Λουκάνικα, μανιτάρια, Glühwein και χριστουγεννιάτικη μαγεία στο Weihnachtsmarkt του Βερολίνου

Αγαπώ Βερολίνο, γι’αυτό και σχεδόν κάθε χρόνο πριν τα Χριστούγεννα προσγειώνομαι εδώ. Λαμπερή πόλη που αρνείται να σταματήσει και συνεχώς μεταμορφώνεται. Και επιλέγω χειμώνα, επειδή καλύπτει με εκείνο το στεγνό και διαπεραστικό κρύο τα κτίρια και τους περιπατητές, κόβει την ανάσα, ειδικά στις βόλτες δίπλα στον επιβλητικό ποταμό Σπρέε. Αυτή η ατμόσφαιρα είναι που σε αναγκάζει να χωθείς σε ζεστά μπαρ ή εναλλακτικά στη θαλπωρή και τους ατμούς των Weihnachtsmarkt, των χριστουγεννιάτικων σπιτιών που μοιάζουν με αληθινή λύτρωση. Μου κάνουν σαν μια αόρατη πύλη για έναν “Neverland” τόπο αφού καταφέρνουν και αφήνουν τον ήχο των λεωφόρων και τη βουή της πόλης έξω από τα δικά τους όρια. Ξύλινα σπιτάκια, γεμάτα με γιρλάντες, χιλιάδες μικροσκοπικά λαμπιόνια και αρώματα που ζουν τη δική τους πραγματικότητα και τραβάνε με άνεση την πρίζα του χρόνου.

Flaming Glühwein και Bratwurst στο Βερολίνο

Πρώτο «θύμα» στη γοητεία αυτής της γειτονιάς του Βερολίνου είναι η όσφρηση, αφού στην είσοδο κιόλας περιμένει το Blend καμένης ζάχαρης, κανέλας και γλυκών μπαχαρικών του Glühwein που αχνίζει μέσα στο καζάνι. Είχα συνηθίσει το παραδοσιακό ζεστό και αρωματικό από την κανέλα, το γαρύφαλλο και το γλυκάνισο αυτό κρασί να σερβίρεται σε διακοσμημένες κούπες αλλά φέτος η παρουσίαση με ξεπέρασε. Δύο χαμογελαστοί τύποι με χρυσοκεντημένα σακάκια, σαν μάγοι επί σκηνής πότισαν το αγαπημένο κρασί με έξτρα αλκοόλ και με ένα φλόγιστρο το κάνανε “Flaming Glühwein“ σε μπλε και πορτοκαλί αποχρώσεις. Η λίγη κανέλα που πρόσθεσε ο Hans στη φλόγα δημιούργησε και μικρές εκρήξεις στο ρόφημα. Το απόλαυσα αργά μαζί καραμελένια αμύγδαλα βουτηγμένα στο ρούμι.

Η επόμενη στάση παραδοσιακά είναι μπροστά στη σχάρα με τα φρεσκοψημένο Bratwurst. Αν δε φας αυτό το λουκάνικο…τζάμπα ήρθες μέχρι εδώ! Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη μυρωδιά του. Στη γεύση η τραγανή πέτσα και το ζουμερό και αρωματισμένο του εσωτερικό σε συνδυασμό με την πικάντικη μουστάρδα είναι η απόλυτη εμπειρία του street food. Λαδόκολλα και φέτες από brioche, το μαλακό ψωμάκι, ιδανικός σύντροφος του Bratwurst, αφού η γλυκιά του επίγευση εξισορροπεί τέλεια την ένταση και την αλμύρα του κρέατος.

Μπαίνω στην ουρά για μανιτάρια. Κανένας δε βιάζεται. Παρέες γελάνε πάνω από τις αχνιστές κούπες τους και κάτι ερωτευμένα ζευγαράκια δύσκολα περπατούν ανάμεσα στον κόσμο με δεμένα χέρια. Μια συλλογική ανάσα ευτυχίας σε αυτό το μικρό, ξεκομμένο κομμάτι της πόλης.

Μανιτάρια, σάντουιτς και μακαρονάδες

Ο μανιταροπωλητής πιάνει εύκολα κουβέντα. "Where are you from…What a beautiful country…Mykonos and Athens are amazing." Αλλά μαγικά ήταν και τα μανιτάρια champignons που έψηνε με θυμάρι, δεντρολίβανο και κρεμμύδι σε ένα τεράστιο μαντεμένιο ταψί. Συνοδευτική η κρεμώδης, δροσερή αλλά και πικάντικη σάλτσα από σκόρδο. Έπος!

Δίπλα, ένα σπιτάκι είχε στημένο ολόκληρο φούρνο στο εσωτερικό του. Με απόλυτη γεωμετρία τα γεμιστά με αλλαντικά και τυριά ψωμάκια βγαίνανε μπροστά στο δεύτερο παράθυρο βιτρίνα: «Τύλιξέ μου ακόμη 5000 απολαυστικές θερμίδες!».

Για το τέλος άφησα το καλύτερο -εννοείται! Την κλασική ιταλική μακαρονάδα που γίνεται μέσα στο σκασμένο κεφάλι του τυριού. "Pasta dalla forma" την ονομάζουν. Ο σεφ έριξε λίγο βότκα στο εσωτερικό του τυριού και άναψε τη φωτιά. Το επιφανειακό λιώσιμο δημιούργησε μία πλούσια και κρεμώδη σάλτσα, όπου και βαφτίστηκαν τα φρέσκα μακαρόνια. Έντονη, συμπυκνωμένη γεύση με μια μεταξένια στο στόμα υφή. Λίγο ακόμη φλόγα στο στομάχι μου και ηρωική έξοδος από τη γαστρονομική στάση του Βερολίνου. Το Weihnachtsmarkt, που το έχει ευκολάκι να ανακατεύει τις μυρωδιές με τις αναμνήσεις!