Πώς να ανταγωνιστείς την Κίνα;

Ένας φίλος μου που επέστρεψε από ένα ταξίδι στο Πεκίνο μού μιλούσε με (δικαιολογημένο) δέος για το αυτοματοποιημένο εργοστάσιο της Xiaomi, το Xiaomi Hyper Factory, στο οποίο κατασκευάζονται τα (προφανώς ηλεκτρικά) αυτοκίνητα της εταιρείας. Όταν γράφω «αυτοματοποιημένο», εννοώ ένα εργοστάσιο στο οποίο όλη τη δουλειά την κάνουν ρομπότ. Βλέπεις πού και πού και κάναν άνθρωπο, αλλά πάντα φαίνεται ξένος με τον χώρο και μοιάζει σαν να βρίσκεται εκεί περισσότερο για να προλάβει μια εξέγερση των μηχανών παρά για να συμβάλει στην κατασκευή των οχημάτων.

Το εργοστάσιο έχει δυνητική δυνατότητα παραγωγής 50.000 οχημάτων τον μήνα, πράγμα που σημαίνει ότι από εκεί μπορεί να βγαίνουν μέχρι και 600.000 οχήματα τον χρόνο. Κι αυτό δεν είναι το μοναδικό εργοστάσιο στην Κίνα (παρότι πιθανότατα είναι το πιο εξελιγμένο). Είναι ένα από τα πολλά, τα οποία, ακόμα και σήμερα που δεν φτάνουν στο ταβάνι της παραγωγής τους, πετυχαίνουν έναν συνολικό αριθμό ετήσιας παραγωγής που τρομάζει: μόνο για το 2024 στην Κίνα παρήχθησαν 31,4 εκατομμύρια αυτοκίνητα. Για να σας δώσω μια τάξη μεγέθους, να σας πω ότι σε όλη την Ευρώπη (όχι μόνο την Ευρωπαϊκή Ένωση) την ίδια χρονιά πουλήθηκαν περίπου 13.000.000 αυτοκίνητα.

Το συγκεκριμένο εργοστάσιο έχει μέγεθος περίπου 485 στρέμματα, όμως ούτε αυτό ούτε τα νούμερα παραγωγής είναι αυτά που με εντυπωσιάζουν περισσότερο. Αυτό που βρίσκω πιο εντυπωσιακό είναι ο χρόνος της κατασκευής του. Το εργοστάσιο έχει δύο τμήματα. Το πρώτο χρειάστηκε μόλις 14 μήνες για να κατασκευαστεί και να μπει σε λειτουργία και το δεύτερο 9 μήνες. Φανταστείτε: 9 μήνες για ένα πλήρως λειτουργικό, πλήρως αυτοματοποιημένο εργοστάσιο. Προφανώς για μια χώρα όπως η Ελλάδα στην οποία και η τοποθέτηση καμερών στους δρόμους παίρνει χρόνια (που ακόμα δεν ξέρουμε πόσα τελικά θα είναι) η ταχύτητα μοιάζει ασύλληπτη, αλλά ακόμα και για τις προηγμένες χώρες της Δύσης είναι μεγάλη.

Προφανώς καταλαβαίνω ότι αυτή η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα είναι και αποτέλεσμα της φύσης του πολιτεύματος. Σε ένα καθεστώς σαν το κινεζικό, τα δικαιώματα σε διαμαρτυρίες, σε προσφυγές κ.λπ., αν χρειαστεί, καταπατούνται χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το ότι σε 14 ή σε 9 μήνες οι Κινέζοι μπορούν να κατασκευάσουν ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που παράγει πολύ υψηλού επιπέδου προϊόντα με απίθανη σχέση ποιότητας-τιμής (το SU7 Ultra κάνει τα 0-100 σε 2 δευτερόλεπτα και πωλείται στην Κίνα στα περίπου 70.000 ευρώ (αυτό σημαίνει ότι, αν έρθει στην Ευρώπη, μπορεί να κοστίζει γύρω στα 100.000, που είναι τιμή αστεία για αυτοκίνητο τέτοιων επιδόσεων).

Και η ερώτηση είναι απλή (και φοβάμαι ρητορική): Πώς μπορεί η Δύση να το ανταγωνιστεί όλο αυτό; Πώς μπορεί να ανταγωνιστεί τον γίγαντα που ονομάζεται Κίνα; Και μπράβο της.