Δύο λόγοι που σας έκαναν να διαλέξετε αυτή τη γειτονιά;
Σοφία Κομηνέα: Για τα όμορφα μεσοπολεμικά του κτίρια, την μπερδεμένη ρυμοτομία του, τα ατελείωτα σκαλιά του, τις ανηφοριές και τις κατηφοριές του και τα στενά του με τις νεραντζιές. Για την ευρωπαϊκή αστική ατμόσφαιρα που εκπέμπει με τα εκλεκτά μουσεία του, τα όμορφα εστιατόρια, τα καφέ και τα μπαράκια του, τα υπέροχα βιβλιοπωλεία του, τα πάμπολλα εμπορικά μαγαζιά του και τις γκαλερί του. Μου αρέσει που με μια δρασκελιά μπορώ να βρεθώ σε θέατρα, σινεμά, αλλά και σε μερικά από τα ωραιότερα μουσεία της Αθήνας. Το διάλεξα για το ετερόκλητο κοινό του που του δίνει έναν πολυπολιτισμικό και πολυταξικό χαρακτήρα. Στιλάτοι νέοι και νέες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, φοιτητές, μικροπωλητές, καθηγητές πανεπιστημίου, μπράβοι, μητέρες με παιδιά και ανήσυχες νεανικές παρέες συνυπάρχουν ειρηνικά δημιουργώντας μια αντίθεση. Τέλος, το διάλεξα για την αίσθηση ελευθερίας που μου προσφέρει η γειτνίασή του με τα Εξάρχεια, που είναι σε αντίθεση με το Κολωνάκι μια εναλλακτική και λιγότερο αστική περιοχή.
Τι αγαπάτε πιο πολύ στο δρόμο που μένετε και γιατί;
Ανδρέας Γιοβάνος: Την γκαλερί i CAN της Χριστίνας Ανδρουλιδάκη. Έχει πολύ ενδιαφέρον με το που βγαίνω το πρωί από το σπίτι να ξεκινάω τη μέρα μου αντικρίζοντας έναν καλλιτεχνικό χώρο.
Μια «κρυφή γωνιά» στο Κολωνάκι;
Σ.Κ. Το caf του κεντρικού κτιρίου του Μουσείου Μπενάκη, που βρίσκεται στην ταράτσα του. Προσφέρει υπέροχη θέα στον Εθνικό Κήπο, την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό, αποτελώντας μια όαση πλημμυρισμένη με φως στη βουερή Βασιλίσσης Σοφίας.
Αν.Γ. Έχει τα πάντα. Μπορεί σαν βρεις από τσαγκάρη μέχρι προϊόντα delicatessen και από vintage αντικείμενα μέχρι ρούχα κορυφαίων οίκων. Κάτι που λείπει είναι, ίσως, το ότι θα μπορούσαν να γίνονται στις πλατείες του πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Αν το Κολωνάκι ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν;
Σ.Κ. Το μελαγχολικό «Lost memories» του Paul Dinletir, γιατί παρόλο που είναι αστικό κέντρο έχει και μια αθέατη πλευρά που σου δίνει την αίσθηση της γειτονιάς, εκπέμποντας τη νοσταλγία του παρελθόντος.
Πίστη, χαρά, αλλά και σκληρές εικόνες μέσα από τις μαρτυρίες ξένων περιηγητών - Αγορές που βούιζαν, αμνοερίφια προς σφαγή, σνομπ Ανάκτορα, βροχή από τουφεκιές
Ένα οικοσύστημα που αναδεικνύει την αξία της ελληνικής και μεσογειακής κουλτούρας και επαναφέρει τον ιστορικό άξονα της Σταδίου στο επίκεντρο της ζωής της πρωτεύουσας
Με ζεστή ατμόσφαιρα, φιλική εξυπηρέτηση και προσεγμένη φιλοσοφία, φιλοδοξεί να γίνει ένα μικρό γευστικό στέκι στα Άνω Πετράλωνα για κάθε στιγμή της ημέρας
17°
