Θεματα Γευσης

Μύρισε Χριστούγεννα στο φούρνο του Ρενιέρη

11.12.2015, 19:50
A.V. Team
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ο φωτογράφος Τάκης Σπυρόπουλος μιλά για τις «Γενεές της Ίου», τη μνήμη, την κοινότητα και το μέλλον του νησιού.

Φωτογραφια Ο Τάκης Σπυρόπουλος φωτογραφίζει τις «Γενεές της Ίου» και δημιουργεί ένα ζωντανό αρχείο για το νησί

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ελλαδα Στέλιος Ράμφος 1939 - 2026 – Αφιέρωμα: Η Ελλάδα στον καθρέφτη της σκέψης του

A.V. Team

Πώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια χρηματοδοτούν τουρκικές ΜΚΟ που συνδέονται με την οικογένεια Ερντογάν και προωθούν ισλαμιστικά δίκτυα εντός της ΕΕ

Κοσμος Πώς η Ευρώπη χρηματοδοτεί τα ισλαμιστικά δίκτυα της οικογένειας Ερντογάν

Σώτη Τριανταφύλλου

Το όνομα «Ρενιέρης» μέτρα περισσότερα από 50 χρόνια στο χώρο της αρτοποιίας. Όλα ξεκίνησαν από τον παππού Ρενιέρη στη Ν. Ελβετία όπου και άνοιξε τον πρώτο φούρνο. Στη συνέχεια ο φούρνος μεταφέρθηκε στην Αργυρούπολη περνώντας πια στα χέρια των παιδιών του και βρίσκεται ακόμα εκεί. Στα ίδια χνάρια κινήθηκε και ο εγγονός, Νίκος Ρενιέρης, που μαζί με τη σύζυγό του, Ελίνα, άνοιξαν πριν από περίπου τρία χρόνια το δικό τους σύγχρονο και φιλόξενο φούρνο, επί της οδού Γούναρη, στην Άνω Γλυφάδα, προσφέροντας καφέ, ψωμί και γλυκό.

Μπαίνοντας μέσα σε συνεπαίρνουν τα χρώματα και η ασύλληπτη ποικιλία των προϊόντων. Δεν είναι ένας απλός φούρνος, αλλά κάτι ανάμεσα σε φούρνο και ζαχαροπλαστείο (με πολύ καλό καφέ - στους αστερίσκους - και τραπεζάκια στη στολισμένη αυλή) με έντονες ευρωπαϊκές πινελιές. Ο πολυταξιδεμένος ιδιοκτήτης του ήθελε να δημιουργήσει ένα χώρο στον οποίο θα μπορούσε κι ο ίδιος να απολαμβάνει λιχουδιές που συνάντησε ανά τον κόσμο αλλά και τις παραδοσιακές συνταγές με τις οποίες μεγάλωσε.

Το ζεστό, φρέσκο ψωμί είναι συνυφασμένο με αυτό το φούρνο στην περιοχή. Οι συνεργάτες του μιλούν με καμάρι για το βιενέζικο ψωμί που φουσκώνει στο ζεστό νερό και μπαίνει στο σουσάμι αλλά και για το ψωμί με προζύμι. Η αγάπη για τον τρόπο παρασκευής των προϊόντων δεν κρύβεται, λόγος για τον οποίο έχει τοποθετηθεί τζαμαρία στο χώρο που ζυμώνουν έτσι ώστε όλη η διαδικασία να γίνεται παρουσία κοινού.

Η συμμετοχή των θαμώνων στις διαδικασίες παρασκευής δε σταματά όμως εκεί. Το προσωπικό είναι πάντα ανοιχτό σε προτάσεις και δε σταματά ποτέ να πειραματίζεται με νέες συνταγές. Η ποικιλία εδώ είναι ανεξάντλητη. Βρήκαμε κόκκινα κριτσίνια με παντζάρι, πράσινα με σπανάκι, χειροποίητες πίτες, χωριάτικα πεϊνιρλί, σιροπιαστά, γλυκά ψυγείου, ανάποδους κορμούς (με την κρέμα από την εξωτερική πλευρά και το παντεσπάνι από την εσωτερική), αφράτα μάφιν σε δεκάδες διαφορετικές εκδοχές (με oreo cookies, με φρούτα, με κράνμπερι και φιστίκι Αιγίνης) αλλά και γιαούρτι-σοκολάτα πασπαλισμένο με μπάρες δημητριακών(!).

Φυσικά, λόγω Χριστουγέννων, δε θα μπορούσαν εδώ να περιοριστούν μόνο σε μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Ιταλικά Πανετόνε που κρέμονται ανάποδα (για να είναι σωστά τα βούτυρά τους), γερμανικά Στόλεν και γαλλικά Macaron κλέβουν την παράσταση ανάμεσα σε αμέτρητες χριστουγεννιάτικες λιχουδιές.