Το ότι η Αθήνα ύστερα από μεγάλη περίοδο φημών και αναμονής έχει το δικό της Matsuhisa σημαίνει ότι σαν πόλη συγκαταλέγεται στις καυτές, κοσμοπολίτικες μητροπόλεις του κόσμου. Και μπορεί άνετα να σταθεί στο χάρτη δίπλα στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, το Μιλάνο, το Ντουμπάι. Matsuhisa ή Nobu, όπως το ξέρουν οι Μυκονιάτες, είναι το ίδιο πράγμα, πίσω βρίσκεται ο Ιάπωνας πανδιάσημος και με φανατικό κοινό σεφ Νοbuyuki Matsuhisa.
Έριχνε ψιλόβροχο προχτές στην παραλιακή κι εμείς με προορισμό τον Αστέρα Βουλιαγμένης ντουμανιάζαμε το αυτοκίνητο πριν περάσουμε το κατώφλι του Matsuhisa, του πρώτου non smoking resto της Αθήνας! Μέσα, οpen κουζίνα, χαμηλός φωτισμός, πολυπληθές προσωπικό, εξαιρετικό ντιζάιν, όλα χαμηλόφωνα πλην της ομαδικής αναφώνησης «Ιράι σάμα σε», το καλωσόρισμα στα ιαπωνικά που ακούσαμε πολλές φορές όλο το βράδυ. Έριχνα κλεφτές ματιές στα υπόλοιπα τραπέζια, κόσμος πολύς και κομψός, εντύπωση μου έκαναν τα πολλά νεαρά ζευγάρια ντυμένα “casual” (εντελώς με εισαγωγικά), τα φωτιστικά - γιαπωνέζικα φαναράκια έκαναν ειδυλλιακό το περιβάλλον, μπροστά μου η θάλασσα και στο βάθος φωτισμένο ένα ξύλινο περίπτερο, μουσική soft και κοσμοπολίτικη, αν μη τι άλλο – και πριν δοκιμάσω οτιδήποτε, στην εμφάνιση και στην ατμόσφαιρα τους έβαλα δέκα με τόνο! Ξεκινήσαμε με καταπληκτικά κοκτέιλ – ίσως τα ωραιότερα που έχω πιει, εξωτικά και εξαιρετικά. Συνεχίσαμε με το Omakase menu, δηλαδή το μενού degustation που δίνει τη δυνατότητα να γευτείς σε μια σειρά πιάτων (με σούσι, σασίμι, σούπες, ψάρι, σαλάτα, κρέας, γλυκό) όλη την τέχνη και τη φιλοσοφία του εξαιρετικού σεφ. Γεύσεις απλές με «δούλεμα» ωρών, όπως ο περίφημος μαύρος μπακαλιάρος Black cod Yuzu miso (τον μαρινάρουν 3 μέρες πριν τον ψήσουν) ή όπως η σαλάτα που είχε –εκτός από πρασινάδες αριστοτεχνικά συνδυασμένες– και τόνο, και φιλέτο, και γαρίδες, και χταπόδι, και σολομό, όλα μαζί με μια σος με έντονη γεύση σουσαμιού και λεμονιού. Πολύ καλό ήταν και το πιάτο που ζητήσαμε εκτός μενού, αστακός με λεμόνι και σος σκόρδου, ο σεφ λατρεύει τις εκλεπτυσμένες τεχνικές, καθώς και το να παντρεύει στοιχεία από κουζίνες διαφορετικών πολιτισμών.
Να σημειώσω ότι η κάβα του Matsuhisa είναι εξαιρετική. Προφανώς εκτός από το πιο διάσημο, πιθανολογώ ότι το Matsuhisa αυτή τη στιγμή είναι και από τα πιο ακριβά της Αθήνας, αυτά σκεφτόμουν καθισμένη έξω στο ψιλόβροχο καπνίζοντας ένα τσιγάρο (ναι, δεν άντεξα), δίπλα μου και μια κυρία φορώντας υπέρκομψα παπούτσια διά χειρός Nicolas Ghesquiere έσβηνε τη γόπα, μοιάζαμε κι οι δύο υπέροχες με τον αβανταδόρικο και άκρως ατμοσφαιρικό φωτισμό από τα φαναράκια που κρεμόντουσαν ολόγυρα, χαλάλι είπαμε κι οι δύο σιωπηρά, το Matsuhisa είναι θεατρική παράσταση που παίζεις μέσα κι εσύ ο ίδιος, μια εμπειρία που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις, δεν κατοικείς τσάμπα στην Αθήνα - μητρόπολη του κόσμου.
ΜATSUHISA ΑΤΗΕΝS Astir Palace, Απόλλωνος 40, Βουλιαγμένη, 210 8960.510, κρατήσεις –φυσικά– απαραίτητες, στο κρατάω για το τέλος, στο πάνω όροφο έχουν φτιάξει lounge (και για πριβέ πάρτι της γιορτής σου) όπου, ναι, μπορείς και να καπνίσεις.
12°
