Το μικρόβιο της λεγιονέλλας ανιχνεύτηκε στο δίκτυο παροχής νερού του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, στις 29 Αυγούστου, σύμφωνα με καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ, η οποία βασίζεται σε επείγουσα ενημερωτική επιστολή της προέδρου της Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων, Κωστούλας Αρβανίτη, προς τους διευθυντές και τους προϊσταμένους των κλινικών, των μονάδων και των εργαστηρίων του νοσοκομείου.
Η ΠΟΕΔΗΝ υποστηρίζει ότι για αυτό ευθύνεται η έλλειψη συντήρησης του δικτύου παροχής νερού, των υδραυλικών εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού του νοσοκομείου.
Ζητεί επίσης να μάθει πόσοι ασθενείς έχασαν τη ζωή τους ή κινδύνεψαν να τη χάσουν στο νοσοκομείου Παπαγεωργίου και αν κινδυνεύουν οι κάτοικοι της περιοχής.
Από την πλευρά της, η διοίκηση του νοσοκομείου Παπαγεωργίου απαντά, ότι το δίκτυο υδροδότησης του νοσοκομείου είναι σε άριστη κατάσταση και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση βρέθηκε ύποπτο δείγμα και δόθηκαν οι οδηγίες για την αντιμετώπιση, ενώ παράλληλα ελήφθησαν μέτρα για να μην προκύψει κίνδυνος για τους ασθενείς.
Η Διοίκηση του νοσοκομείου, σε ανακοίνωση που εξέδωσε σχετικά με το θέμα αυτό, αναφέρει τα εξής:
«Στο ΓΝ Παπαγεωργίου συνηθίζουμε να διενεργούμε τακτικά, προληπτικά, δειγματοληπτικούς ελέγχους ρουτίνας. Μόλις διαπιστώσουμε την παραμικρή απόκλιση από τις φυσιολογικές τιμές, επεμβαίνουμε άμεσα και πριν ακόμη προκύψει ο οποιοσδήποτε κίνδυνος.
»Στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρξε ύποπτο δείγμα σε ζεστό νερό, απομακρυσμένης περιοχής στο νοσοκομείο. Αμέσως συνήλθε η ειδική επιτροπή και δόθηκαν οδηγίες σωστής αντιμετώπισης. Καλό είναι οτιδήποτε συμβαίνει να προλαμβάνεται και να αντιμετωπίζεται εν τη γενέσει του.
»Λειτουργούμε πάντα άμεσα και λαμβάνουμε προληπτικά μέτρα, ώστε να μην προκύψει κανένας κίνδυνος για τους ασθενείς μας. Το δίκτυο υδροδότησης του νοσοκομείου είναι σε άριστη κατάσταση, λόγω επιμελών συντηρήσεων, είναι ανεξάρτητο και σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να επηρεάζει την υδροδότηση των γύρω περιοχών».
Να σημειωθεί ότι η πρόεδρος της Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων στην επιστολή της αναφέρει, ότι ενημερώθηκε από το Τμήμα Εποπτών Δημόσιας Υγείας για την ανίχνευση λεγιονέλλας στο δίκτυο ύδατος του νοσοκομείου στις 29 Αυγούστου και ότι ελήφθησαν μέτρα μέχρι να υπάρξουν νεότερα δεδομένα.
Τα μέτρα που ελήφθησαν αφορούν στην διακοπή της χρήσης του δικτύου θερμού ύδατος, στη χρήση αποστειρωμένου ύδατος αντί νερού βρύσης για την παρασκευή κάθε είδους διαλύματος που χορηγείται στους ασθενείς ή οτιδήποτε παρασκευάζεται για νοσοκομειακή χρήση, στη μη χρησιμοποίηση του νερού της βρύσης και των ψυκτών, ως πόσιμου, για κατηγορίες ασθενών.
Στην επιστολή της η κα Αρβανίτη αναφέρει, ότι «τα μέτρα που σχετίζονται με τους ασθενείς είναι προληπτικά και έχουν ως αποκλειστικό στόχο την ελαχιστοποίηση της πιθανότητας εμφάνισης νοσοκομειακού κρούσματος λεγιονέλλωσης, ιδίους στους ευάλωτους πληθυσμούς ασθενών και θα λαμβάνονται μέχρι νεώτερων δεδομένων».
Η ΠΟΕΔΗΝ επισημαίνει ότι οι νοσοκομειακές λοιμώξεις «θερίζουν» στα δημόσια νοσοκομεία της χώρους και τονίζει ότι περισσότεροι από 3.000 νοσηλευόμενοι ασθενείς χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από αυτές.
Παράλληλα αναφέρει, ότι είναι τριπλάσιο το ποσοστό προσβολής από νοσοκομειακό μικρόβιο στα νοσοκομεία της Ελλάδας, απ΄ ότι στα νοσοκομεία των άλλων χωρών της Ευρώπης., όπως επίσης, ότι η νοσηρότητα και η θνησιμότητα από νοσοκομειακές λοιμώξεις στις χώρες της ΕΕ είναι 5% επί των εισαγωγών στα νοσοκομεία, ενώ στη χώρα μας φθάνει κατά μέσο όρο στο 15% επί των εισαγωγών στα δημόσια νοσοκομεία.
Τι είναι η λεγιονέλλα
Οι λεγιονέλλες είναι υδρόβια βακτήρια που μπορεί να βρεθούν και στο έδαφος. Η λεγιονέλλα προκαλεί τη νόσο των λεγεωνάριων ή λεγιονέλλωση η οποία έχει θνησιμότητα που μπορεί να φτάσει μέχρι το 15%, ενώ σε νοσηλευόμενους σε νοσοκομεία μπορεί να φτάσει μέχρι το 50% αν τα αντιβιοτικά αργήσουν να χορηγηθούν. Μεταδίδονται μέσω της εισπνοής ενός εναιωρήματος νερού ή/και χώματος το οποίο έχει επιμολυνθεί με βακτήρια. Ανάμεσα στα περιβάλλοντα που αναπαράγονται είναι οι ψυκτικοί πύργοι, οι υγραντήρες και τα μεγάλα συστήματα κλιματισμού.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
