Στον Τζίφρη στο Παγκράτι θα πας για το παγωτό αλλά θα πάρεις και πίτες, τυριά, γιαούρτια, χυλόπιτες, μέλια και πολλά ακόμη για το σπίτι
Χρόνια τώρα, όταν τύχει να βγω για φαγητό στο Παγκράτι, διακατέχομαι από το σύνδρομο του Τζίφρη. Που μοιάζει με το σύνδρομο της Σταχτοπούτας, αλλά με μια ώρα διαφορά: ο Τζίφρης, κλείνει στις 11. Οπότε, σαν πλησιάζει η ώρα, άρον-άρον θα διακτινιστώ για να προλάβω το παγωτό του, που δεν το συγκρίνω με ό,τι ζαχαρένιο κι αν προσπαθήσει να με σαγηνεύσει το οποιοδήποτε εστιατόριο.
Στον Τζίφρη θα βρεις τέλειο παγωτό μηχανής
Για την ακρίβεια, ο σημαντικότερος λόγος για να βγεις στο Παγκράτι, είναι για να τελειώσεις τη νύχτα με ένα χωνάκι στο σταντ, έξω από το μαγαζί, ιδέα που μοιράζονται μαζί μου πολλοί εραστές του συγκεκριμένου παγωτού μηχανής, που δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Καϊμάκι, βανίλια, σοκολάτα, φυστίκι ή φράουλα, βελούδο, μεταξένιο, αέρινο και κυρίως, με κείνη την βαθιά, ρουστίκ επίγευση από αληθινό, καλό, ελληνικό, φρέσκο γάλα.
Το παγωτό μηχανής γενικότερα, δεν σε παραπέμπει σε ποιοτικό παγωτό. Περισσότερο ανήκει στις παιδικές γεύσεις, μια αμαρτωλή στιγμιαία ηδονή που δεν ρωτάς από πού κρατά η σκούφια της. Αυτό εδώ, όμως, φτιάχνεται με γάλα της Αμφιλοχίας, που το κλίμα της συνδυάζει την καμπίσια νοστιμιά με τη θαλασσινή αύρα. Από πρόβατα και κατσίκια μικρών παραγωγών της Πρέβεζας, ο Τζίφρης προμηθεύεται καθημερινά όσο γάλα χρειάζεται η μικρή του, οικογενειακή επιχείρηση στον Στάνο της Αμφιλοχίας.
Τζίφρης είναι το παρατσούκλι του Κώστα Δασκαλάκη, ο οποίος τυγχάνει ηλεκτρολόγος. Χομπίστας της γαλακτοκομίας, πριν 16 χρόνια αποφάσισε να φτιάξει τη δική του, οικογενειακή μονάδα, της οποίας τα καλούδια θα βρεις στο κατάστημα της Υμηττού. Το γιαούρτι τους, σε κάθε δυνατή παραλλαγή, είναι το καμάρι τους. Το καλό γάλα, όμως, φτιάχνει και καλή κρέμα και ρυζόγαλο. Από τις πιο διαφορετικές τους, θα σου διάλεγα την κρέμα μπισκότο, την τιραμισού και τη διόλου αμαρτωλή βανίλια με στέβια, αν είσαι σε δίαιτα. Προσωπικά, έχω ένα πάθος με το ζελέ. Εδώ βρίσκω το ζελέ φράουλα το σωστό και όχι εκείνο το σκληρό, που κόβεται με το μαχαίρι. Υφή βελούδινη, δεμένη όσο να γλιστρά απαλά χωρίς να αντιστέκεται στο κουτάλι. Σπάνια υπόθεση για ένα αγοραστό ζελέ.
Φτιάχνουν και λίγα αλλά εκλεκτά τυριά, μια ΠΟΠ γραβιέρα Αμφιλοχίας, κεφαλογραβιέρα, πεκορίνο, κατσικίσιο και αιγοπρόβειο τυρί και ένα κρεμώδες τσαλαφούτι που ταιριάζει στη χωριάτικη ή με μέλι στο ψωμάκι, με το τσίπουρο όπως κάνουν οι ντόπιοι, φτιάχνει όμως και το καλύτερο τσιζ-κέικ.
Τα ωραία προϊόντα της Αιτωλοακαρνανίας
Ο Τζίφρης, πρέπει να αγαπά πολύ τον τόπο του και ξέρει να τον τιμά. Το μαγαζί του λειτουργεί σαν πρεσβεία της Αιτωλοακαρνανίας, στα ράφια του κάνεις ένα νοητό ταξίδι στις ομορφιές του τόπου. Από τις ομορφότερες ομορφιές, οι υπέροχες κατεψυγμένες πίτες με το σπιτικό φύλλο, από κείνες που τις σερβίρεις και όλοι ορκίζονται στο ταλέντο σου: γραβιερόπιτα, τυρόπιτα, σπανακοτυρόπιτα, κοτόπιτα και μανιταρόπιτα. Περιοχή κτηνοτροφική, με μεγάλο ταλέντο σε ό,τι την αφορά, η Αιτωλοακαρνανία ξέρει από καλό τραχανά, που εδώ θα τον βρεις σε μεγάλη ποικιλία: άπαιχτος σταρένιος, γλυκός με αυγό ή χωρίς, ξινός με ή χωρίς αυγό. Και φυσικά από το ρεπερτόριο δεν λείπουν και οι χωριάτικες χυλοπίτες.
Αν θέλεις να συνθέσεις ένα πρωινό με τοπικό χαρακτήρα και γεύση από ύπαιθρο, έχει μεγάλη ποικιλία από μέλια της περιοχής (ρείκι, ελάτης, βελανιδιάς και έλατο) και μαρμελάδες από ντόπια φρούτα που πολύ θα χαρούν να κάνουν παρέα με τα ωραία γιαουρτάκια.
Και αν κάτι ξεχνάω, είναι η Αθανασία, η Νάνσυ και η Αργυρώ, τα γελαστά και πρόθυμα κορίτσια που χαρά μεγάλη θα σου εξηγήσουν και θα σε ξεναγήσουν σ’ αυτό το ταξίδι, στον παλιό Καρβασαρά, τον ευλογημένο τόπο, που παράγει μερικά από τα καλύτερα προϊόντα της χώρας.
14°
