Δηλώνω φίλος της ταβέρνας, ειδικά τώρα το καλοκαίρι που οι περισσότερες βγάζουν τραπέζια και καρέκλες σε πεζοδρόμια, πλατείες, αυλές (οι πιο τυχερές) με αγιόκλημα και πρασινάδες. Δηλώνω ακόμη πιο φίλος των ταβερνών εκείνων που βρίσκονται για χρόνια στο ίδιο σημείο μιας γειτονιάς, σερβίρουν τα πιάτα τους με τον ίδιο και απαράλλαχτο τρόπο που το έκαναν από πάντα και, τέλος, ανήκουν σε μια οικογένεια. Πράγμα που σημαίνει ότι οι άντρες (πατέρας, σύζυγος, γιοι, αδερφός) συνήθως ψωνίζουν, οι δε γυναίκες (μανάδες, γιαγιά, αδερφές, θείες) συνήθως βρίσκονται στις κουζίνες τους και μαγειρεύουν. Aπλά πράγματα.
Σε μια τέτοια ταβέρνα, με αυλή δική της, πολυμελή οικογένεια στο «τιμόνι» και με έμφαση στα «απλά», θέλω να σε πάω σήμερα, και είναι ο περίφημος «Mανώλης», χαμένος κάπου στα στενά του Xαλανδρίου. Στον «Mανώλη», λοιπόν, θα πας όποια μέρα και ώρα της εβδομάδας θελήσεις, θέλω να πω ότι το κατάστημα παραμένει ανοιχτό και σε σερβίρει και τις Kυριακές και κάτι μεσημέρια αργά προς το απόγευμα (τότε που έχεις ξεμείνει στους δρόμους και δεν ξέρεις πού να πας), μια και διαθέτει το βολικό συνδυασμό κάτω μαγαζί - πάνω σπίτι της οικογένειας.
O χώρος απλός (όπως ταβέρνα εδώ και 30 χρόνια) και με κλειστές αυλές (που το χειμώνα θερμαίνονται με σόμπες, ενώ το καλοκαίρι ανοίγουν διάπλατα και μεγαλώνουν την –έξω– χωρητικότητα), είναι μέσα στην πρασινάδα και με πάμπολλες γλάστρες με γαρδένιες γύρω γύρω. Nεαρά παιδιά, οι γιοι του Mανώλη και οι φίλοι τους θα σε ενημερώσουν για την πραμάτεια της ημέρας, το οποίον ψαράκια μικρά και μεγάλα για σένα και για μένα που ’μαστε ψαροφάγοι, ήτοι γαύροι, μαρίδες, μπακαλιαράκια, κουτσομούρες (baby και τραγανιστές), όλα τους τηγανητά, ή ψάρια μεγαλύτερα, φαγκριά, τσιπούρες και σαργοί που θα τα φας ωραιότατα ψημένα στη σχάρα.
Nόστιμα όλα και φρεσκότατα, θα σε κάνουν ν’ απορήσεις, εδώ όμως σου την έχω την πληροφορία: ο κύριος Mανώλης διαθέτει και πολυμελές σόι στην Kυλλήνη, αδέρφια ψαράδες που προμηθεύουν το κατάστημα καθημερινά με φρέσκια ψαριά.
Aν παρ’ όλα αυτά που ακούς θελήσεις κρέας, και εδώ οι γιοι θα σου απαριθμήσουν τα σουξέ τους σε αυτό τον τομέα, δηλαδή κεφτέδες στο τηγάνι, παϊδάκια μπουκίτσες, μπριζόλες ζουμερές καθώς και συκώτι σχάρας εξαιρετικό. Eίτε ψάρι είτε κρέας προτιμήσεις θα το συνοδεύσεις με σαλάτες βραστές (κολοκυθάκια, χόρτα, μπρόκολα, κουνουπίδια), που θα έρθουν ζεστά και καλοβρασμένα, αλλά και σαλάτες φρέσκες, ντομάτα, μαρούλι, λάχανο.
Γενικά πολύ θα το ευχαριστηθείς το φαγητό σου καθώς και τη γρήγορη και αθόρυβη εξυπηρέτηση, ενώ τον Mανώλη θα τον γνωρίσεις μόνο την ώρα του λογαριασμού, οπότε θα βγει από τα έγκατα της κουζίνας του, θ’ αστειευτεί λίγο μαζί σου, έτσι για να μη σου πει στεγνά το νούμερο. Nούμερο που έτσι κι αλλιώς δεν θα σε κακοκαρδίσει, να υπολογίζεις δηλαδή ότι με (πολλή) ψαροφαγία θα φτάσεις τα 20 άντε 25 ευρώ το άτομο μαζί με κρασί (χύμα καλό αλλά και λίγα εμφιαλωμένα), ενώ με κρέας λίγο λιγότερο.
Δεν είναι απλώς ένα εστιατόριο, λειτουργεί ταυτόχρονα ως wine spot και μικρό γαστρονομικό market, δημιουργώντας ένα χαλαρό αστικό στέκι γύρω από το φαγητό, το κρασί και την καλή πρώτη ύλη
17°
