό ανθρώπων, αλλαγών και ιστοριών της πόλης: Η Αθήνα του Αχιλλέα Ραζή
Ζωγράφισα τον πίνακα «Πλατεία Αμερικής» το 2010, σαν ένα κολάζ από εικόνες και στιγμές της πλατείας αυτής, την ώρα που η πόλη άλλαζε μπροστά στα μάτια μου. Άνθρωποι από την Αφρική και τα Βαλκάνια της έδιναν νέο ρυθμό. Ένα περίπτερο στεκόταν από πάντα εκεί, αλλά κι αυτό μεταμορφωνόταν με τα χρόνια, όπως όλα γύρω του.
Ανάμεσα στους νέους κατοίκους έβαλα κι έναν άνθρωπο με σκούφο, μάλλον κατηφή, μια φιγούρα εγχώριας γκρίνιας, που σε λίγο καιρό, ίσως, θα ψήφιζε αλόγιστα κάποιο ακραίο, σκοτεινό κόμμα. Στην αριστερή πλευρά του πίνακα τοποθέτησα τον Γιώργο Καρτάλο, την ψυχή της γκαλερί Αγκάθι, της πρώτης μου γκαλερί, ως το πιο σταθερό σημείο μέσα σ’ αυτή τη διαρκή αλλαγή.
→ Ο Αχιλλέας Ραζής είναι ζωγράφος.
Με αφορμή την έκθεση ESOSTREFIA, μιλά για την επιστροφή στην αναλογική φωτογραφία, την ατέλεια, τη μνήμη, την τεχνητή νοημοσύνη και την ανάγκη να ξαναβρεί κανείς τον λόγο για τον οποίο ξεκίνησε να φωτογραφίζει
Λίγα λεπτά μακριά από την Πιάτσα ντι Σπάνια και τη Φοντάνα ντι Τρέβι στη Ρώμη, o σκηνοθέτης της ταινίας «Να με φωνάζεις με το όνομά σου» σχεδίασε ένα ξενοδοχείο 26 δωματίων
Με αφορμή τη δωρεά του σπάνιου αρχείου του γλύπτη στο Takis Foundation, η ιδιοκτήτρια της Γκαλερί Ζουμπουλάκη μιλάει για τη φιλία τους
Η πολιτιστική ατζέντα της εβδομάδας
Πώς είναι να μεγαλώνεις με διαβήτη τύπου 1 και γιατί έχει σημασία να μιλάς γι’ αυτό, ώστε κανείς να μη νιώθει μόνος
Mεγάλωσε στην αβεβαιότητα, δεν φανταζόταν τη ζωή της σε δουλειά γραφείου κι εξηγεί πώς τα βγάζει πέρα με την έκθεση
