Και τώρα κααάθομαι...

Τα ψέματα τελείωσαν. Λιγότερο από 10 ημέρες έχουν μείνει για τον Όλυμπο και είμαστε ήδη στη φάση της ξεκούρασης, «tapering» κατά την δρομική ορολογία. Θεωρητικά είναι από τις πιο ευχάριστες περιόδους, οι προπονήσεις είναι πιο γλυκές και έχεις και την προσμονή του αγώνα. Προσωπικά νιώθω ακόμα αρκετά κουρασμένος και λίγο πιασμένος από την κατηφόρα του Σαββατοκύριακου εδώ

Φέτος άλλωστε νομίζω ότι το παράκανα. Ο Όλυμπος θα είναι ο τρίτος μαραθώνιος της σεζόν, μετά την κλασσική  διαδρομή τον Νοέμβριο εδώ και τον Ταΰγετο εδώ τον Μάρτιο,  χώρια κάποιοι δύσκολοι ορεινοί αγώνες στο ενδιάμεσο. Από τον Σεπτέμβριο δηλαδή ως σήμερα πατημένο το γκάζι και δεν γινόμαστε και νεότεροι. Του χρόνου, θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, αυστηρά ένας μαραθώνιος.

Η κούραση μου φαίνεται ότι βγήκε και στις εξετάσεις αίματος όπου είχα χαμηλότερα λευκά. Αφού αποκλείστηκαν άλλα χειρότερα, βρήκα στην βιβλιογραφία ότι αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σε όσους τρέχουν μαραθώνιο, χωρίς όμως να γίνονται και πιο επιρρεπείς σε λοιμώξεις. Πράγματι το 2017 το έχω περάσει μέχρι στιγμής χωρίς καν το συνηθισμένο κρύωμα. Παραμένοντας στα ιατρικά ο καρδιολόγος μου είπε ότι παρουσιάζω χαρακτηριστικά «καρδιάς αθλητή», κατάσταση που όταν δεν οφείλεται σε παθολογικά αίτια αποτελεί απλώς την προσαρμογή του καρδιακού μυ στις αυξημένες απαιτήσεις του τρεξίματος. Αυτό συνεπάγεται και χαμηλότερους σφυγμούς, στην δική μου περίπτωση κοντά στους 50 το λεπτό. Περισσότερα σε επόμενο σχόλιο, για τις περιπέτειες μου προσπαθώντας να προπονηθώ με καρδιοσυχνόμετρο.

Επιστροφή στο tapering λοιπόν. Αυτή την εβδομάδα οι προπονήσεις μου είναι στα 2/3 των κανονικών και σε σχετικά χαμηλότερη ένταση. Για την τελευταία εβδομάδα θέλησα να συμβουλευτώ  τον Δημήτρη Κασίμη,φίλο προπονητή. Κατ’ αρχήν το longrunτου Σαββατοκύριακου προτείνει να είναι 1 με 1,5 ώρα, όχι παραπάνω και χωρίς μεγάλες κλίσεις. Πέρσι το είχα κάνει στο άλσος Συγγρού που έχει μια διαδρομή με ήπιες κλίσεις, χωρίς όμως και να είναι τελείως επίπεδη. Την υπόλοιπη εβδομάδα οι προπονήσεις στο 40% ως 60%, με βασική αρχή ότι δεν δοκιμάζουμε τίποτα που δεν έχουμε ήδη κάνει. Χαλαρά τρεξίματα χωρίς πολλές απαιτήσεις. Η αρχή του, καλύτερα ξεκούραστος και λιγότερο προπονημένος παρά κουρασμένος και καλύτερα προπονημένος. Προσυπογράφω ενθουσιωδώς, με την μικρή μου πείρα.  Προσωπικά σκοπεύω να μειώσω τις προπονήσεις στο 50%. Κατά τα άλλα όχι βάρη, ήπιες διατάσεις και δύο ημέρες απόλυτη ξεκούραση με αποχή από το τρέξιμο. Η πρόταση του Δημήτρη Κασίμη είναι αποχή Δευτέρα και Παρασκευή ή για τους λιγότερο γυμνασμένους, όπως η αφεντιά μου, Πέμπτη και Παρασκευή. Προφανώς ακολουθώ την δεύτερη εκδοχή. Η πλήρης απραξία την τελευταία εβδομάδα πάντως είναι λάθος, όπως λέει ο Δημήτρης βγάζει ατονία και μεγαλύτερη κούραση. Σημαντικό στοιχείο ακόμα είναι ο καλός ύπνος, η καλή ενυδάτωση και η διατροφή με περισσότερους υδατάνθρακες τις τελευταίες 2-3 ημέρες, χωρίς υπερβολές όμως. Ένα συχνό λάθος βλέπετε είναι υπερβολική κατανάλωση υδατανθράκων όλη την εβδομάδα, με αποτέλεσμα να πηγαίνουμε στον αγώνα πρησμένοι καθώς οι υδατάνθρακες οδηγούν σε μεγαλύτερη κατακράτηση υγρών.Λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής που μπορεί να κάνουν την διαφορά ανάμεσα σε έναν αγώνα που τον ευχαριστιέσαι και σε έναν αγώνα που τερματίζεις υποφέροντας.