Ateno: Το εστιατόριο στα στενά του αθηναϊκού κέντρου που μόλις μπήκε στη λίστα Michelin

Πόσα μπορούν να χωρέσουν μέσα σε δυο χρόνια, από τη μέρα που το εστιατόριο Ateno μας πρωτοσυστήθηκε; Στην περίπτωσή του ισχύει το έχει ο καιρός γυρίσματα αλλά από κείνα τα γυρίσματα τα ωραία, που έρχονται σαν ευχάριστες, ίσως και απρόσμενες εκπλήξεις.

Στην πρώτη του φάση, πίσω από την πάντα ενδιαφέρουσα κουζίνα του Νίκου Καραθάνου, μπορούσες να διακρίνεις μια αμηχανία, δεν ήξερες αν τελικά αφορούσε εσένα τον ντόπιο ή το τουριστικό κοινό της γειτονιάς, ένιωθες ότι ήθελε να πει πολλά και λιγάκι σαν να μπέρδευε τα λόγια του. Και ρεστοράν περιωπής και ντελικατέσεν και σαντουιτσάδικο και χαλαρή περαντζάδα στην Αιόλου.

Έννοιες λιγάκι ασύμβατες και ασύνδετες που μάλλον δυσκολεύονταν να τα βρουν μεταξύ τους και να δώσουν ένα βαθύτερο νόημα στο πανέμορφο παλιό νεοκλασικό. Θα μου πεις όμως, έτσι είναι τα νέα παιδιά όπως το Ateno: χάνονται μέσα στην ίδια τους την πληθωρικότητα και χρειάζεται χρόνος για να ωριμάσουν, να κατασταλάξουν και να πετάξουν τα περιττά από τη βάρκα.

Μια γλυκιά βραδιά ανάμεσα σε δυο βροχερά καπρίτσια του καιρού και στα τραπεζάκια «έξω», η Αθήνα μου φάνηκε μαγευτικά όμορφη. Κάτι άλλαξε και σ’ αυτό παίζει ρόλο και το διπλανό, επίσης υπέροχο, νεοκλασικό, που ανακαινίστηκε, φώτισε όμορφα και κάνει εξαίσια παρέα με το γειτονάκι Ateno.

Το ντελικατέσεν δεν είναι πια εκεί, ούτε και τα σάντουιτς, και αυτό σημαίνει πως ο εξωτερικός χώρος έχει γεμίσει με τραπέζια, που ανταλλάσσουν ωραία ενέργεια, φέρνοντας πιο κοντά τις παρέες.  Ξεκάθαρα πια και με απλά λόγια, το Ateno σου περνά το μήνυμά του στο μενού.

Αν το διαλέξεις για μια μεσημεριανή, χαλαρή κατάσταση, μπορείς παρεϊστικα και πεντανόστιμα να μείνεις στο εξαιρετικό, ζυμωτό καρβελάκι του, να το αλείψεις με το μεταξένιο μείγμα από βούτυρο και ελαιόλαδο με πούδρα ντομάτας και να το συνδυάσεις με τα ξεχωριστά αλλαντικά, όπως το προσούτο στεπικής αγελάδας, τη μορταδέλα από μαύρο χοίρο, το κρητικό προσούτο από κόκορα ή ένα σέμι-ντράι σαλάμι από πρόβατο και αγελάδα, μορταδέλα ή ψητό μπούτι μαύρου χοίρου.

Ακόμη και χωρίς αλλαντικά, το εξαίσιο πικλαρισμένο αγγούρι, η καπνιστή ταραμοσαλάτα ή μια θεϊκή πάστα μαύρης ελιάς με τρούφα θα κάνουν ωραία παρέα με το ψωμάκι και τις δαντελωτές, τραγανές γαλέτες. Μεζές χορταστικός, ένα κάτι-λίγο για μια γκουρμέ ανάπαυλα στον ομφαλό της αθηναϊκής γης.

Αν έρθεις στην μεγάλη σου πείνα αλλά και στη διάθεση να γευτείς «Καραθάνο», υπάρχουν δυο επιλογές: το μενού degustation που με τα 8 πιάτα του θα σε «γονατίσει» ηδονικά ή κάτι από τα διαφορετικά πιάτα του καταλόγου. Η καλαμαράτα, ας πούμε, τα χοντρά ζυμαρικά που γεμίζουν με κόκορα και κρέμα γραβιέρας, είναι ένα πιάτο που σε χορταίνει θεσπέσια και αυτό είναι το ενδιαφέρον στο Ateno: ότι ενώ είναι ένα βαθύτατα γαστρονομικό εστιατόριο, διατηρεί προφίλ χαλαρό και καθημερινό, χωρίς καμιά πόζα. Ίσως γιατί ο Νίκος (Καραθάνος), είναι έτσι σαν χαρακτήρας. Ίσως γιατί η περαντζάδα του κέντρου, είναι έτσι σαν χαρακτήρας.

Από τα πιάτα, αξίζει να επιλέξεις τα χιτάκια, τα σουξέ του Νίκου, τα εμβληματικά του πιάτα, τα οποία μέσα στα χρόνια, λίγο αλλάζουν και πολύ βελτιώνονται. Την χωριάτικη, που είναι κρυμμένη μέσα σε μια ντομάτα γεμιστή, και μόλις την κόβεις σου αποκαλύπτει τα λαχανικά με την κρέμα φέτας και το τριμμένο παξιμάδι.

Τα μίνι γεμιστά του μέσα σε ντοματίνια και πιπεριές του μπακάλη. Την κολασμένη φωλιά από τραγανή πατάτα που γεμίζει με αβγό, άγρια μανιτάρια και σάλτσα τρούφας. Στο παστίτσιο μανιταριών θα σταθώ λιγάκι παραπάνω για την πρωτόγνωρη νοστιμιά του από τραγανή, ξινούτσικη μαγιά, με τρούφα και κουμ-κουάτ μέσα σε μια απίθανη, ανάλαφρη σάλτσα σαν συμπυκνωμένο μανιταρόζουμο. Το ψάρι ημέρας αχνιστό μέσα σε ένα βιολογικό κριθαράκι με φέτες αβγοτάραχο και μάραθο. Το διαφορετικό αρνάκι φρικασέ με τα χόρτα και τη σελινόριζα.

Και τα μακαρόνια με κιμά όχι σαν της μαμάς σου, της παράδοσης, αλλά τυλιγμένα σε ένα ρολό με βοδινό και πρόβειο κιμά και μπόλικη τριμμένη μυζήθρα. Στο τέλος, είμαι σίγουρη πως θα διαλέξεις πορτοκαλόπιτα. Πορτοκάλι σε γενναία δόση, τραγανό φύλλο και μια βελούδινη κρέμα, όπως ποτέ δεν φτιάχτηκε μια πορτοκαλόπιτα.

Θα περάσεις εξαιρετικά, δοκιμάζοντας τον πιο ώριμο και νόστιμο Καραθάνο. Ο Νίκος ξεκίνησε νωρίς και άλλο τόσο νωρίς τον περίμενε η δόξα στη γωνία. Η ζωή, όμως, δεν είναι ποτέ Χολιγουντιανή. Στην πορεία του ήρθαν και οι απομυθοποιήσεις, ήρθαν και τα δύσκολα. Η μαγειρική, επίσης, δεν είναι ποτέ μια ευθεία πορεία: στην αρχή πρέπει να μαγειρέψεις για τα μάτια των άλλων, να μαγειρέψεις για την εποχή σου, μέχρι να συναντηθείς με τη δική σου αλήθεια. Στη γεύση του Καραθάνου πια, διαβάζεις τη διαδρομή, τον μάγειρα που δεν το έβαλε κάτω, που πάλεψε και νίκησε.

Κι αυτή, είναι μια άλλη νοστιμιά, στη σκιά των βραβείων, πριν και μετά από αυτά. Νεοκλασική περιγράφει την κουζίνα του και όντως, έτσι είναι. Ένας όρος που δεν περιέχει φρου-φρου και εντυπωσιασμούς, μόνο αρώματα και προσωπική ιστορία. Μια κουζίνα που για να έρθει στο πιάτο σου μαγειρεύει στα μετόπισθεν τα πιο κλασικά γεμιστά, ντολμαδάκια και μουσακάδες. Με ένα μικρό νέο-άγγιγμα, που ολοκληρώνει τον όρο.

Επίσης, σημαντική λεπτομέρεια, ο Νίκος είναι όλη μέρα εκεί. Από το πρωί στην κουζίνα του, μέχρι το τέλος της βάρδιας. Γι’ αυτό, για το αστείρευτο ταλέντο του και για όλα τα ωραία που μας προσφέρει, το Ateno κατέκτησε κάτι ακόμα πιο σημαντικό: μια θέση στον ουρανό με τα αστέρια Michelin που δόθηκαν στα ελληνικά εστιατόρια. Συγχαρητήρια και από εμάς!

Αιόλου 52 & Μιλτιάδου, 2103223223