Θωμαΐδης για τις χημικές ουσίες που εντοπίστηκαν σε αυγά: Υπάρχουν παντού, αν δώσουμε αίμα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα τις εντοπίσουμε
Ο καθηγητής Αναλυτικής Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νίκος Θωμαΐδης, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα, διαβεβαίωσε τους καταναλωτές ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας για τα χημικά που εντοπίστηκαν σε δείγματα αυγών.
Όπως διευκρίνισε, η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το ΕΚΠΑ αφορούσε τυχαία δείγματα αυγών από οικόσιτα κοτέτσια σε διάφορες περιοχές της χώρας. Στα αποτελέσματα καταγράφηκε υπέρβαση των νομοθετικών ορίων για υπερφθοριωμένες ενώσεις σε 8 από τα 17 δείγματα.
Ο κ. Θωμαΐδης επισήμανε πως η εν λόγω μελέτη είναι μέρος μιας ευρύτερης έρευνας που πραγματοποιείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με σκοπό να κατανοηθεί το πρόβλημα της ρύπανσης από χημικές ουσίες και να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την προστασία του πληθυσμού.«Και εμείς δεν το περιμέναμε (σ.σ. αυτό το ποσοστό). Η αλήθεια είναι ωστόσο αυτή η ουσία, μία από αυτές που είναι οι απαγορευμένες, υπάρχει παντού, η PFOS. Αν εμείς τώρα πάμε να δώσουμε αίμα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βρούμε PFOS στον οργανισμό μας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Θωμαΐδης.
Συσχετίσεις με ασθένειες
Αναφερόμενος στη σύνδεση αυτών των ουσιών με σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος και οι διαταραχές του ανοσοποιητικού, ο καθηγητής δήλωσε ότι τα δεδομένα είναι ακόμη αποσπασματικά και απαιτούν περαιτέρω επιστημονική μελέτη και επιδημιολογικές έρευνες για να εξαχθούν τεκμηριωμένα συμπεράσματα. «Σίγουρα, έχουν συσχετιστεί με κάποιες άλλες διαταραχές που λέγονται ενδοκρινικές διαταραχές και έχουν συσχετιστεί με προβλήματα στην αναπαραγωγή ή στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών ή στην παχυσαρκία, περισσότερο από ό,τι στην καρκινογένεση ή οτιδήποτε άλλο» υπογράμμισε.
Απαντώντας στο ερώτημα, αν υπάρχει κάτι να προσέξει κανείς αγοράζοντας αυγά, ο κ. Θωμαΐδης εξήγησε ότι πήρε δημοσιότητα η μελέτη αυτή για τα αυγά συγκεκριμένα, όμως αυτές οι ουσίες μπορεί να υπάρχουν και σε άλλα τρόφιμα και γενικότερα αυτές οι ουσίες από τη στιγμή που έχουν όρια, ελέγχονται».
«Άρα, το τι κυκλοφορεί σε πιστοποιημένα σημεία πώλησης είναι ελεγμένο κατά πλειοψηφία, δειγματοληπτικά πάντα. Δηλαδή, εμείς πήραμε τυχαία δείγματα τα οποία δεν πωλούνται στην ανοιχτή αγορά. Πήγαμε από την πλευρά της περιβαλλοντικής έκθεσης να δούμε. Επομένως, σε γενικές γραμμές αυτό το οποίο πρέπει να πούμε στους καταναλωτές είναι ότι δεν χρειάζεται κανένας λόγος ανησυχίας. Αυτές οι έρευνες θα συνεχίσουν να γίνονται και θα βλέπουν το φως της δημοσιότητας» τόνισε, σημειώνοντας πως όπως ισχύει για όλα τα τρόφιμα πρέπει ο καταναλωτής να προτιμά τα πιστοποιημένα προϊόντα.
«Ό,τι είναι στην αγορά θα πρέπει να ελέγχεται, οπότε γενικότερα υπάρχει κάποια πρόνοια και γίνονται δειγματοληψίες» επισήμανε.
«Πρέπει να αντιληφθούμε, το έχω πει κατ’ επανάληψη σε πολλές εκπομπές πολλά χρόνια τώρα, ότι ζούμε σε έναν χημικό κόσμο. Χρησιμοποιούμε καθημερινά πάρα πολλά προϊόντα τα οποία περιέχουν χημικές ουσίες, άλλωστε αυτή είναι και η χρήση τους και η χρησιμότητά τους, έχουν διευκολύνει πολύ τη ζωή μας. Αυτά όμως τα χημικά τώρα που συζητάμε, οι λεγόμενες υπερφθοριωμένες ενώσεις, χρησιμοποιούνται από το 1940. Ήταν συστατικά των τεφλόν, των αντικολλητικών τηγανιών, είναι σε πάρα πολλά προϊόντα καθημερινής χρήσης γιατί είναι επιβραδυντές φλόγας, αντιδιαβρωτικά.
Αυτά τα χημικά από τη χρήση τους καταλήγουν στο περιβάλλον. Όμως είναι τέτοιες οι ιδιότητες τους, οι οποίες δεν μπορούν να διασπαστούν στο περιβάλλον με καμία διεργασία, είτε χημική είτε ακόμα και βιοτική, δηλαδή με κάποιο μικροοργανισμό. Καταλήγουν λοιπόν στο περιβάλλον, διαχέονται παντού και έχουν φτάσει από τον Αρκτικό Πόλο μέχρι την Ανταρκτική, αυτό έχει γίνει γνωστό τα προηγούμενα χρόνια μέσα από τις αναλύσεις που κάνουμε και στην Ευρώπη και στην Αμερική. Υπήρξε ανησυχία και μελετήθηκε περαιτέρω η οικολογική τους δράση, απαγορεύτηκαν κάποιες από αυτές, μπήκαν όρια στα τρόφιμα και έτσι σήμερα διερευνούμε με διάφορες μελέτες και έρευνες πανευρωπαϊκά, πού βρίσκονται, ποια είναι τα επίπεδά τους και τι μέτρα πρέπει να ληφθούν» περιέγραψε ο κ. Θωμαΐδης.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
