Ράλι Σαφάρι Κένυα – ένας θρυλικός αγώνας με μεγάλη ιστορία

Το Ράλι Σαφάρι, παλαιότερα γνωστό ως East African Coronation Rally, ιδρύθηκε μετά την την στέψη της αείμνηστης Βασίλισσα Ελισάβετ Β' της Αγγλίας. Μια κουβέντα μεταξύ των Eric Cecil και του ξαδέρφου του Neil Vincent, λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού, στις αρχές του 1952 ενέπνευσε τη δημιουργία μιας εκδήλωσης μηχανοκίνητου αθλητισμού που αργότερα θα κέρδιζε τη βάναυση φήμη του «World’s Toughest Rally» πιο σκληρού ράλι στον κόσμο.

Το 1957, η FIA σημείωσε το ράλι στο διεθνές της ημερολόγιο μηχανοκίνητου αθλητισμού, και η εκδήλωση μεταφέρθηκε από τα τέλη Μαΐου στο Σαββατοκύριακο του Πάσχα, ώστε να μην συμπίπτει με άλλες ευρωπαϊκές εκδηλώσεις. Το 1960, μετονομάστηκε σε Ράλι Σαφάρι Ανατολικής Αφρικής (East African Safari Rally).

Το 1963, το ράλι αυτό υπήρξε ένας από τους πιο εξαντλητικούς αγώνες όπου μόνο επτά από τα 84 πληρώματα τερμάτισαν τον αγώνα. Οι οδηγοί από το 1963 έγιναν γνωστοί ως «The Magnificent Seven» (Οι εκπληκτικοί εφτά). Μεταξύ αυτών ήταν οι Νίκ Νοβίκι, Πίτερ Χιούζ, Τζιμ Κάρντγουελ, Γιόγκιντερ Σινγκ, Χιου Λάιονετ, Τ.Σ. Μπάθερστ, και Μπιλ Μπένγκρι. Το ράλι εκείνη τη χρονιά κέρδισε ο Νικ Νοβίκι με ένα Peugeot 404.

Η επιτυχία του αγώνα αυτού αυξήθηκε εντυπωσιακά, με αποτέλεσμα να αναγνωριστεί επίσημα από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτων (FIA), και έτσι το 1973, το ράλι διεξήχθη ως επίσημος αγώνας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι της FIA για πρώτη φορά. Μετά το 1974, το ράλι διεξήχθη εντός των συνόρων της Κένυας και τελικά θα ονομαζόταν Ράλι Σαφάρι.

Η διεθνής αναγνώριση και η οικονομική υποστήριξη έκανε τον αγώνα αυτό ακόμα πιο δημοφιλή, και έτσι προσέλκυσε την παγκόσμια προσοχή. Το ράλι έγινε συνώνυμο της περιπέτειας, προσελκύοντας τεράστιο τοπικό και διεθνές κοινό. Κατασκευαστές και οδηγοί ήταν πρόθυμοι να κατακτήσουν τα απαιτητικά αφρικανικά τοπία, με όλο και περισσότερους οδηγούς να έρχονται για να λάβουν μέρος εκεί.

Αυτός που κατέχει το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες στο Safari Rally είναι ο Σέκαρ Μέτα. Ο Μέτα κυριάρχησε στη διοργάνωση με πέντε νίκες, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων διαδοχικών νικών από το 1979 έως το 1982, όλες με αυτοκίνητα Datsun. Η πρώτη του νίκη το 1973, μαζί με τον συνοδηγό Λόφτι Ντρουζ, σηματοδότησε μια καθοριστική στιγμή στον μηχανοκίνητο αθλητισμό της Κένυας.

Η επιτυχία του Μέτα είχε βαθύ αντίκτυπο, εμπνέοντας μια νέα γενιά Κενυατών οδηγών και βοήθησε το ράλι να αποκτήσει διεθνή αναγνώριση. Ήταν ο θρίαμβός του που έπαιξε ρόλο στην επίσημη είσοδο του Ράλι Safari στο ημερολόγιο του WRC, που εγκρίθηκε από τη FIA. Η κυριαρχία του στη διοργάνωση του χάρισε αργότερα τον τίτλο του «Σεΐχης του Σαφάρι», καθώς είχε κάνει τον αγώνα «δικό του».

Εκτός από τον Μέτα, άλλοι οδηγοί που έγιναν θρύλοι στις άγριες Ειδικές Διαδρομές της Κένυα ήταν οι Μπιόρν Βάλντεγκαρντ, Γιούχα Κάνκουνεν, Τόμι Μάκινεν και Κόλιν ΜακΡέι.

Αλλά καθώς το WRC εκσυγχρονίστηκε, η μεγάλη κλίμακα του ράλι έγινε δύσκολο να διατηρηθεί. Μέχρι το 2002, οικονομικές και άλλες προκλήσεις ανάγκασαν την απομάκρυνσή του από το ημερολόγιο. Πολλοί φοβήθηκαν ότι ήταν το τέλος μιας εποχής.

Το 2019, όμως, επιβεβαιώθηκε ότι το Safari Rally Kenya επέστρεφε. Αρχικά προγραμματισμένη για το 2020, η πολυαναμενόμενη επιστροφή αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19. Αλλά όταν το Safari επανήλθε τελικά στο WRC το 2021, απέδειξε ότι ο θρύλος του ήταν ζωντανός.

Η σύγχρονη μορφή έφερε ειδικές διαδρομές κλειστού δρόμου (στο παρελθόν, οι διαδρομές ήταν τεράστιες από 200 έως 300 χιλιόμετρα, σε ανοιχτούς δρόμους), αλλά η πρόκληση παρέμενε τερατώδης. Τραχύ οδόστρωμα, βραχώδεις επιφάνειες, βαθιά άμμος, απρόβλεπτες διαβάσεις νερού και άγριες καιρικές συνθήκες κρατούσαν τα πληρώματα σε μόνιμη κατάσταση εγρήγορσης. Δεν είναι τυχαίο το ότι η περίοδος των βροχών του Πάσχα καθόριζε κάθε χρονιά σε μεγάλο βαθμό το τελικό αποτέλεσμα.

Από το 2021 που επέστρεψε στο WRC, η ομάδα της Toyota Gazoo Racing έχει κυριαρχήσει στον αγώνα αυτό, με τον Σεμπαστιέν Οζιέ να κερδίζει το 2021 και το 2023, ενώ το 2022 και το 2024 νικητής ήταν ο Κάλε Ροβάνπερα. Φέτος, ο Έλφιν Έβανς, οδηγός της Toyota, έφερε την 5^η συνεχόμενη νίκη για την ομάδα και έγινε μονάχα ο 3^ος Βρετανός οδηγός που κερδίζει την οργάνωση αυτή.

Τέλος, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αυτή η διοργάνωση είναι η μοναδική όπου τα αυτοκίνητα του WRC είναι ορατά διαφορετικά. Η πιο εντυπωσιακή τροποποίηση είναι ο αναπνευστήρας (snorkel). Αυτή η κρίσιμη προσθήκη βοηθά τους κινητήρες να «αναπνέουν» κατά τη διάρκεια διέλευσης των αυτοκινήτων σε βαθιά νερά. Τα αυτοκίνητα στέκονται επίσης ψηλότερα από το συνηθισμένο, με ανυψωμένη ανάρτηση, λόγω του σκληρού εδάφους γεμάτο πέτρες και «πούδρινο» χώμα. Είναι όμως και θέμα ταχύτητας, καθότι ενώ οι δρόμοι τιμωρούν, πολλές Ειδικές Διαδρομές είναι απίστευτα γρήγορες. Έτσι, είναι σημαντικό η ανάρτηση να μπορεί να απορροφήσει τα χτυπήματα διατηρώντας τη σταθερότητα.